Tak jak w tytule "na wszystko nadchodzi pora!" moi kochani, przyszło mi się dzisiaj z wami oficjalnie pożegnać i to już tak właściwie na stałe. Nadal pamiętam swój początek tutaj... koniec sierpnia 2016 roku był moim przełomem w życiu i wreszcie mimo wielu wcześniejszych przymiarek zdecydowałam się włączyć w zabawę razem z wami. Nie miałam planu na postać, chciałam zbadać grunt i upewnić się, czy aby na pewno warto jest poświęcić tu chociaż odrobinę swojego wolnego czasu. 

Wyszło jak wyszło, moja pierwsza postać zmarła, a ja zdołałam się tak zżyć z całym KLem, że nie wyobrażałam sobie dnia bez zaglądnięcia na stronkę i skontaktowaniu się z uwielbianym towarzystwem bardzo uprzejmej ekipy. Zajęłam się kreowaniem znanej chyba większości Satau (początkowo Nikity), z którą naprawdę się silnie związałam i dlatego też źle zniosłam jej odejście. Jakiś czas później przejęłam ukochaną Vari, z którą dość szybko się utożsamiłam. Poznałam wtedy większość naszej cesarskiej rodzinki, którą bardzo kocham po dziś dzień, nie ważne co się między nami na przestrzeni lat działo. Zawsze będę Was nosiła w sercu i nigdy nie zapomnę jak wiele wspólnym działaniem osiągnęliśmy. Przez moje ręce przewinęło się też kilka innych postaci (Zalika, Skarlett, Toja) i chodź przymierzałam się do kolejnej to mimo wszystko nie mam nikomu za złe, że planu nie miałam okazji już zrealizować. Te dwa lata były usłane wzlotami i upadkami, ale ja zawzięcie parłam w przód by trzymać forum w garści i zachęcać nowych userów do włączenia się we wspólną zabawę. 

Forum zawdzięczam bardzo wiele, łącznie z poznaniem nowych ludzi (których bardzo polubiłam) przez rozwinięcie się jako artystka (bo tak, prowadzę karierę choć niewielu o tym wie, ale niejeden namierzył mnie na YT, FB, czy w tzwn. realu), zaczęłam rozwijać swoje pasje związane z fotografią i rysunkiem. Nie żałuję ani sekundy spędzonej na naszej domenie, właściwie boli mnie to, że tak późno tutaj trafiłam :c Problemy prywatne i zdrowotne zawsze zniechęcały mnie do dalszego pisania i kreowania postaci, ale wiele osób zawsze było w stanie mnie wesprzeć i podbudować, choć bardzo upadałam nie tylko fizycznie, ale i psychicznie. Bardzo dziękuję za pomoc!

O złych momentach też wspomnę, bo patrząc na nie z dystansu czasowego niejednokrotnie sprawiają, że sama się z siebie śmieję. Byłam zawsze taka uparta, wszędzie się wtrąciłam i zawsze coś od siebie musiałam palnąć. Dobrze pamiętam kryzysowy okres w moim życiu gdy byłam przekonana, że odejdę i rzucę to wszystko... pewna osoba mnie tu zatrzymała i wcale nie żałuję tego, że zostawiłam Vari aktywną i pociągnęłam jej dalsze losy. 

Przy okazji informuję, że wraz z końcem działalności forum zakańczam też swoją przygodę z pbfami już na dobre. Za każdą próbą opuszczenia zostawałam tu jeszcze na dłużej angażując się w coraz poważniejsze wątki, bardziej się z wami scalając. Nie potrafiłam sama przed sobą przyznać, że tak bardzo was uwielbiam (nie ważne jakie relacje nasz łączą, łączyły)... Was - osoby, z którymi w dużej większości nie miałam okazji się nawet spotkać prywatnie czy przez kamerkę na skypie. Nie wierzyłam w internetową więź, ale wszystko się zmieniło. Ten post zdecydowałam się napisać dopiero teraz, ponieważ wcześniejsze próby zawsze kończyły się wielkim płaczem i nic z tego nie wynikało. Nie potrafiłam się z wami rozstać, choć rozumiałam administrację i nie miałam im niczego za złe, czułam ogromną pustkę na sercu, tak jakby mi ktoś odebrał wszystko co najważniejsze. Trochę czasu zajęło mi przywyknięcie do nowego stanu rzeczy, ale teraz jestem i pewnie mogę stwierdzić, że jestem gotowa.

Korzystając z okazji chciałabym podziękować wszystkim, nie ważne, czy miałam z wami jakiś wątek, czy nie. W szczególności muszę zwrócić się do:

- Tiba - To dzięki tobie wyszłam z poważnych problemów i nauczyłam się na wszystko patrzeć pod innym kontem. Pokazałeś mi moją wartość i uświadomiłeś, że wcale nie jestem takim potworem jak mówią o mnie otaczający ludzie. Ponoć plotka nie powinna boleć, bo jest kłamstwem, ale mnie niemiłosiernie piekła w serce. Dziękuję ci za pomoc, za wsparcie, za przyjaźń... za znoszenie moich humorów, za wszystko!!!

- Myra - Kochana, dzięki tobie znalazłam pomysł na Satau, którą miałam zamiar uśmiercić i sprawiłaś, że sama ją pokochałam. Dziękuję za docenienie mojej osoby, zaufanie, pomoc, wsparcie, cieszę się, że dane było mi cię poznać w odmętach internetu!

- Nataki - Dziękuję za wszystko!

- Uy - Mam nadzieję, że między nami jest już ok! Bardzo dziękuję, że byłaś!

- Shani - Za napędzanie mnie swoim zarażającym optymizmem i energią!

- Moyo - Dzięki za sprowadzanie mnie na ziemię!

- Athastanowi - Nie mieliśmy okazji popisać za wiele, ale bardzo dziękuję za to, że zawsze służyłeś radą i dzieliłeś się świetnymi pomysłami!

- Gunterowi - Za ogarnianie moich emocji i opanowywanie porywczości, a także wyrozumiałość!

- Tamu i reszcie dzieci Vari i Satau - Za spełnienie mojego marzenia o matkowaniu! Przepraszam za wątek w Zębatej Grocie! xD

- Vei - Za to, że po prostu byłaś!

- Venety - Za przyjemne pisanie o wszystkim i o niczym między innymi kiedyś na sb!

- Kami - Za bardzo ciekawe wątki, których nie potrafiłam rozwinąć, za słuszne uwagi i trochę goryczy, która bardzo mi się przydała!

- Tace - Za bycie moim braciszkiem dla Toji, wspieranie mnie, częste rozmowy i pomoc!

a także:

Ghalibowi, Firkragowi, Emie, Gydzie, Maru, Makariemu, Kaiserowi, Zephyrowi, Sethowi, Angelo, Xeni i całej reszcie, bo nie w sposób wymienić wszystkich wspaniałych ludzi z którymi przyszło mi podziałać na forum!!! <3

Szczególne podziękowania dla osób, które ze mną wytrzymywały, które zawsze uraczyły ciepłym słowem, lub zdrowym opierdolem. 

Z tym postem kończy się pewna era, zarówno dla mnie jak i z pewnością wielu innych KLowców. Pozostaje nam jedynie mieć nadzieję, że ktoś kiedyś odgrzebie nasze wypociny i pomyśli, że to coś dla niego. W duchu marzę, że to również odmieni życie tej osoby, tak jak to zrobiliście z moim.

Cześć! Tutaj Giza, choć w ostatnich latach znana tutaj głównie jako przekoks i wódz Hordy, morderca lwiątek - Ghalib. Muszę jednak przyznać, że zawsze mocniej utożsamiałam się z Gizą i to dlatego nią czynię teraz honory. 

Trafiłam na to forum w 2014 roku więc jestem tutaj z większymi i mniejszymi przerwami już ponad cztery lata i muszę przyznać, że chociaż wcześniej grałam na wielu forach przez masę czasu (a także na kilku byłam adminką)  to w żadne (no może poza Axis Mundi, z którego tutaj właśnie przywędrowałam) nie byłam i nie czułam się aż tak zaangażowana jak tutaj. Nie pchałam się ani do administracji ani nie wychodziłam przed szereg niepotrzebnie, po prostu trafiłam tutaj na świetnych ludzi, którzy docenili mnie zarówno jako usera jak i grafika (choć mój wkład graficzny też nie był przecież aż tak duży). Muszę też powiedzieć, że duża była zasługa Kaela w tym, że rozwinęłam swoje umiejętności rysownicze bo ćwiczyłam te lefki tylko w zasadzie po to by rysować swoje postacie. 

Kiedy ja trafiłam na to forum to było już ono dobrze prosperującym pbfem z przyzwoitą ilością userów. Było z kim grać, fajna atmosfera a ja byłam wtedy w kropce nie wiedząc gdzie grać bo forum, na którym wtedy byłam właśnie umierało i właściwie do póki ono żyło to nie trzymałam się tutaj jeszcze za mocno. Moją pierwszą postacią była Kumeza, którą zresztą nie grałam zbyt długo bo była moim swoistym wybadaniem gruntu. Potem był Tobo (którego prawie zabił Ragnar za nawrzucanie jego córce), była Kuru i była moja Giza. Ta ostatnia była już moją taką ważną postacią i to z nią byłam tutaj głównie kojarzona. W międzyczasie powstał Ghalib i tworzył swoje małe Cieniowisko. Fajnie było poczuć się częścią tej zżytej społeczności a zabawy na przykład w formie forumowego notesika tylko moim zdaniem pogłębiały poczucie przynależności do tego forum. Cieszę się, że choć pewnie napisałam w nim wtedy głupoty to jednak brałam wtedy w tym udział. 

Nie zawsze było kolorowo, bo przecież zaliczyłam dwie większe przerwy od pisania i co najmniej jeden ragequit... ale hej! Koniec końców i tak wracałam tutaj i to tutaj zostałam już do samego końca. Szczerze powiedziawszy nie sądziłam, że będę tu tak długo, że będę oglądać ostatnie chwile tego wspaniałego pbfa. Ostatnie półtora roku (chyba) byłam tu właściwie już na stałe i angażując się na tyle na ile mogłam. To forum jest szczególne jeszcze z tego względu, że to ostatnie forum, na którym byłam i na prawdę grałam. Nie wiem czy będzie jeszcze inne (jeśli już to pewnie prywatne rpgi) więc traktuję to zakończenie również jako moje pożegnanie nie tylko z Kaelem ale ogólnie pbfami. To była na prawdę świetna przygoda. Dziękuję, że mogłam tu być.

To co muszę na pewno powiedzieć to to, że mimo wszystko to na to forum stworzyłam swoje ulubione i wg mnie najlepsze postacie. W Ghaliba, Kaylę czy Gizę włożyłam mnóstwo serca i własnych przemyśleń, nawiązań do innych autorów czy ulubionych dzieł. Czasem myślę, że nie dla każdego te fabuły były jakkolwiek ciekawe czy zawarte w nich przemyślenia trafiały do kogokolwiek, często pisałam je po prostu dla siebie. 

Napisałam tutaj kilka na prawdę dobrych w moim mniemaniu wątków i kilka, które były dla mnie na prawdę wzruszające. Starałam się by chociaż te postacie miały jak najbardziej introspektywne narracje i myślę, że ich rozwój był dla mnie co najmniej zadowalający. Zawsze będę chyba kwiczeć czytając wątek Kayli z Szawolcsem a potem z Zenzele a romans Ines z Ghalibem zawsze będzie trafiał w moje poczucie estetyki. Pisaliśmy tutaj ładnie i z sercem i jestem wielu ludziom za to na prawdę wdzięczna, za wspólne pisanie, wzruszanie się, za przeżywanie i za niecierpliwe czekanie na odpisy... za wszystko! 

Podziękowania dla:

- Deriona - za kapitalne wątki, które razem rozegrałyśmy i nigdy Ci nie zapomnę (o ile nie dopadnie mnie Alzheimer) tych angażujących emocjonalnie wspólnych i długich rozmów i przemyśleń odnośnie tego co pisałyśmy. Dziękuję i za Kaylę, za to, że Derion uratował kiedyś Tobo, że Ghalib poznał Zenzele i bracia mogli udać się z nią w poszukiwaniu przygód!

- Kahawiana - za rozmowy, za Maelę - najlepszą córkę Gizy jaką mogłam sobie wyobrazić; i za rysunki, za Tosę, który opiekował się moim Tobiaszem.

- Vasanti Vei - za niedokończony ale magiczny i uroczy ze wszech miar wątek Ghaliba i Ines. Wierzę, że ich losy potoczą się dalej wspólnie (chodź już bez naszej pomocy ;))

- Kami - za to, że mimo iż nie grałyśmy zbyt dużo wspólnych wątków (i tak super dzięki za wątki z Kamuim, Gizy z Kami, Akeli i Logan) to mogłyśmy sobie sporo obgadać i podzielałyśmy sporo przemyśleń odnośnie forum. 

- Saixa - za to, że stworzyłyśmy razem wspaniały wątek Gizy i Saixa, który zakończony został strasznie smutno (nie wiem jak Ty ale ja się spłakałam hardo gdy Giza umierała). To zawsze był dla mnie powód do powrotów gdy miałam zawahania, po prostu lubiłam sobie czasem go poczytać i się wzruszyć. Dziękuję jeszcze za Tjalve - jedyny i najlepszy syn Gizy.

- Mai aka Naary - bo choć wiem, że on tu nie zagląda i nie zajrzy to jednak spędziliśmy mnóstwo czasu na rozmowach i na erpieniu  bardziej prywatnie, za szorstką ale jednocześnie dobrą więź Gizy z Mayą. 

- Kaczce - za Abesa i za nasze prywatne rozmowy, myślę, że nawiązaliśmy fajną nic porozumienia i, że będziemy jeszcze długo gadać a może i grać razem 

- Hordzie - za to, że chociaż na sam koniec stworzyliśmy coś wartego uwagi, że zaangażowaliście się.

Trzymajcie się,

Owocnych łowów!