<![CDATA[Król Lew PBF - Zdrowie ]]> //pbf.krollew.pl/ Wed, 29 Apr 2026 20:23:08 +0000 MyBB <![CDATA[Medycy i znachorzy]]> //pbf.krollew.pl/showthread.php?tid=2619 Wed, 02 Aug 2017 22:48:56 +0000 //pbf.krollew.pl/showthread.php?tid=2619 Medycy to postacie należące do stad, które zajmują się opatrywaniem ran i leczeniem tych członków stada, których miała nieszczęście dotknąć choroba. Używają w tym celu ziół, mikstur i innych medykamentów, takich jak miód, sól i węgiel. Znają się także na trujących roślinach.

Znachorzy to wędrowni samotnicy zajmujący się sztuką medyczną. Są równoprawni ze stadnymi medykami.

Co przysługuje każdemu medykowi/znachorowi?
- własny początkowy zestaw ziół i medykamentów leczniczych (po 2 sztuki z każdego rodzaju)
- 40 PD za pełnioną funkcję.

Gdy medyk odejdzie ze stada, to automatycznie otrzymuje tytuł znachora. Taka osoba nie dostaje PD (otrzymała je z poprzedniego tytułu) ani pakietu ziół. Posiadanie jakichkolwiek ziół zależy od dogadania się ze stadem, a jeśli porozumienie nie nastąpi, to znachor zdobywa je na własną rękę, przez wyprawę lub grabież.

Uzdrowiciele, czyli medycy i znachorzy, mają obowiązek prowadzenia spisu medykamentów!
Medycy - w stadnych spisach (umieszczamy je w sprawach stada); znachorzy (także należący do band) - w rejestrze ziół w odpowiednim temacie.
Po zużyciu czy nabyciu któregoś z medykamentów, uzdrowiciel jest obowiązany do uaktualnienia swojego spisu. Jeśli nie uczyni tego w przeciągu dwóch dni od zużycia/nabycia medykamentu, może ponieść karę w postaci utraty części ziół.

Ścieżka rozwoju:
1. Uczeń Medyka/Znachora
Szkolony pod okiem bardziej doświadczonej osoby, ma możliwość zbierania ziół, jednak nie potrafi jeszcze samodzielnie ich wykorzystywać.
2. Młodszy Medyk/Znachor (premia: +25 PD)
Jest uzdrowicielem, jednak tylko w podstawowym stopniu - posiada wiedzę dotyczącą medykamentów oraz trucizn i jest w stanie wyleczyć podstawowe dolegliwości, jednak nie potrafi sporządzać mikstur.
3. Medyk/Znachor (premia: +15 PD, łącznie 40)
Niestraszne mu mikstury i skomplikowane przypadki, doświadczony w swoim fachu.

Nie można zostać uzdrowicielem bez przejścia przez etap Młodszego Medyka/Znachora. By dostać awans, trzeba przeprowadzić kilka akcji fabularnych związanych z leczeniem, a potem zgłosić się w temacie ze swoim opowiadaniem - o jego powodzeniu lub nie decyduje administracja.


Jak zostać uzdrowicielem?
1. Poprzez odbycie odpowiedniego szkolenia na fabule.
Kandydat na znachora musi nauczyć się leczenia od innego uzdrowiciela, prowadząc wątki na głównej fabule lub na marginesie. W przypadku braku chętnych uzdrowicieli, kandydat może poprosić Mistrza Gry o przeprowadzenie akcji z NPC-em (postacią wprowadzaną przez MG na potrzeby danego wątku). Patrz: Zapisy na akcje z MG.
Takie szkolenie, niezależnie od tego, czy jest prowadzone przez czyjąś postać czy przez MG, musi zostać zatwierdzone przez administrację i uznane za zakończone sukcesem.

2. Poprzez napisanie opowiadania.
Alternatywna forma, która nie wymaga pomocy MG ani drugiego gracza, wystarczy tylko trochę czasu i energii. Wystarczy napisać krótkie (umownie – min. 2 strony w Wordzie) opowiadanie, które musi zawierać następujące elementy:
- przedstawienie mentora naszej postaci
- krótki opis szkolenia (jak długo trwało, jak wyglądało etc.)
- opis akcji, która pokazywałaby jak nasza postać sprawdza się w nowo nauczonym fachu (najważniejsza część, która powinna zajmować najwięcej objętości tekstu!)
Temat akcji jest dowolny, do wyboru użytkownika (np. leczenie konkretnej choroby, urazu, zranienia), lecz musisz najpierw zamieścić propozycję tematu w tym temacie. Po zaakceptowaniu tematu należy umieścić opowiadanie w tym dziale, po czym jest ono oceniane przez administrację/MG pod względem merytorycznym oraz długości (i poprawności językowej, jeżeli ktoś jest bardzo na bakier z ortografią!).

W opowiadaniu postać jest na poziomie Młodszego Znachora/Młodszego Medyka i ten tytuł otrzymuje po zaakceptowaniu przez administrację! Tytuł pełnoprawnego Znachora/Medyka otrzymuje się po odpowiednio długim wykonywaniu swego fachu fabularnie, co zostało nadmienione wyżej.
Opowiadanie można także złożyć wraz z zapisem, by postać od razu wkroczyła na forum jako Młodszy Znachor!
Z uzasadnionych przyczyn administracja może nie zezwolić na zdobycie tytułu przez opowiadanie.


Czy można znać zioła, nie będąc uzdrowicielem?
Generalnie - nie. Można kojarzyć pojedyncze zioła, np. miętę po jej charakterystycznym zapachu, jeżeli zostało to postaci przekazane na fabule przez uzdrowiciela.
Istnieje możliwość posiadania postaci mającej niewielkie doświadczenie w zielarstwie na start - przy wysyłaniu zapisu możesz zamieścić wzmiankę z prośbą o możliwość znajomości jednego zioła (trującego lub leczniczego), co jest przyzwoleniem na jego zbieranie. Musi to być jednak uzasadnione w historii postaci!
Ta możliwość dotyczy tylko nowych postaci, po zaakceptowaniu zapisu i rozpoczęciu gry nie można już z niej skorzystać.

Jak zdobyć medykamenty?
- poprzez zbieranie ich na fabule (patrz: Występowanie i zbiór ziół)
- poprzez kupno za opale u Hekimy (patrz: Sklepik Hekimy) lub innej postaci-NPC-a

Gdzie trzymane są medykamenty?
Medycy najczęściej trzymają swoje zbiory w jaskiniach, norach i innych miejscach, które gwarantują bezpieczeństwo ziół nawet podczas pory deszczowej.
Wędrowni znachorzy, a także niektórzy medycy posiłkują się też skórzanymi torbami lub workami, które ułatwiają przenoszenie ziół z miejsca na miejsce. Przedmioty te można nabyć u Hekimy za odpowiednią liczbę opali.

Czy istnieje możliwość kradzieży medykamentów?
Owszem, jednak należy mieć na uwadze, że właściciel medykamentów musi mieć czas na reakcję. Nie można wejść do tematu, w którym znajdują się medykamenty i zabrać je w jednym poście, chyba że są to medykamenty należące do naszej postaci albo medyka jej stada lub bandy. W innych przypadkach, odstęp pomiędzy postami powinien wynosić przynajmniej dwie pełne doby.


Temat autorstwa Vasanti Vei, Venety i Samiyi.]]> Medycy to postacie należące do stad, które zajmują się opatrywaniem ran i leczeniem tych członków stada, których miała nieszczęście dotknąć choroba. Używają w tym celu ziół, mikstur i innych medykamentów, takich jak miód, sól i węgiel. Znają się także na trujących roślinach.

Znachorzy to wędrowni samotnicy zajmujący się sztuką medyczną. Są równoprawni ze stadnymi medykami.

Co przysługuje każdemu medykowi/znachorowi?
- własny początkowy zestaw ziół i medykamentów leczniczych (po 2 sztuki z każdego rodzaju)
- 40 PD za pełnioną funkcję.

Gdy medyk odejdzie ze stada, to automatycznie otrzymuje tytuł znachora. Taka osoba nie dostaje PD (otrzymała je z poprzedniego tytułu) ani pakietu ziół. Posiadanie jakichkolwiek ziół zależy od dogadania się ze stadem, a jeśli porozumienie nie nastąpi, to znachor zdobywa je na własną rękę, przez wyprawę lub grabież.

Uzdrowiciele, czyli medycy i znachorzy, mają obowiązek prowadzenia spisu medykamentów!
Medycy - w stadnych spisach (umieszczamy je w sprawach stada); znachorzy (także należący do band) - w rejestrze ziół w odpowiednim temacie.
Po zużyciu czy nabyciu któregoś z medykamentów, uzdrowiciel jest obowiązany do uaktualnienia swojego spisu. Jeśli nie uczyni tego w przeciągu dwóch dni od zużycia/nabycia medykamentu, może ponieść karę w postaci utraty części ziół.

Ścieżka rozwoju:
1. Uczeń Medyka/Znachora
Szkolony pod okiem bardziej doświadczonej osoby, ma możliwość zbierania ziół, jednak nie potrafi jeszcze samodzielnie ich wykorzystywać.
2. Młodszy Medyk/Znachor (premia: +25 PD)
Jest uzdrowicielem, jednak tylko w podstawowym stopniu - posiada wiedzę dotyczącą medykamentów oraz trucizn i jest w stanie wyleczyć podstawowe dolegliwości, jednak nie potrafi sporządzać mikstur.
3. Medyk/Znachor (premia: +15 PD, łącznie 40)
Niestraszne mu mikstury i skomplikowane przypadki, doświadczony w swoim fachu.

Nie można zostać uzdrowicielem bez przejścia przez etap Młodszego Medyka/Znachora. By dostać awans, trzeba przeprowadzić kilka akcji fabularnych związanych z leczeniem, a potem zgłosić się w temacie ze swoim opowiadaniem - o jego powodzeniu lub nie decyduje administracja.


Jak zostać uzdrowicielem?
1. Poprzez odbycie odpowiedniego szkolenia na fabule.
Kandydat na znachora musi nauczyć się leczenia od innego uzdrowiciela, prowadząc wątki na głównej fabule lub na marginesie. W przypadku braku chętnych uzdrowicieli, kandydat może poprosić Mistrza Gry o przeprowadzenie akcji z NPC-em (postacią wprowadzaną przez MG na potrzeby danego wątku). Patrz: Zapisy na akcje z MG.
Takie szkolenie, niezależnie od tego, czy jest prowadzone przez czyjąś postać czy przez MG, musi zostać zatwierdzone przez administrację i uznane za zakończone sukcesem.

2. Poprzez napisanie opowiadania.
Alternatywna forma, która nie wymaga pomocy MG ani drugiego gracza, wystarczy tylko trochę czasu i energii. Wystarczy napisać krótkie (umownie – min. 2 strony w Wordzie) opowiadanie, które musi zawierać następujące elementy:
- przedstawienie mentora naszej postaci
- krótki opis szkolenia (jak długo trwało, jak wyglądało etc.)
- opis akcji, która pokazywałaby jak nasza postać sprawdza się w nowo nauczonym fachu (najważniejsza część, która powinna zajmować najwięcej objętości tekstu!)
Temat akcji jest dowolny, do wyboru użytkownika (np. leczenie konkretnej choroby, urazu, zranienia), lecz musisz najpierw zamieścić propozycję tematu w tym temacie. Po zaakceptowaniu tematu należy umieścić opowiadanie w tym dziale, po czym jest ono oceniane przez administrację/MG pod względem merytorycznym oraz długości (i poprawności językowej, jeżeli ktoś jest bardzo na bakier z ortografią!).

W opowiadaniu postać jest na poziomie Młodszego Znachora/Młodszego Medyka i ten tytuł otrzymuje po zaakceptowaniu przez administrację! Tytuł pełnoprawnego Znachora/Medyka otrzymuje się po odpowiednio długim wykonywaniu swego fachu fabularnie, co zostało nadmienione wyżej.
Opowiadanie można także złożyć wraz z zapisem, by postać od razu wkroczyła na forum jako Młodszy Znachor!
Z uzasadnionych przyczyn administracja może nie zezwolić na zdobycie tytułu przez opowiadanie.


Czy można znać zioła, nie będąc uzdrowicielem?
Generalnie - nie. Można kojarzyć pojedyncze zioła, np. miętę po jej charakterystycznym zapachu, jeżeli zostało to postaci przekazane na fabule przez uzdrowiciela.
Istnieje możliwość posiadania postaci mającej niewielkie doświadczenie w zielarstwie na start - przy wysyłaniu zapisu możesz zamieścić wzmiankę z prośbą o możliwość znajomości jednego zioła (trującego lub leczniczego), co jest przyzwoleniem na jego zbieranie. Musi to być jednak uzasadnione w historii postaci!
Ta możliwość dotyczy tylko nowych postaci, po zaakceptowaniu zapisu i rozpoczęciu gry nie można już z niej skorzystać.

Jak zdobyć medykamenty?
- poprzez zbieranie ich na fabule (patrz: Występowanie i zbiór ziół)
- poprzez kupno za opale u Hekimy (patrz: Sklepik Hekimy) lub innej postaci-NPC-a

Gdzie trzymane są medykamenty?
Medycy najczęściej trzymają swoje zbiory w jaskiniach, norach i innych miejscach, które gwarantują bezpieczeństwo ziół nawet podczas pory deszczowej.
Wędrowni znachorzy, a także niektórzy medycy posiłkują się też skórzanymi torbami lub workami, które ułatwiają przenoszenie ziół z miejsca na miejsce. Przedmioty te można nabyć u Hekimy za odpowiednią liczbę opali.

Czy istnieje możliwość kradzieży medykamentów?
Owszem, jednak należy mieć na uwadze, że właściciel medykamentów musi mieć czas na reakcję. Nie można wejść do tematu, w którym znajdują się medykamenty i zabrać je w jednym poście, chyba że są to medykamenty należące do naszej postaci albo medyka jej stada lub bandy. W innych przypadkach, odstęp pomiędzy postami powinien wynosić przynajmniej dwie pełne doby.


Temat autorstwa Vasanti Vei, Venety i Samiyi.]]> <![CDATA[Punkty życia i ich odnowa]]> //pbf.krollew.pl/showthread.php?tid=2270 Sun, 29 Jan 2017 13:50:56 +0000 //pbf.krollew.pl/showthread.php?tid=2270 Życie. W odróżnieniu od innych statystyk, nie da się wymienić punktów doświadczenia na punkty życia. Maksymalną i domyślną wartością życia jest 100 punktów.
Gdy postać traci punkty życia z powodu ran, urazów czy choroby, spada również jej sprawność fizyczna, co odzwierciedla spadek punktów statystyk. Nie zmienia się ich wartości w profilu, ale jest to brane pod uwagę przez uwagę przez Mistrzów Gry!
Procentowy spadek punktów statystyk wraz ze spadkiem punktów życia:
100-81 pkt. życia - pozostaje 100% pkt. statystyk
80-61 - pozostaje 80% pkt. statystyk
60-41 - pozostaje 60% pkt. statystyk
40-21 - pozostaje 40% pkt. statystyk
20-11 - pozostaje 20% pkt. statystyk
10-0 - wszystkie pkt. statystyk spadają do 0

Uwaga! Po osiągnięciu 0 punktów życia postać umiera!

Wraz z wiekiem postacie tracą siły, wytrzymałość i odporność, co odzwierciedla u nich spadek życia. Postacie będące w wieku leciwym mogą mieć maksymalnie 80 punktów życia, zaś starcy - 60 punktów. Żadne leczenie ani zioła nie sprawią, że będą mogli uzyskać więcej zdrowia.


Odnowa punktów życia jest koordynowana przez tego Mistrza Gry, który te punkty odebrał. MG obserwuje poczynania postaci i pod koniec każdego realnego tygodnia przyznaje postaci należne punkty życia. Trwa to aż do odzyskana przez postać 100 punktów życia lub przejęcia obowiązku pilnowania punktów życia przez innego MG (np. w przypadku rozpoczęcia sędziowania walki przez innego MG, zanim dana postać zdąży odzyskać wszystkie punkty życia).

Są dwa sposoby na odzyskanie punktów życia:
1) Poprzez własne dbanie o zdrowie (maks. 10 pkt. na tydzień)
Zaliczają się do tego takie czynności jak spanie, odpoczywanie, odżywianie się (jedzenie, picie) oraz wylizywanie własnych ran. Przy liczeniu, ile punktów należy przyznać postaci, MG bierze pod uwagę, jak wiele takich czynności zostało wykonanych, ich skuteczność oraz różnorodność.
2) Dzięki opiece fachowej (maks. 25 pkt. na tydzień)
Wszelkie czynności podejmowane przez medyków/znachorów, do których wykonania potrzebne były medykamenty/wiedza fachowa. Stosowanie wszelkiego rodzaju leków, specjalistyczna opieka (np. wywoływanie wymiotów przy zatruciu, utrzymywanie pacjenta w cieple przy chorobie, dbanie o odpowiednie odżywianie pacjenta) oraz inne czynności medyczne (nastawianie zwichniętej kończyny, opatrywanie ran).

Nie ma możliwości zyskania więcej niż 25 punktów życia w przeciągu tygodnia.
Mistrz Gry decyduje, ile punktów życia przysługuje postaci za podjęcie danej czynności!
Tyczy się to także leczenia podejmowanego przez medyków/znachorów.]]> Życie. W odróżnieniu od innych statystyk, nie da się wymienić punktów doświadczenia na punkty życia. Maksymalną i domyślną wartością życia jest 100 punktów.
Gdy postać traci punkty życia z powodu ran, urazów czy choroby, spada również jej sprawność fizyczna, co odzwierciedla spadek punktów statystyk. Nie zmienia się ich wartości w profilu, ale jest to brane pod uwagę przez uwagę przez Mistrzów Gry!
Procentowy spadek punktów statystyk wraz ze spadkiem punktów życia:
100-81 pkt. życia - pozostaje 100% pkt. statystyk
80-61 - pozostaje 80% pkt. statystyk
60-41 - pozostaje 60% pkt. statystyk
40-21 - pozostaje 40% pkt. statystyk
20-11 - pozostaje 20% pkt. statystyk
10-0 - wszystkie pkt. statystyk spadają do 0

Uwaga! Po osiągnięciu 0 punktów życia postać umiera!

Wraz z wiekiem postacie tracą siły, wytrzymałość i odporność, co odzwierciedla u nich spadek życia. Postacie będące w wieku leciwym mogą mieć maksymalnie 80 punktów życia, zaś starcy - 60 punktów. Żadne leczenie ani zioła nie sprawią, że będą mogli uzyskać więcej zdrowia.


Odnowa punktów życia jest koordynowana przez tego Mistrza Gry, który te punkty odebrał. MG obserwuje poczynania postaci i pod koniec każdego realnego tygodnia przyznaje postaci należne punkty życia. Trwa to aż do odzyskana przez postać 100 punktów życia lub przejęcia obowiązku pilnowania punktów życia przez innego MG (np. w przypadku rozpoczęcia sędziowania walki przez innego MG, zanim dana postać zdąży odzyskać wszystkie punkty życia).

Są dwa sposoby na odzyskanie punktów życia:
1) Poprzez własne dbanie o zdrowie (maks. 10 pkt. na tydzień)
Zaliczają się do tego takie czynności jak spanie, odpoczywanie, odżywianie się (jedzenie, picie) oraz wylizywanie własnych ran. Przy liczeniu, ile punktów należy przyznać postaci, MG bierze pod uwagę, jak wiele takich czynności zostało wykonanych, ich skuteczność oraz różnorodność.
2) Dzięki opiece fachowej (maks. 25 pkt. na tydzień)
Wszelkie czynności podejmowane przez medyków/znachorów, do których wykonania potrzebne były medykamenty/wiedza fachowa. Stosowanie wszelkiego rodzaju leków, specjalistyczna opieka (np. wywoływanie wymiotów przy zatruciu, utrzymywanie pacjenta w cieple przy chorobie, dbanie o odpowiednie odżywianie pacjenta) oraz inne czynności medyczne (nastawianie zwichniętej kończyny, opatrywanie ran).

Nie ma możliwości zyskania więcej niż 25 punktów życia w przeciągu tygodnia.
Mistrz Gry decyduje, ile punktów życia przysługuje postaci za podjęcie danej czynności!
Tyczy się to także leczenia podejmowanego przez medyków/znachorów.]]> <![CDATA[Mikstury]]> //pbf.krollew.pl/showthread.php?tid=2096 Sun, 30 Oct 2016 09:58:14 +0000 //pbf.krollew.pl/showthread.php?tid=2096
Medyk, z racji swojej wiedzy może zbierać zioła, trucizny i  wykonywać mikstury, krótko mówiąc może wszystko.
Młodszy Medyk może leczyć, zbierać zioła i trucizny, ale nie może przyrządzać mikstur.
Uczeń Medyka może tylko zbierać zioła i trucizny.


Pozytywne
 
Maść na blizny - Maść sporządzona ze startych nasion i wymieszana z gęstym miodem. Musi odstać co najmniej pół dnia w celu nabrania odpowiedniej konsystencji.
Składniki: Nasiona z drzewa masłosza + orzechy z drzewa mongogo.
 
Mikstura opóźniająca starzenie - Dojrzewa przez tydzień w ciemnym miejscu.
Składniki: Owoc kigelii afrykańskiej + mleko kokosowe + sproszkowany korzeń
hibiskusa + żywica boswelli + nasiona z drzewa maruli.
 
Wonny olejek - Olejek do smarowania pobudzający zmysłowość. Używają go najczęściej zakochani lub ci, którzy chcą zwiększyć szanse na zdobycie partnera/ki.
Składniki: Olej z startych nasion baobabu + kwiat bukko + starte nasiona z drzewa masłosza
 
Maść na rany - Przyśpiesza gojenie zadrapań i skaleczeń
Składniki: Owoc bukko + kwiat akacji + liść melisy + miód lub żywica
 
Napar wzmacniający - Sporządzony na wodzie z gorących źródeł, wspomaga organizm w trakcie choroby i wspomaga jego regenerację po przejściu leczenia
Składniki: Korzeń hibiskusa w kawałkach + rooibos liście + melon kalahari
 
Antidotum na jad - Mikstura hamująca destrukcyjne działanie jadu na organizm.
Składniki: Woda + owoc kigelii afrykańskiej + starty kwiat akacji
 
Negatywne
 
Mikstura otępiająca - Dojrzewa w nasłonecznionym miejscu przez trzy dni. Otępione zwierzę nie wie, co robi, czasami może nawet wystąpić paraliż. Efekt utrzymuje się przez parę godzin. Po wszystkim nie pamięta niczego z tego stanu.
Składniki: Owoc strąku akacji + daktyl + liście rzęsy wodnej x2
 
Środek nasenny - Z wymieszanych składników formuje się kulkę i odstawia na tydzień do ciemnego i suchego miejsca. Efekt może utrzymywać się nawet do 2 tygodni.
Składniki: Heterantera nasiona x2 + liść melisy x3 + miód
 
Środek halocynogenny - Żucie wymienionych składników powoduje zapadnięcie w trans. Często stosowany przez szamanów. Efekt trwa do kilku godzin.
Składniki: Kocimiętka + szyszka chmielu + korzeń kanny
 
Trucizna - Mikstura powinna dojrzewać pod przykryciem przez trzy dni. Zażycie skutkuje całkowitym i nieodwracalnym wyniszczeniem organizmu w przeciągu jednej doby, a w konsekwencji śmierć postaci. Objawia się paraliżem kończyn i krwotokiem z nosa, uszu i oczu.  Istnieje antidotum na tę truciznę, jednak musi ono zostać podane nie później niż godzinę od momentu spożycia trucizny!
Składniki: Wilcza jagoda x3 + kwiat lulka czarnego x2 + woda z gorących źródeł.
Antidotum: Woda + sproszkowany korzeń hibiskusa + starty kwiat akacji + owoc kigelii afrykańskiej
 
Zasłona dymna - Proszek służący do wytwarzania zasłony dymnej należy owinąć w liście lub ich fragmenty. Powinien on być suszony na słońcu przez trzy dni. Po rzuceniu o ziemię pęka i powstają kłęby dymu, które utrudniają widoczność. Dobrze jest mieć na uwadze kierunek, w którym wieje wiatr, by przypadkiem nie zaszkodzić samemu sobie.
Składniki: Starty kwiat szałwii x4 + liść baobabu.

Temat opracowany i napisany przez Vult (Sigrun), redagowała Venety oraz Vasanti Vei.]]>
Medyk, z racji swojej wiedzy może zbierać zioła, trucizny i  wykonywać mikstury, krótko mówiąc może wszystko.
Młodszy Medyk może leczyć, zbierać zioła i trucizny, ale nie może przyrządzać mikstur.
Uczeń Medyka może tylko zbierać zioła i trucizny.


Pozytywne
 
Maść na blizny - Maść sporządzona ze startych nasion i wymieszana z gęstym miodem. Musi odstać co najmniej pół dnia w celu nabrania odpowiedniej konsystencji.
Składniki: Nasiona z drzewa masłosza + orzechy z drzewa mongogo.
 
Mikstura opóźniająca starzenie - Dojrzewa przez tydzień w ciemnym miejscu.
Składniki: Owoc kigelii afrykańskiej + mleko kokosowe + sproszkowany korzeń
hibiskusa + żywica boswelli + nasiona z drzewa maruli.
 
Wonny olejek - Olejek do smarowania pobudzający zmysłowość. Używają go najczęściej zakochani lub ci, którzy chcą zwiększyć szanse na zdobycie partnera/ki.
Składniki: Olej z startych nasion baobabu + kwiat bukko + starte nasiona z drzewa masłosza
 
Maść na rany - Przyśpiesza gojenie zadrapań i skaleczeń
Składniki: Owoc bukko + kwiat akacji + liść melisy + miód lub żywica
 
Napar wzmacniający - Sporządzony na wodzie z gorących źródeł, wspomaga organizm w trakcie choroby i wspomaga jego regenerację po przejściu leczenia
Składniki: Korzeń hibiskusa w kawałkach + rooibos liście + melon kalahari
 
Antidotum na jad - Mikstura hamująca destrukcyjne działanie jadu na organizm.
Składniki: Woda + owoc kigelii afrykańskiej + starty kwiat akacji
 
Negatywne
 
Mikstura otępiająca - Dojrzewa w nasłonecznionym miejscu przez trzy dni. Otępione zwierzę nie wie, co robi, czasami może nawet wystąpić paraliż. Efekt utrzymuje się przez parę godzin. Po wszystkim nie pamięta niczego z tego stanu.
Składniki: Owoc strąku akacji + daktyl + liście rzęsy wodnej x2
 
Środek nasenny - Z wymieszanych składników formuje się kulkę i odstawia na tydzień do ciemnego i suchego miejsca. Efekt może utrzymywać się nawet do 2 tygodni.
Składniki: Heterantera nasiona x2 + liść melisy x3 + miód
 
Środek halocynogenny - Żucie wymienionych składników powoduje zapadnięcie w trans. Często stosowany przez szamanów. Efekt trwa do kilku godzin.
Składniki: Kocimiętka + szyszka chmielu + korzeń kanny
 
Trucizna - Mikstura powinna dojrzewać pod przykryciem przez trzy dni. Zażycie skutkuje całkowitym i nieodwracalnym wyniszczeniem organizmu w przeciągu jednej doby, a w konsekwencji śmierć postaci. Objawia się paraliżem kończyn i krwotokiem z nosa, uszu i oczu.  Istnieje antidotum na tę truciznę, jednak musi ono zostać podane nie później niż godzinę od momentu spożycia trucizny!
Składniki: Wilcza jagoda x3 + kwiat lulka czarnego x2 + woda z gorących źródeł.
Antidotum: Woda + sproszkowany korzeń hibiskusa + starty kwiat akacji + owoc kigelii afrykańskiej
 
Zasłona dymna - Proszek służący do wytwarzania zasłony dymnej należy owinąć w liście lub ich fragmenty. Powinien on być suszony na słońcu przez trzy dni. Po rzuceniu o ziemię pęka i powstają kłęby dymu, które utrudniają widoczność. Dobrze jest mieć na uwadze kierunek, w którym wieje wiatr, by przypadkiem nie zaszkodzić samemu sobie.
Składniki: Starty kwiat szałwii x4 + liść baobabu.

Temat opracowany i napisany przez Vult (Sigrun), redagowała Venety oraz Vasanti Vei.]]> <![CDATA[Występowanie i zbiór ziół]]> //pbf.krollew.pl/showthread.php?tid=2095 Sun, 30 Oct 2016 09:40:28 +0000 //pbf.krollew.pl/showthread.php?tid=2095
Mapka:


Lista:
Pokaż ukrytą wiadomośćSpoiler:
Jedynym czynnikiem ograniczającym medyka jest okres dojrzewania roślin, zależny od pogody. Ten, kto liczy na obfite zbiory, gdy mamy najgorętsze dni pory suchej niestety się rozczaruje. Pora sucha trwa od lipca do grudnia, a pora deszczowa od stycznia do czerwca.

Kwiecień: Po 3 porcje , jest to sam szczyt pory deszczowej, roślinom nie brakuje niczego do prawidłowego wzrostu i bujnie się rozwijają
Maj-czerwiec: po 2 porcje
Lipiec-sierpień: 1 porcja
Wrzesień-październik: poza wiecznie zielonym cisem (1 porcja na miesiąc), nie da się zebrać żadnych ziół, szczyt pory suchej
Listopad-grudzień: 1 porcja
Styczeń-marzec: 2 porcje

Porcja oznacza sztukę danego zioła przypadającą na medyka/znachora/młodszego medyka/ucznia medyka na miesiąc. W każdej lokacji, gdzie rośnie podane zioło, można zebrać najwięcej tyle ziół, ile wynosi limit miesięczny i więcej już nie można. Można natomiast zebrać tyle samo w innym miejscu, gdzie rośnie to zioło.

Jak to wygląda w praktyce? W maju można zebrać dwie melisy z wąwozu. Po ich zbiorze lokacja ta staje się niedostępna do zbioru melisy dla danego medyka, ale można iść i zebrać kolejne dwie melisy w kanionie, potem kolejne dwie w jaskiniach nad rzeką itd.

Na zebranie ziół z terenu obcego stada trzeba przeznaczyć min. 3 posty (wejście, zebranie, wyjście). Na terenach wolnych są to 2 posty. Ze swojego terenu wystarczy jeden post. Odstęp między kolejnymi postami musi wynosić dzień. W poście ze zbiorem można zebrać zioła różnych gatunków, nie trzeba tego rozdzielać.


Dla przypomnienia wrzucamy okres zbioru ziół.
Mięta zielona: listopad-sierpień
Hibiskus: luty-czerwiec
Imbir: styczeń-maj
Akacja: listopad-lipiec
Rooibos: listopad-sierpień
Melisa: marzec-maj
Boswellia: styczeń-czerwiec
Kigelia: grudzień-maj
Szałwia: marzec-maj
Baobab: listopad-sierpień
Cis: cały rok
Modligroszek: grudzień-maj
Lulek: styczeń-czerwiec
Kocimiętka: styczeń-lipiec
Bligia: luty-lipiec

Części medykamentów nie można zebrać, w razie potrzeby trzeba je zakupić u Hekimy - więcej informacji tutaj.
Oczywiście nie trzeba rozgrywać tego fabularnie, akcja dzieje się gdzieś w międzyczasie, wystarczy, że napiszecie w temacie.

[Zasada wprowadzona 3.04.2017r.]
Pora deszczowa nie jest przyjaznym okresem dla medyków, pomimo obfitych zbiorów. Unosząca się w powietrzu wilgoć niekorzystnie wpływa na zioła, powodując ich gnicie. Niestety, takie rośliny nie nadają się na nic innego niż na wyrzucenie.
Na początku (w pierwszym tygodniu, zazwyczaj 1. dzień miesiąca) marca, maja i lipca odejmowane jest z zielnika medyków/znachorów (także kont zawieszonych lub mało aktywnych) po jednym ziole każdego gatunku! Zioła odejmuje administracja, zasady zapisu są takie same, jak przy odejmowaniu ziół w przypadku leczenia (z tą różnicą, że nie trzeba podawać linka do tematu). Krótko mówiąc, o każdym zniknięciu ziół informuje dopisek w poście ze spisem/nowy post, np.

  • 03.04.2017 r.
    -1 zioło każdego rodzaju, z powodu pory deszczowej

Gniciu nie podlegają zioła, które zostały zebrane w ostatnim tygodniu poprzedzającym miesiąc, w którym zioła znikają. Dotyczy to jednak porcji ziół z konkretnych okresów zbioru. Przykładowo, jeśli ktoś ma parę ziół jednego gatunku, ale z różnych okresów zbioru (dajmy na to dwie mięty zebrane trzy tygodnie temu i trzy mięty zebrane w zeszłym tygodniu), te trzy mięty z zeszłego tygodnia są "chronione", ale nie dotyczy to roślinek sprzed trzech tygodni - jedna z nich zgnije.

Zioła używane do eliksirów również gniją. Procesowi nie podlegają medykamenty niebędące roślinami - sól, miód, węgiel.]]>
Mapka:


Lista:
Pokaż ukrytą wiadomośćSpoiler:
Jedynym czynnikiem ograniczającym medyka jest okres dojrzewania roślin, zależny od pogody. Ten, kto liczy na obfite zbiory, gdy mamy najgorętsze dni pory suchej niestety się rozczaruje. Pora sucha trwa od lipca do grudnia, a pora deszczowa od stycznia do czerwca.

Kwiecień: Po 3 porcje , jest to sam szczyt pory deszczowej, roślinom nie brakuje niczego do prawidłowego wzrostu i bujnie się rozwijają
Maj-czerwiec: po 2 porcje
Lipiec-sierpień: 1 porcja
Wrzesień-październik: poza wiecznie zielonym cisem (1 porcja na miesiąc), nie da się zebrać żadnych ziół, szczyt pory suchej
Listopad-grudzień: 1 porcja
Styczeń-marzec: 2 porcje

Porcja oznacza sztukę danego zioła przypadającą na medyka/znachora/młodszego medyka/ucznia medyka na miesiąc. W każdej lokacji, gdzie rośnie podane zioło, można zebrać najwięcej tyle ziół, ile wynosi limit miesięczny i więcej już nie można. Można natomiast zebrać tyle samo w innym miejscu, gdzie rośnie to zioło.

Jak to wygląda w praktyce? W maju można zebrać dwie melisy z wąwozu. Po ich zbiorze lokacja ta staje się niedostępna do zbioru melisy dla danego medyka, ale można iść i zebrać kolejne dwie melisy w kanionie, potem kolejne dwie w jaskiniach nad rzeką itd.

Na zebranie ziół z terenu obcego stada trzeba przeznaczyć min. 3 posty (wejście, zebranie, wyjście). Na terenach wolnych są to 2 posty. Ze swojego terenu wystarczy jeden post. Odstęp między kolejnymi postami musi wynosić dzień. W poście ze zbiorem można zebrać zioła różnych gatunków, nie trzeba tego rozdzielać.


Dla przypomnienia wrzucamy okres zbioru ziół.
Mięta zielona: listopad-sierpień
Hibiskus: luty-czerwiec
Imbir: styczeń-maj
Akacja: listopad-lipiec
Rooibos: listopad-sierpień
Melisa: marzec-maj
Boswellia: styczeń-czerwiec
Kigelia: grudzień-maj
Szałwia: marzec-maj
Baobab: listopad-sierpień
Cis: cały rok
Modligroszek: grudzień-maj
Lulek: styczeń-czerwiec
Kocimiętka: styczeń-lipiec
Bligia: luty-lipiec

Części medykamentów nie można zebrać, w razie potrzeby trzeba je zakupić u Hekimy - więcej informacji tutaj.
Oczywiście nie trzeba rozgrywać tego fabularnie, akcja dzieje się gdzieś w międzyczasie, wystarczy, że napiszecie w temacie.

[Zasada wprowadzona 3.04.2017r.]
Pora deszczowa nie jest przyjaznym okresem dla medyków, pomimo obfitych zbiorów. Unosząca się w powietrzu wilgoć niekorzystnie wpływa na zioła, powodując ich gnicie. Niestety, takie rośliny nie nadają się na nic innego niż na wyrzucenie.
Na początku (w pierwszym tygodniu, zazwyczaj 1. dzień miesiąca) marca, maja i lipca odejmowane jest z zielnika medyków/znachorów (także kont zawieszonych lub mało aktywnych) po jednym ziole każdego gatunku! Zioła odejmuje administracja, zasady zapisu są takie same, jak przy odejmowaniu ziół w przypadku leczenia (z tą różnicą, że nie trzeba podawać linka do tematu). Krótko mówiąc, o każdym zniknięciu ziół informuje dopisek w poście ze spisem/nowy post, np.

  • 03.04.2017 r.
    -1 zioło każdego rodzaju, z powodu pory deszczowej

Gniciu nie podlegają zioła, które zostały zebrane w ostatnim tygodniu poprzedzającym miesiąc, w którym zioła znikają. Dotyczy to jednak porcji ziół z konkretnych okresów zbioru. Przykładowo, jeśli ktoś ma parę ziół jednego gatunku, ale z różnych okresów zbioru (dajmy na to dwie mięty zebrane trzy tygodnie temu i trzy mięty zebrane w zeszłym tygodniu), te trzy mięty z zeszłego tygodnia są "chronione", ale nie dotyczy to roślinek sprzed trzech tygodni - jedna z nich zgnije.

Zioła używane do eliksirów również gniją. Procesowi nie podlegają medykamenty niebędące roślinami - sól, miód, węgiel.]]> <![CDATA[Zioła i medykamenty]]> //pbf.krollew.pl/showthread.php?tid=2094 Sun, 30 Oct 2016 09:29:34 +0000 //pbf.krollew.pl/showthread.php?tid=2094
To jest temat z leczniczymi ziołami, trucizny znajdują się tutaj.

Każdy medyk ma obowiązek prowadzenia spisu medykamentów, który musi być aktualizowany w przypadku zebrania lub użycia któregoś z ziół. Dla stad takowy zielnik jest prowadzony wspólnie i znajduje się w sprawach stada, dla band i znachorów w specjalnym temacie.
Początkowo na każde stado przypadają po 4 sztuki każdego medykamentu. Z kolei Znachorzy (medycy-samotnicy) posiadają początkowo po 2 sztuki każdego medykamentu.


Nazwa: Mięta zielona
Miejsce występowania: Wulkan Burgess Shale, Źródło Życia, Sawanna, Wodospad Szczęścia
Okres zbioru: listopad-sierpień
Właściwości:
Doskonała na bóle różnego typu, ale przede wszystkim z powodzeniem stosowana na bóle brzucha. Ma działanie przeciwskurczowe, wspomaga trawienie i wzmacnia apetyt. Jest bardzo łagodnym ziołem i może być stosowana  u młodych zwierząt czy u ciężarnych. Podajemy w formie naparu z z świeżych lub wysuszonych liści.
Z łodyg można pozyskiwać olejek miętowy, którym można smarować obolałe mięśnie (ma działanie rozgrzewające, zmniejsza ból) lub okolice nosa na leczenie kataru.



Nazwa: Hibiskus
Miejsce występowania: Oaza, Sawanna, Równina, Ognisty Step
Okres zbioru: luty-czerwiec
Właściwości:
Jej bogactwo to kwiaty. Zawierają mnóstwo witaminy C i posiadają łagodne, ale skuteczne działanie przeciwbakteryjne. Nic więc dziwnego, że z odpowiednio długo suszonych można sporządzać napar, który podajemy na przeziębienie i grypę.
Dodatkowo może być stosowana dla zachowania młodego wyglądu. Aby pozostać wiecznie młodym, trzeba na chwilę zapomnieć o wstręcie do spożywania roślin i żuć parę kwiatów raz na parę dni.



Nazwa: Imbir
Miejsce występowania: Skrawek Sawanny, Równina, Ognisty Step
Okres zbioru: styczeń-maj
Właściwości:
Doskonały środek na nudności oraz wymioty, łagodzi te pierwsze i jest w stanie powstrzymać drugie. W tym celu należy żuć korzeń imbiru w chwili, gdy czujemy się niedobrze. Należy pamiętać, że pod żadnym pozorem nie wolno podawać świeżego korzenia ciężarnym. Sproszkowany i rozcieńczony wodą jest całkowicie bezpieczny.  
Nieoceniony w stanach zapalnych jamy ustnej – regularnie stosowany jest w stanie usunąć przykry problem.
Dodatkowo ma właściwości rozgrzewające.  



Nazwa: Akacja
Miejsce występowania: Skrawek Sawanny, Ognisty Step, Ognisty Las, Dolina Spokoju
Okres zbioru: grudzień-lipiec
Właściwości:
Nie ma lepszego leku na choroby układu moczowego. Właściwości antybakteryjne oraz moczopędne gwarantują jej ten status. Lecznicze właściwości posiadają kwiaty oraz młode listki – muszą zostać długo wymoczone, po czym otrzymany wywar dajemy choremu do wypicia. Pomocniczo może być stosowana na obrzęki. Dodatkowym plusem tej rośliny jest działanie napotne, jeśli zostanie zaparzona wrzątkiem.



Nazwa: Rooibos
Miejsce występowania:  Kilimandżaro, Wzgórze, Wulkan Burgess Shale
Okres zbioru: listopad-sierpień
Właściwości:
Cenne leczniczo są liście tej roślinki, mają właściwości regulujące poziom cukru we krwi. Zrywamy młode gałązki z liśćmi i w takiej formie podajemy do żucia i połknięcia. Medycy nacinają także pędy krzewu, aby pozyskać cenny sok, zawierający sporo minerałów, skutecznie wzmacniających słabe kości.



Nazwa: Melisa
Miejsce występowania:  Kanion, Wąwóz, Skalisty Wąwóz Śmierci, Jaskinie nad rzeką,
Okres zbioru: marzec-maj
Właściwości:
Lek doskonały dla nerwowych zwierząt – nic tak nie uspokaja jak melisa. Najlepsze działanie mają duże, świeżo zerwane liście, które należy długo żuć. Można je także zasuszać i przyrządzać z niej napar. Dodatkowo leczy bóle głowy i migreny, uśmierza nieznośny ból. Kwiaty melisy można zbierać i kłaść w legowisku, ich zapach dodatkowo ułatwia zasypianie.  
Poza tym, z całej rośliny często sporządza się maści, które stosuje się na zmiany skórne i oparzenia. Można z niej robić chłodzące okłady.



Nazwa: Boswellia
Miejsce występowania: Ognisty Las, Księżycowa Polana, Dżungla, Oaza
Okres zbioru: styczeń-czerwiec
Właściwości:  
Nie ma nic lepszego na problemy z układem ruchu od boswelli. Najcenniejsza jest żywica tej rośliny, która wzmacnia kości, przyspiesza ich regenerację i znacznie skraca czas zrostu kośćca. Ma także działanie przeciwreumatyczne, wzmacnia stawy. Może być podawana wraz z wodą, aby nieco złagodzić nieprzyjemny smak. Z liści sporządza się okłady, które stosujemy na złamania/zwichnięcia.



Nazwa: Kigelia afrykańska
Miejsce występowania:  Sawanna, Skrawek Sawanny, Źródło Życia, Dżungla
Okres zbioru: grudzień-maj
Właściwości: Lecznicze działanie mają owoce tej rośliny. Z ich miąższu sporządza się antidotum na jad węży.



Nazwa: Szałwia
Miejsce występowania:  Wulkan Burgess Shale, Złota Skała, Kanion
Okres zbioru: marzec-maj
Właściwości:
Roślina o silnie odkażającym działaniu. Niszczy wszystko, co spotka na swojej drodze – wirusy, bakterie, grzyby. Może działać wysuszająco na skórę przy dłuższym stosowaniu. Jej sok jest używany do przemywania ran. Może być także bazą do sporządzania płukanek na gardło.



Nazwa: Baobab
Miejsce występowania:  Ognisty Step, Dolina Spokoju, Sawanna, Skrawek Sawanny
Okres zbioru: listopad-sierpień
Właściwości:
Nazywane drzewem życia nie bez powodu. Jego owoce mają właściwości przeciwgorączkowe i przeciwzapalne, potrafią zbić nawet bardzo wysoką temperaturę. Ponadto ma właściwości rozkurczające naczynia krwionośne, co może być przydatne przy leczeniu kataru.


Nazwa: Miód
Właściwości:
Doskonały na chore gardło i przeziębienia. Najlepiej dodawać go do ciepłej (absolutnie nie do gorącej, inaczej straci swe właściwości!) wody i podawać chorym do picia.  



Nazwa: Węgiel
Właściwości:
Należy go rozgnieść łapą i sporządzić z dużej ilości zawiesinę, którą podajemy choremu do wypicia. Ma paskudny smak i brudzi niesamowicie, niemniej to najskuteczniejszy sposób na zatrucia pokarmowe. Węgiel reaguje z toksycznymi substancjami w żołądku i unieszkodliwia je. Podawany także przy grypie żołądkowej oraz w przypadku biegunek (wiąże nadmiar wody w jelitach).



Nazwa: Sól
Właściwości:
Można ją stosować w dwojaki sposób. W obu przypadkach sporządzamy roztwór soli, który można stosować do płukania gardła. Ponadto służy do wywołania wymiotów (stosowane przy zatruciach) – zrobiony przez medyka roztwór pacjent musi połknąć. Po paru minutach otrzymujemy żądany efekt.


Rysunki autorstwa Kiu (Dirke)]]>
To jest temat z leczniczymi ziołami, trucizny znajdują się tutaj.

Każdy medyk ma obowiązek prowadzenia spisu medykamentów, który musi być aktualizowany w przypadku zebrania lub użycia któregoś z ziół. Dla stad takowy zielnik jest prowadzony wspólnie i znajduje się w sprawach stada, dla band i znachorów w specjalnym temacie.
Początkowo na każde stado przypadają po 4 sztuki każdego medykamentu. Z kolei Znachorzy (medycy-samotnicy) posiadają początkowo po 2 sztuki każdego medykamentu.


Nazwa: Mięta zielona
Miejsce występowania: Wulkan Burgess Shale, Źródło Życia, Sawanna, Wodospad Szczęścia
Okres zbioru: listopad-sierpień
Właściwości:
Doskonała na bóle różnego typu, ale przede wszystkim z powodzeniem stosowana na bóle brzucha. Ma działanie przeciwskurczowe, wspomaga trawienie i wzmacnia apetyt. Jest bardzo łagodnym ziołem i może być stosowana  u młodych zwierząt czy u ciężarnych. Podajemy w formie naparu z z świeżych lub wysuszonych liści.
Z łodyg można pozyskiwać olejek miętowy, którym można smarować obolałe mięśnie (ma działanie rozgrzewające, zmniejsza ból) lub okolice nosa na leczenie kataru.



Nazwa: Hibiskus
Miejsce występowania: Oaza, Sawanna, Równina, Ognisty Step
Okres zbioru: luty-czerwiec
Właściwości:
Jej bogactwo to kwiaty. Zawierają mnóstwo witaminy C i posiadają łagodne, ale skuteczne działanie przeciwbakteryjne. Nic więc dziwnego, że z odpowiednio długo suszonych można sporządzać napar, który podajemy na przeziębienie i grypę.
Dodatkowo może być stosowana dla zachowania młodego wyglądu. Aby pozostać wiecznie młodym, trzeba na chwilę zapomnieć o wstręcie do spożywania roślin i żuć parę kwiatów raz na parę dni.



Nazwa: Imbir
Miejsce występowania: Skrawek Sawanny, Równina, Ognisty Step
Okres zbioru: styczeń-maj
Właściwości:
Doskonały środek na nudności oraz wymioty, łagodzi te pierwsze i jest w stanie powstrzymać drugie. W tym celu należy żuć korzeń imbiru w chwili, gdy czujemy się niedobrze. Należy pamiętać, że pod żadnym pozorem nie wolno podawać świeżego korzenia ciężarnym. Sproszkowany i rozcieńczony wodą jest całkowicie bezpieczny.  
Nieoceniony w stanach zapalnych jamy ustnej – regularnie stosowany jest w stanie usunąć przykry problem.
Dodatkowo ma właściwości rozgrzewające.  



Nazwa: Akacja
Miejsce występowania: Skrawek Sawanny, Ognisty Step, Ognisty Las, Dolina Spokoju
Okres zbioru: grudzień-lipiec
Właściwości:
Nie ma lepszego leku na choroby układu moczowego. Właściwości antybakteryjne oraz moczopędne gwarantują jej ten status. Lecznicze właściwości posiadają kwiaty oraz młode listki – muszą zostać długo wymoczone, po czym otrzymany wywar dajemy choremu do wypicia. Pomocniczo może być stosowana na obrzęki. Dodatkowym plusem tej rośliny jest działanie napotne, jeśli zostanie zaparzona wrzątkiem.



Nazwa: Rooibos
Miejsce występowania:  Kilimandżaro, Wzgórze, Wulkan Burgess Shale
Okres zbioru: listopad-sierpień
Właściwości:
Cenne leczniczo są liście tej roślinki, mają właściwości regulujące poziom cukru we krwi. Zrywamy młode gałązki z liśćmi i w takiej formie podajemy do żucia i połknięcia. Medycy nacinają także pędy krzewu, aby pozyskać cenny sok, zawierający sporo minerałów, skutecznie wzmacniających słabe kości.



Nazwa: Melisa
Miejsce występowania:  Kanion, Wąwóz, Skalisty Wąwóz Śmierci, Jaskinie nad rzeką,
Okres zbioru: marzec-maj
Właściwości:
Lek doskonały dla nerwowych zwierząt – nic tak nie uspokaja jak melisa. Najlepsze działanie mają duże, świeżo zerwane liście, które należy długo żuć. Można je także zasuszać i przyrządzać z niej napar. Dodatkowo leczy bóle głowy i migreny, uśmierza nieznośny ból. Kwiaty melisy można zbierać i kłaść w legowisku, ich zapach dodatkowo ułatwia zasypianie.  
Poza tym, z całej rośliny często sporządza się maści, które stosuje się na zmiany skórne i oparzenia. Można z niej robić chłodzące okłady.



Nazwa: Boswellia
Miejsce występowania: Ognisty Las, Księżycowa Polana, Dżungla, Oaza
Okres zbioru: styczeń-czerwiec
Właściwości:  
Nie ma nic lepszego na problemy z układem ruchu od boswelli. Najcenniejsza jest żywica tej rośliny, która wzmacnia kości, przyspiesza ich regenerację i znacznie skraca czas zrostu kośćca. Ma także działanie przeciwreumatyczne, wzmacnia stawy. Może być podawana wraz z wodą, aby nieco złagodzić nieprzyjemny smak. Z liści sporządza się okłady, które stosujemy na złamania/zwichnięcia.



Nazwa: Kigelia afrykańska
Miejsce występowania:  Sawanna, Skrawek Sawanny, Źródło Życia, Dżungla
Okres zbioru: grudzień-maj
Właściwości: Lecznicze działanie mają owoce tej rośliny. Z ich miąższu sporządza się antidotum na jad węży.



Nazwa: Szałwia
Miejsce występowania:  Wulkan Burgess Shale, Złota Skała, Kanion
Okres zbioru: marzec-maj
Właściwości:
Roślina o silnie odkażającym działaniu. Niszczy wszystko, co spotka na swojej drodze – wirusy, bakterie, grzyby. Może działać wysuszająco na skórę przy dłuższym stosowaniu. Jej sok jest używany do przemywania ran. Może być także bazą do sporządzania płukanek na gardło.



Nazwa: Baobab
Miejsce występowania:  Ognisty Step, Dolina Spokoju, Sawanna, Skrawek Sawanny
Okres zbioru: listopad-sierpień
Właściwości:
Nazywane drzewem życia nie bez powodu. Jego owoce mają właściwości przeciwgorączkowe i przeciwzapalne, potrafią zbić nawet bardzo wysoką temperaturę. Ponadto ma właściwości rozkurczające naczynia krwionośne, co może być przydatne przy leczeniu kataru.


Nazwa: Miód
Właściwości:
Doskonały na chore gardło i przeziębienia. Najlepiej dodawać go do ciepłej (absolutnie nie do gorącej, inaczej straci swe właściwości!) wody i podawać chorym do picia.  



Nazwa: Węgiel
Właściwości:
Należy go rozgnieść łapą i sporządzić z dużej ilości zawiesinę, którą podajemy choremu do wypicia. Ma paskudny smak i brudzi niesamowicie, niemniej to najskuteczniejszy sposób na zatrucia pokarmowe. Węgiel reaguje z toksycznymi substancjami w żołądku i unieszkodliwia je. Podawany także przy grypie żołądkowej oraz w przypadku biegunek (wiąże nadmiar wody w jelitach).



Nazwa: Sól
Właściwości:
Można ją stosować w dwojaki sposób. W obu przypadkach sporządzamy roztwór soli, który można stosować do płukania gardła. Ponadto służy do wywołania wymiotów (stosowane przy zatruciach) – zrobiony przez medyka roztwór pacjent musi połknąć. Po paru minutach otrzymujemy żądany efekt.


Rysunki autorstwa Kiu (Dirke)]]> <![CDATA[Trucizny]]> //pbf.krollew.pl/showthread.php?tid=2093 Sat, 29 Oct 2016 22:13:39 +0000 //pbf.krollew.pl/showthread.php?tid=2093

Nazwa: Cis pospolity
Właściwości: Niemal każda część tej rośliny, z wyjątkiem otoczki nasion, jest silnie trująca. Najczęstszą przyczyną zatrucia jest spożycie igieł bądź nasion.
Objawy zatrucia: Zatrucie cisem skutkuje przede wszystkim zaburzeniami rytmu serca - zaczyna ono wolniej bić, aż do całkowitego zatrzymania. Zwolnienie akcji serca wiąże się z uczuciem duszności i ospałością. Chory traci siły i każda aktywność go męczy, z niedotlenienia boli go głowa, drętwieją mu łapy i ogon (są także strasznie zimne!), nierzadko zdarzają się omdlenia. Zatruciu mogą towarzyszyć również wymioty i biegunka, silne bóle brzucha, krwiomocz. Objawy występują od pół do półtorej godziny po spożyciu trucizny.
Leczenie: Od razu po spożyciu cisu należy wywołać u pacjenta wymioty, by pozbyć się niestrawionej jeszcze trucizny z jego przewodu pokarmowego. Jeżeli wystąpiły już objawy, trzeba to zrobić natychmiastowo, a następnie podać choremu węgiel. Niestety, w takiej chwili nie ma już pewności, czy leczenie zdąży podziałać, a pacjentowi uda się przeżyć.
Jeżeli leczenie nie zostanie podjęte, otruta osoba może umrzeć w przeciągu 3-4 godzin od spożycia trucizny!
Zbiór: cały rok
Pod żadnym pozorem nie powinno się używać pyska do zbierania ani transportowania tej rośliny! Dobrym sposobem jest ułamywanie gałęzi cisu – jednak ich również nie powinno się chwytać w zęby. Bezpieczne jest zrywanie owoców i w tym przypadku można się nawet pokusić o delikatne odrywanie ich z gałęzi za pomocą pyska, ponieważ osnówka chroni od kontaktu z trującym nasionem, jednak trzeba bardzo uważać, by jej nie rozgryźć.
Lokalizacja: Wulkan Burgess Shale, Ognisty Las, Źródło Życia



Nazwa: Modligroszek różańcowy
Właściwości: Piękne, przypominające koraliki czerwone nasiona tej rośliny zawierają śmiertelną truciznę. Warto jednak pamiętać o tym, że spożycie nieuszkodzonych nasion może nie mieć żadnego skutku – muszą one być pęknięte lub w jakiś inny sposób uszkodzone. Modligroszek jest najbardziej niebezpieczny w przypadku kontaktu z otwartymi ranami bądź oczami.
Objawy zatrucia:
Po spożyciu uszkodzonych nasion występują objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, wymioty, ból brzucha), gorączka, ślinotok, zaburzenie pracy serca. Zatrucie może występować po spożyciu już jednego nasiona, a im więcej ich zostanie spożytych, tym gorsze i tym szybciej wystąpią objawy. Objawy pokarmowe mogą się pojawić już po kilku minutach od spożycia trucizny, reszta występuje nieco później, do kilku godzin po spożyciu.
W przypadku kontaktu ze skórą występuje typowa reakcja alergiczna, a z otwartymi ranami: występuje silny ból i zwiększa się krwawienie, po paru godzinach rana wygląda coraz gorzej. Trucizna, która przedostała się do krwiobiegu wywołuje silny ból brzucha, wysoką gorączkę, zaburzenia pracy nerek (w konsekwencji także problemy z oddawaniem moczu). Silnie uszkadzana jest wątroba, która próbuje zneutralizować toksyny.
Kontakt z oczami powoduje ich zaczerwienienie oraz ból, a w przypadku większej ilości trucizny może to doprowadzić do całkowitej i nieodwracalnej ślepoty.
Leczenie: Nie istnieje żadne antidotum na toksyny zawarte w tej roślinie!
Jedynym sposobem na pomoc otrutej osobie jest jak najszybsze pozbycie się toksyny z organizmu – przy bezpośrednim spożyciu natychmiastowe wywołanie wymiotów, a następnie wielokrotne podawanie dużych ilości węgla. W przypadku kontaktu ze skórą, ranami, oczami – dokładne przemycie danego miejsca wodą. Takie działanie jest skuteczne tylko i wyłącznie w przypadku natychmiastowej reakcji!
Przy zatruciu pokarmowym śmierć może nastąpić już po paru godzinach, jednak zatruta osoba może się męczyć nawet cały dzień. Przy kontakcie z ranami śmierć następuje zwykle po jednej dobie pełnej cierpienia.
Zbiór: grudzień-maj
Odradza się zbieranie owoców tej rośliny wszystkim zwierzętom, które nie należą do rzędu naczelnych (nie mają chwytnych, zręcznych łap z przeciwstawnym kciukiem).
Lokalizacja: Dżungla, Kilimandżaro



Nazwa: Lulek czarny
Właściwości: Wszystkie części tej rośliny są trujące, jednak najwięcej toksyn zawierają nasiona oraz korzenie. Spożycie niewielkiej ilości lulka wprawia w stan narkotyczny, jednak przedawkowanie jest niezwykłe łatwe i już niezbyt przyjemne.
Objawy zatrucia: Żucie kilku nasion lub małego kawałka korzenia wywołuje typowe objawy spożycia narkotyków – rozszerzenie źrenic, przyspieszenie akcji serca, otępienie oraz problemy z koordynacją ruchową i mową. Powoduje również niezwykle realne halucynacje; zwierzę widzi rzeczy i osoby, które nie istnieją, rozmawia z wymyślonymi postaciami, które po chwili znikają. Stan ten trwa od trzech do pięciu godzin.
Przedawkowanie tej rośliny powoduje śpiączkę, a po kilkunastu godzinach śmierć.
Leczenie: Nie ma żadnego sposobu na wyleczenie osoby, która już zapadła w śpiączkę. Można najwyżej wybrać jej ładny wieniec i przygotować epitafium. Na inne efekty używania tej rośliny można zaradzić, wywołując wymioty.
Zbiór: styczeń-czerwiec
Może być bezpiecznie zbierany przez każdego, dopiero przy bezpośrednim spożyciu występują charakterystyczne objawy.
Lokalizacja: Oaza, Źródło Życia



Nazwa: Kocimiętka
Właściwości: Sam zapach tej rośliny wprawia wszystkie kotowate w niezwykły, błogi nastrój, a spożywanie jej liści, łodygi oraz kwiatów, a nawet ocieranie się o kocimiętkę tylko wzmacnia jej działanie. Około 1/3 z nich jest na nią zupełnie odporna, efekty jej działania są też o wiele mniejsze u młodych oraz starych osobników. Dodatkowo na same lwy kocimiętka nie zawsze działa.
Działanie: Roślina ta jest afrodyzjakiem, wzmaga popęd seksualny, osoba pod jej działaniem staje się pobudzona, bardziej energiczna, gadatliwa, wpada w błogi, euforyczny stan. Niekiedy występuje agresja. Czasem pojawia się ślinotok i lekkie halucynacje. Działanie kocimiętki jest natychmiastowe, ale krótkie – trwa raptem 10-15 minut. Wysuszona, zmielona kocimiętka daje równie mocne efekty co świeża roślina.
Zbiór: styczeń-lipiec
Kotowatym, które nie są odporne na działanie kocimiętki nie radzimy jej zbierać, chyba że chcą mieć 15 minut radości i dopiero wtedy uzyskać trochę tego ziela. Wszystkie inne zwierzęta mogą ją pozyskiwać i spożywać bez żadnych konsekwencji.
Lokalizacja: Upendi



Nazwa: Bligia pospolita
Właściwości: Niedojrzałe owoce tej rośliny są trujące, zaś dojrzałe są już całkowicie bezpieczne.
Objawy zatrucia: Spożycie niedojrzałego owocu skutkuje nagłym spadkiem poziomu cukru we krwi oraz bardzo obfitymi wymiotami, co szybko doprowadza do odwodnienia pacjenta. Obniżenie cukru wiąże się z silnym uczuciem głodu oraz bólami głowy. Tak niski poziom glukozy jest dla organizmu szokiem: występują drgawki, ogólny niepokój, przyspieszenie akcji serca, rozszerzenie źrenic, chorego mogą oblewać zimne poty. Brak źródła energii dla organizmu skutkuje sennością, zaburzeniami koncentracji, koordynacji ruchowej i pracy serca. W skrajnych przypadkach lew zapada w śpiączkę. Efekty trucizny pojawiają się od dwóch do sześciu godzin po spożyciu owocu.
Leczenie: Podobnie jak w przypadku każdego innego zatrucia, warto spróbować wywołać wymioty jeszcze nim wystąpią objawy. Poza tym można jedynie leczyć skutki działania trucizny. Najważniejsze, co powinniśmy zrobić, to natychmiast wyregulować poziom cukru we krwi poprzez podanie płynnego miodu (można go rozcieńczyć z wodą, aby zabić mdlący smak). Należy pamiętać, by nie przesadzać z podaną dawką, aby przesadnie nie podnieść poziomu cukru i jego wahaniami nie pogorszyć stanu chorego. Powinno się podawać stopniowo coraz mniejsze dawki w odstępie dwóch-trzech godzin. Należy również poić pacjenta oraz zapewnić mu spokój, by nie musiał tracić energii na niepotrzebne akcje.
Nieleczone zatrucie może skutkować śpiączką, a w skrajnych przypadkach śmiercią.
Zbiór: luty-lipiec
Ważne jest, by nie uszkodzić owoców, choć dopiero spożycie całej rośliny skutkuje zatruciem.
Lokalizacja: Dżungla, Kilimandżaro


Rysunki autorstwa Kiu (Dirke)]]>

Nazwa: Cis pospolity
Właściwości: Niemal każda część tej rośliny, z wyjątkiem otoczki nasion, jest silnie trująca. Najczęstszą przyczyną zatrucia jest spożycie igieł bądź nasion.
Objawy zatrucia: Zatrucie cisem skutkuje przede wszystkim zaburzeniami rytmu serca - zaczyna ono wolniej bić, aż do całkowitego zatrzymania. Zwolnienie akcji serca wiąże się z uczuciem duszności i ospałością. Chory traci siły i każda aktywność go męczy, z niedotlenienia boli go głowa, drętwieją mu łapy i ogon (są także strasznie zimne!), nierzadko zdarzają się omdlenia. Zatruciu mogą towarzyszyć również wymioty i biegunka, silne bóle brzucha, krwiomocz. Objawy występują od pół do półtorej godziny po spożyciu trucizny.
Leczenie: Od razu po spożyciu cisu należy wywołać u pacjenta wymioty, by pozbyć się niestrawionej jeszcze trucizny z jego przewodu pokarmowego. Jeżeli wystąpiły już objawy, trzeba to zrobić natychmiastowo, a następnie podać choremu węgiel. Niestety, w takiej chwili nie ma już pewności, czy leczenie zdąży podziałać, a pacjentowi uda się przeżyć.
Jeżeli leczenie nie zostanie podjęte, otruta osoba może umrzeć w przeciągu 3-4 godzin od spożycia trucizny!
Zbiór: cały rok
Pod żadnym pozorem nie powinno się używać pyska do zbierania ani transportowania tej rośliny! Dobrym sposobem jest ułamywanie gałęzi cisu – jednak ich również nie powinno się chwytać w zęby. Bezpieczne jest zrywanie owoców i w tym przypadku można się nawet pokusić o delikatne odrywanie ich z gałęzi za pomocą pyska, ponieważ osnówka chroni od kontaktu z trującym nasionem, jednak trzeba bardzo uważać, by jej nie rozgryźć.
Lokalizacja: Wulkan Burgess Shale, Ognisty Las, Źródło Życia



Nazwa: Modligroszek różańcowy
Właściwości: Piękne, przypominające koraliki czerwone nasiona tej rośliny zawierają śmiertelną truciznę. Warto jednak pamiętać o tym, że spożycie nieuszkodzonych nasion może nie mieć żadnego skutku – muszą one być pęknięte lub w jakiś inny sposób uszkodzone. Modligroszek jest najbardziej niebezpieczny w przypadku kontaktu z otwartymi ranami bądź oczami.
Objawy zatrucia:
Po spożyciu uszkodzonych nasion występują objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, wymioty, ból brzucha), gorączka, ślinotok, zaburzenie pracy serca. Zatrucie może występować po spożyciu już jednego nasiona, a im więcej ich zostanie spożytych, tym gorsze i tym szybciej wystąpią objawy. Objawy pokarmowe mogą się pojawić już po kilku minutach od spożycia trucizny, reszta występuje nieco później, do kilku godzin po spożyciu.
W przypadku kontaktu ze skórą występuje typowa reakcja alergiczna, a z otwartymi ranami: występuje silny ból i zwiększa się krwawienie, po paru godzinach rana wygląda coraz gorzej. Trucizna, która przedostała się do krwiobiegu wywołuje silny ból brzucha, wysoką gorączkę, zaburzenia pracy nerek (w konsekwencji także problemy z oddawaniem moczu). Silnie uszkadzana jest wątroba, która próbuje zneutralizować toksyny.
Kontakt z oczami powoduje ich zaczerwienienie oraz ból, a w przypadku większej ilości trucizny może to doprowadzić do całkowitej i nieodwracalnej ślepoty.
Leczenie: Nie istnieje żadne antidotum na toksyny zawarte w tej roślinie!
Jedynym sposobem na pomoc otrutej osobie jest jak najszybsze pozbycie się toksyny z organizmu – przy bezpośrednim spożyciu natychmiastowe wywołanie wymiotów, a następnie wielokrotne podawanie dużych ilości węgla. W przypadku kontaktu ze skórą, ranami, oczami – dokładne przemycie danego miejsca wodą. Takie działanie jest skuteczne tylko i wyłącznie w przypadku natychmiastowej reakcji!
Przy zatruciu pokarmowym śmierć może nastąpić już po paru godzinach, jednak zatruta osoba może się męczyć nawet cały dzień. Przy kontakcie z ranami śmierć następuje zwykle po jednej dobie pełnej cierpienia.
Zbiór: grudzień-maj
Odradza się zbieranie owoców tej rośliny wszystkim zwierzętom, które nie należą do rzędu naczelnych (nie mają chwytnych, zręcznych łap z przeciwstawnym kciukiem).
Lokalizacja: Dżungla, Kilimandżaro



Nazwa: Lulek czarny
Właściwości: Wszystkie części tej rośliny są trujące, jednak najwięcej toksyn zawierają nasiona oraz korzenie. Spożycie niewielkiej ilości lulka wprawia w stan narkotyczny, jednak przedawkowanie jest niezwykłe łatwe i już niezbyt przyjemne.
Objawy zatrucia: Żucie kilku nasion lub małego kawałka korzenia wywołuje typowe objawy spożycia narkotyków – rozszerzenie źrenic, przyspieszenie akcji serca, otępienie oraz problemy z koordynacją ruchową i mową. Powoduje również niezwykle realne halucynacje; zwierzę widzi rzeczy i osoby, które nie istnieją, rozmawia z wymyślonymi postaciami, które po chwili znikają. Stan ten trwa od trzech do pięciu godzin.
Przedawkowanie tej rośliny powoduje śpiączkę, a po kilkunastu godzinach śmierć.
Leczenie: Nie ma żadnego sposobu na wyleczenie osoby, która już zapadła w śpiączkę. Można najwyżej wybrać jej ładny wieniec i przygotować epitafium. Na inne efekty używania tej rośliny można zaradzić, wywołując wymioty.
Zbiór: styczeń-czerwiec
Może być bezpiecznie zbierany przez każdego, dopiero przy bezpośrednim spożyciu występują charakterystyczne objawy.
Lokalizacja: Oaza, Źródło Życia



Nazwa: Kocimiętka
Właściwości: Sam zapach tej rośliny wprawia wszystkie kotowate w niezwykły, błogi nastrój, a spożywanie jej liści, łodygi oraz kwiatów, a nawet ocieranie się o kocimiętkę tylko wzmacnia jej działanie. Około 1/3 z nich jest na nią zupełnie odporna, efekty jej działania są też o wiele mniejsze u młodych oraz starych osobników. Dodatkowo na same lwy kocimiętka nie zawsze działa.
Działanie: Roślina ta jest afrodyzjakiem, wzmaga popęd seksualny, osoba pod jej działaniem staje się pobudzona, bardziej energiczna, gadatliwa, wpada w błogi, euforyczny stan. Niekiedy występuje agresja. Czasem pojawia się ślinotok i lekkie halucynacje. Działanie kocimiętki jest natychmiastowe, ale krótkie – trwa raptem 10-15 minut. Wysuszona, zmielona kocimiętka daje równie mocne efekty co świeża roślina.
Zbiór: styczeń-lipiec
Kotowatym, które nie są odporne na działanie kocimiętki nie radzimy jej zbierać, chyba że chcą mieć 15 minut radości i dopiero wtedy uzyskać trochę tego ziela. Wszystkie inne zwierzęta mogą ją pozyskiwać i spożywać bez żadnych konsekwencji.
Lokalizacja: Upendi



Nazwa: Bligia pospolita
Właściwości: Niedojrzałe owoce tej rośliny są trujące, zaś dojrzałe są już całkowicie bezpieczne.
Objawy zatrucia: Spożycie niedojrzałego owocu skutkuje nagłym spadkiem poziomu cukru we krwi oraz bardzo obfitymi wymiotami, co szybko doprowadza do odwodnienia pacjenta. Obniżenie cukru wiąże się z silnym uczuciem głodu oraz bólami głowy. Tak niski poziom glukozy jest dla organizmu szokiem: występują drgawki, ogólny niepokój, przyspieszenie akcji serca, rozszerzenie źrenic, chorego mogą oblewać zimne poty. Brak źródła energii dla organizmu skutkuje sennością, zaburzeniami koncentracji, koordynacji ruchowej i pracy serca. W skrajnych przypadkach lew zapada w śpiączkę. Efekty trucizny pojawiają się od dwóch do sześciu godzin po spożyciu owocu.
Leczenie: Podobnie jak w przypadku każdego innego zatrucia, warto spróbować wywołać wymioty jeszcze nim wystąpią objawy. Poza tym można jedynie leczyć skutki działania trucizny. Najważniejsze, co powinniśmy zrobić, to natychmiast wyregulować poziom cukru we krwi poprzez podanie płynnego miodu (można go rozcieńczyć z wodą, aby zabić mdlący smak). Należy pamiętać, by nie przesadzać z podaną dawką, aby przesadnie nie podnieść poziomu cukru i jego wahaniami nie pogorszyć stanu chorego. Powinno się podawać stopniowo coraz mniejsze dawki w odstępie dwóch-trzech godzin. Należy również poić pacjenta oraz zapewnić mu spokój, by nie musiał tracić energii na niepotrzebne akcje.
Nieleczone zatrucie może skutkować śpiączką, a w skrajnych przypadkach śmiercią.
Zbiór: luty-lipiec
Ważne jest, by nie uszkodzić owoców, choć dopiero spożycie całej rośliny skutkuje zatruciem.
Lokalizacja: Dżungla, Kilimandżaro


Rysunki autorstwa Kiu (Dirke)]]> <![CDATA[Choroby]]> //pbf.krollew.pl/showthread.php?tid=2037 Thu, 22 Sep 2016 16:02:55 +0000 //pbf.krollew.pl/showthread.php?tid=2037 Mistrz Gry ma prawo zesłać na postać chorobę niewystępującą w tym spisie, powinna jednak być możliwa do uleczenia za pomocą występujących w spisie ziół.

Zapalenie gardła
Opis choroby: W pierwszym stadium chory odczuwa suchość i pieczenie w gardle, które nie mija po napiciu się. Połykaniu towarzyszy ból, mówienie sprawia trudność, często występuje chrypka. Błony śluzowe są przekrwione, medyk może także zaobserwować powiększenie węzłów chłonnych. Często zapaleniu gardła towarzyszy gorączka, ogólne osłabienie, może wystąpić katar lub kaszel.
Leczenie: Polega na częstym płukaniu gardła w celu wypłukania drobnoustrojów oraz podawanie ziół zmniejszających przekrwienie błon śluzowych. Pomocniczo można stosować inhalacje na katar (jeśli występuje) i leki zbijające gorączkę. Bardzo ważne jest picie dużej ilości wody!
Nieleczone może powodować problemy ze słuchem.

Koci katar
Opis choroby: Charakteryzuje się zmianami na pysku (zwłaszcza w okolicach oczu), w jamie ustnej i nosie. Po paru dniach od zakażenia pojawia się lekki katar, drapanie w nosie, kichanie i łzawienie oczu. Chory może odczuwać lekkie bóle głowy lub mieć delikatnie podwyższoną temperaturę, ale nie jest to reguła. W dalszym stopniu oczy zaczynają ropieć, powszechne jest zapalenie spojówek - stają się wtedy czerwone, opuchnięte. Katar staje się bardziej uciążliwy, znacznie utrudnia oddychanie. Chory oddycha przez jamę ustną, co może powodować stan zapalny tego miejsca, bardzo charakterystyczne są owrzodzenia na języku lub podniebieniu, może wystąpić zapalenie dziąseł.  
Leczenie: W zależności od stopnia rozwoju choroby opiera się na przemywaniu oczu lwa wodą z dodatkiem ziół o działaniu odkażającym, inhalacje w przypadku kataru lub smarujemy sokiem z tych ziół okolice tuż pod nosem chorego (polecane zwłaszcza na noc), a gdy występują zmiany w jamie ustnej - płukanki i maści. Musimy pilnować, by chory przebywał w cieple oraz podajemy zioła na wzmocnienie i w zależności od potrzeb przeciwbólowe i przeciwgorączkowe.

Grypa żołądkowa
Opis choroby: Objawy żołądkowo-jelitowe, czyli bóle brzucha, nudności, obfite wymioty, biegunka to niemal pewniak. Bardzo niebezpieczne dla chorych, ponieważ w krótkim czasie mogą doprowadzić do odwodnienia, jeśli nie pije; uwaga na kocięta i starsze lwy, one szczególnie łatwo się odwadniają. Prawidłowe nawodnienie nie jest taką prostą sprawą, bo często zwierzę odrzuca od jedzenia i picia. Chorobie towarzyszy wysoka gorączka oraz uczucie wyczerpania. Objawy mijają po paru dniach.
Leczenie: Stosowanie naparów z ziół - nie dość, że działają leczniczo, to dodatkowo nawadniają. Przede wszystkim leki przeciwbólowe, rozkurczowe, łagodzące objawy ze strony układu pokarmowego. Można podawać rozpuszczony w wodzie węgiel leczniczy. Bardzo istotne jest pilnowanie, by chory pił odpowiednio dużo wody i nie dopuścić do odwodnienia. Pomocniczo można stosować zioła zbijające gorączkę.  
Bardzo, bardzo istotną kwestią jest odizolowanie chorego od reszty lwów. Grypa żołądkowa jest bardzo zaraźliwa, delikwent nie może przebywać w jednym pomieszczeniu z pozostałymi chorymi, bo w krótkim czasie z jednego grypowicza zrobi się połowa stada. Sam medyk również musi pamiętać o zachowaniu czystości.

Świerzb uszny
Opis choroby: Powszechna choroba kociąt (co wcale nie oznacza, że dorosłe lwy też nie mogą na nią zachorować), które niewłaściwie dbają o higienę. Rozpoznasz ją po zmianach w uszach, między innymi po obfitej, brązowej wydzielinie, złuszczonym naskórku i czerwonej skórze. Młode trzepią łbem, potrząsają uszami, drapią się po nich, skarżą na swędzenie. Bardzo często wypada im sierść w okolicach uszu, czy w efekcie choroby, czy po prostu od intensywnego drapania. Jednocześnie dotyk jest bolesny.  
Leczenie: Polega na przemywaniu uszu wodą może być z dodatkiem soków z ziół o działaniu przeciwgrzybiczym, łagodzącym swędzenie (sama woda też zdaje egzamin) oraz na smarowaniu ich maściami na bazie tych samych ziół. Oczywiście, pilnujemy, by pacjent nie rozdrapywał uszu.

Nerwice
Opis choroby: Zaburzenia funkcjonowania układu nerwowego. Co kot, to inaczej przechodzona nerwica, ale najczęściej występuje rozdrażnienie, niepokój, problemy z trawieniem, bóle głowy, problemy ze snem. Lew może być albo nadmiernie pobudzony i wręcz agresywny, nie uznaje hierarchii stadnej, nie chce się podporządkować, albo wprost przeciwnie - jest nienaturalnie lękliwy, wystraszony, każdy najmniejszy szmer traktuje jako zagrożenie. Powszechne problemy z koncentracją, częstsze niż zwykle niepowodzenia w polowaniach.
Leczenie: Należy pamiętać, że tutaj samo leczenie za pomocą ziół nie pomoże, niezbędna jest pomoc bliskich osób. Pomocniczo jednak warto stosować zioła o działaniu uspokajającym.  

Zapalenie pęcherza
Opis choroby: Powszechna choroba wywoływana przez bakterie. Niezbyt przyjemna, charakteryzują ją problemy z oddawaniem moczu, krwiomocz, częste chodzenie za potrzebą, ból w podbrzuszu i inne podobne objawy.
Leczenie: Wymaga zastosowania ziół o silnym działaniu przeciwbakteryjnym i odkażającym, podawane przede wszystkim w formie płynów. W razie braku możliwości sporządzenia leku w formie płynnej można podać choremu całe części roślin do połknięcia, należy jednak odpowiednio zmniejszać dawkę ziół ze względu na ich silne działanie.  

Oparzenia
Opis choroby: Mogą być lekkie i praktycznie nie powodować niczego groźnego poza parodniowym bólem i ewentualnymi pęcherzami, zdarzają się jednak i poważniejsze przypadki. Oparzenia charakteryzuje wypadnięcie sierści z poparzonego miejsca, skóra zaś jest sucha i czerwona, może odchodzić po paru dniach. Powszechnie występują pęcherze wypełnione płynem. Nie  powinno się ich przebijać, bo to naturalny plaster dla skóry.
Leczenie: Oparzone miejsca powinno się przemywać letnią wodą oraz stosować okłady lub maści z ziół. W cięższych przypadkach ranę bezwzględnie opatrzyć i chronić przed zabrudzeniem, konieczne będą środki przeciwbólowe. Czasem jednym ratunkiem jest amputacja.  

Insekty
Trudno to nazwać chorobą, raczej nieprzyjemną przypadłością. Krótko mówiąc, wynika z braku higieny. Tutaj zioła i wiedza medyka na niewiele się zda, trzeba się przemóc  i wziąć porządną kąpiel.

Zapalenie dziąseł
Opis choroby: Często współistnieje z kocim katarem, ale może też być samodzielną chorobą. Jej objawy to krwawienia z dziąseł, ich opuchnięcie, przekrwienie lub bolesność, nieprzyjemny oddech. Przy nieleczonym zapaleniu dziąseł występuje chybotanie zębów, a w bardzo zaawansowanych przypadkach nawet ich wypadanie. Nieprzyjemna choroba i znacznie utrudniająca normalne funkcjonowanie, ze stanem zapalnym dziąseł jedzenie jest utrudnione i bolesne, a o udanym polowaniu można zapomnieć. Bezwzględnie wymaga leczenia.
Leczenie: Polega na smarowaniu dziąseł maścią ziołową o działaniu przeciwzapalnym (najczęściej to sam chory musi za pomocą języka nałożyć maść, z czym bywa różnie, zwłaszcza u dzieci) oraz stosowania płukanek.  

FIV
Bardzo nieprzyjemna choroba związana z bardzo przyjemnymi czynnościami. Można ją nabyć w bardzo prosty sposób - poprzez kontakty seksualne z zarażonym partnerem. Jest nieuleczalna, jedyne, co może zrobić medyk, to podawać zioła na wzmocnienie odporności, ale to czysta loteria, raz może pomóc, innym razem nie. Chory szybko się przemęcza, łatwiej jest mu zachorować i ciężej przechodzi choroby. Jedynym ratunkiem, cóż... Jest uważne dobieranie partnerów seksualnych.

Cukrzyca ciężarnych
Opis choroby: Choroba dotykająca przede wszystkim ciężarne kotki. Charakteryzuje ją wzmożone pragnienie, częsta potrzeba chodzenia na stronę, bóle głowy, ciągłe uczucie zmęczenia, mrowienie w łapach. Jeśli jest leczona, nie stanowi poważnego zagrożenia i zazwyczaj zanika samoistnie po urodzeniu dzieci. Nieleczona stanowi śmiertelne niebezpieczeństwo dla młodych, może być przyczyną poronienia, przedwczesnego porodu, często jest także źródłem komplikacji porodowych (młode są dużo większe niż powinny być).
Leczenie: Jest bardzo proste, polega na podawaniu młodej matce raz na tydzień specjalnej mieszanki z ziół do wypicia. Obniża ona poziom cukru we krwi i zmniejsza objawy choroby.]]> Mistrz Gry ma prawo zesłać na postać chorobę niewystępującą w tym spisie, powinna jednak być możliwa do uleczenia za pomocą występujących w spisie ziół.

Zapalenie gardła
Opis choroby: W pierwszym stadium chory odczuwa suchość i pieczenie w gardle, które nie mija po napiciu się. Połykaniu towarzyszy ból, mówienie sprawia trudność, często występuje chrypka. Błony śluzowe są przekrwione, medyk może także zaobserwować powiększenie węzłów chłonnych. Często zapaleniu gardła towarzyszy gorączka, ogólne osłabienie, może wystąpić katar lub kaszel.
Leczenie: Polega na częstym płukaniu gardła w celu wypłukania drobnoustrojów oraz podawanie ziół zmniejszających przekrwienie błon śluzowych. Pomocniczo można stosować inhalacje na katar (jeśli występuje) i leki zbijające gorączkę. Bardzo ważne jest picie dużej ilości wody!
Nieleczone może powodować problemy ze słuchem.

Koci katar
Opis choroby: Charakteryzuje się zmianami na pysku (zwłaszcza w okolicach oczu), w jamie ustnej i nosie. Po paru dniach od zakażenia pojawia się lekki katar, drapanie w nosie, kichanie i łzawienie oczu. Chory może odczuwać lekkie bóle głowy lub mieć delikatnie podwyższoną temperaturę, ale nie jest to reguła. W dalszym stopniu oczy zaczynają ropieć, powszechne jest zapalenie spojówek - stają się wtedy czerwone, opuchnięte. Katar staje się bardziej uciążliwy, znacznie utrudnia oddychanie. Chory oddycha przez jamę ustną, co może powodować stan zapalny tego miejsca, bardzo charakterystyczne są owrzodzenia na języku lub podniebieniu, może wystąpić zapalenie dziąseł.  
Leczenie: W zależności od stopnia rozwoju choroby opiera się na przemywaniu oczu lwa wodą z dodatkiem ziół o działaniu odkażającym, inhalacje w przypadku kataru lub smarujemy sokiem z tych ziół okolice tuż pod nosem chorego (polecane zwłaszcza na noc), a gdy występują zmiany w jamie ustnej - płukanki i maści. Musimy pilnować, by chory przebywał w cieple oraz podajemy zioła na wzmocnienie i w zależności od potrzeb przeciwbólowe i przeciwgorączkowe.

Grypa żołądkowa
Opis choroby: Objawy żołądkowo-jelitowe, czyli bóle brzucha, nudności, obfite wymioty, biegunka to niemal pewniak. Bardzo niebezpieczne dla chorych, ponieważ w krótkim czasie mogą doprowadzić do odwodnienia, jeśli nie pije; uwaga na kocięta i starsze lwy, one szczególnie łatwo się odwadniają. Prawidłowe nawodnienie nie jest taką prostą sprawą, bo często zwierzę odrzuca od jedzenia i picia. Chorobie towarzyszy wysoka gorączka oraz uczucie wyczerpania. Objawy mijają po paru dniach.
Leczenie: Stosowanie naparów z ziół - nie dość, że działają leczniczo, to dodatkowo nawadniają. Przede wszystkim leki przeciwbólowe, rozkurczowe, łagodzące objawy ze strony układu pokarmowego. Można podawać rozpuszczony w wodzie węgiel leczniczy. Bardzo istotne jest pilnowanie, by chory pił odpowiednio dużo wody i nie dopuścić do odwodnienia. Pomocniczo można stosować zioła zbijające gorączkę.  
Bardzo, bardzo istotną kwestią jest odizolowanie chorego od reszty lwów. Grypa żołądkowa jest bardzo zaraźliwa, delikwent nie może przebywać w jednym pomieszczeniu z pozostałymi chorymi, bo w krótkim czasie z jednego grypowicza zrobi się połowa stada. Sam medyk również musi pamiętać o zachowaniu czystości.

Świerzb uszny
Opis choroby: Powszechna choroba kociąt (co wcale nie oznacza, że dorosłe lwy też nie mogą na nią zachorować), które niewłaściwie dbają o higienę. Rozpoznasz ją po zmianach w uszach, między innymi po obfitej, brązowej wydzielinie, złuszczonym naskórku i czerwonej skórze. Młode trzepią łbem, potrząsają uszami, drapią się po nich, skarżą na swędzenie. Bardzo często wypada im sierść w okolicach uszu, czy w efekcie choroby, czy po prostu od intensywnego drapania. Jednocześnie dotyk jest bolesny.  
Leczenie: Polega na przemywaniu uszu wodą może być z dodatkiem soków z ziół o działaniu przeciwgrzybiczym, łagodzącym swędzenie (sama woda też zdaje egzamin) oraz na smarowaniu ich maściami na bazie tych samych ziół. Oczywiście, pilnujemy, by pacjent nie rozdrapywał uszu.

Nerwice
Opis choroby: Zaburzenia funkcjonowania układu nerwowego. Co kot, to inaczej przechodzona nerwica, ale najczęściej występuje rozdrażnienie, niepokój, problemy z trawieniem, bóle głowy, problemy ze snem. Lew może być albo nadmiernie pobudzony i wręcz agresywny, nie uznaje hierarchii stadnej, nie chce się podporządkować, albo wprost przeciwnie - jest nienaturalnie lękliwy, wystraszony, każdy najmniejszy szmer traktuje jako zagrożenie. Powszechne problemy z koncentracją, częstsze niż zwykle niepowodzenia w polowaniach.
Leczenie: Należy pamiętać, że tutaj samo leczenie za pomocą ziół nie pomoże, niezbędna jest pomoc bliskich osób. Pomocniczo jednak warto stosować zioła o działaniu uspokajającym.  

Zapalenie pęcherza
Opis choroby: Powszechna choroba wywoływana przez bakterie. Niezbyt przyjemna, charakteryzują ją problemy z oddawaniem moczu, krwiomocz, częste chodzenie za potrzebą, ból w podbrzuszu i inne podobne objawy.
Leczenie: Wymaga zastosowania ziół o silnym działaniu przeciwbakteryjnym i odkażającym, podawane przede wszystkim w formie płynów. W razie braku możliwości sporządzenia leku w formie płynnej można podać choremu całe części roślin do połknięcia, należy jednak odpowiednio zmniejszać dawkę ziół ze względu na ich silne działanie.  

Oparzenia
Opis choroby: Mogą być lekkie i praktycznie nie powodować niczego groźnego poza parodniowym bólem i ewentualnymi pęcherzami, zdarzają się jednak i poważniejsze przypadki. Oparzenia charakteryzuje wypadnięcie sierści z poparzonego miejsca, skóra zaś jest sucha i czerwona, może odchodzić po paru dniach. Powszechnie występują pęcherze wypełnione płynem. Nie  powinno się ich przebijać, bo to naturalny plaster dla skóry.
Leczenie: Oparzone miejsca powinno się przemywać letnią wodą oraz stosować okłady lub maści z ziół. W cięższych przypadkach ranę bezwzględnie opatrzyć i chronić przed zabrudzeniem, konieczne będą środki przeciwbólowe. Czasem jednym ratunkiem jest amputacja.  

Insekty
Trudno to nazwać chorobą, raczej nieprzyjemną przypadłością. Krótko mówiąc, wynika z braku higieny. Tutaj zioła i wiedza medyka na niewiele się zda, trzeba się przemóc  i wziąć porządną kąpiel.

Zapalenie dziąseł
Opis choroby: Często współistnieje z kocim katarem, ale może też być samodzielną chorobą. Jej objawy to krwawienia z dziąseł, ich opuchnięcie, przekrwienie lub bolesność, nieprzyjemny oddech. Przy nieleczonym zapaleniu dziąseł występuje chybotanie zębów, a w bardzo zaawansowanych przypadkach nawet ich wypadanie. Nieprzyjemna choroba i znacznie utrudniająca normalne funkcjonowanie, ze stanem zapalnym dziąseł jedzenie jest utrudnione i bolesne, a o udanym polowaniu można zapomnieć. Bezwzględnie wymaga leczenia.
Leczenie: Polega na smarowaniu dziąseł maścią ziołową o działaniu przeciwzapalnym (najczęściej to sam chory musi za pomocą języka nałożyć maść, z czym bywa różnie, zwłaszcza u dzieci) oraz stosowania płukanek.  

FIV
Bardzo nieprzyjemna choroba związana z bardzo przyjemnymi czynnościami. Można ją nabyć w bardzo prosty sposób - poprzez kontakty seksualne z zarażonym partnerem. Jest nieuleczalna, jedyne, co może zrobić medyk, to podawać zioła na wzmocnienie odporności, ale to czysta loteria, raz może pomóc, innym razem nie. Chory szybko się przemęcza, łatwiej jest mu zachorować i ciężej przechodzi choroby. Jedynym ratunkiem, cóż... Jest uważne dobieranie partnerów seksualnych.

Cukrzyca ciężarnych
Opis choroby: Choroba dotykająca przede wszystkim ciężarne kotki. Charakteryzuje ją wzmożone pragnienie, częsta potrzeba chodzenia na stronę, bóle głowy, ciągłe uczucie zmęczenia, mrowienie w łapach. Jeśli jest leczona, nie stanowi poważnego zagrożenia i zazwyczaj zanika samoistnie po urodzeniu dzieci. Nieleczona stanowi śmiertelne niebezpieczeństwo dla młodych, może być przyczyną poronienia, przedwczesnego porodu, często jest także źródłem komplikacji porodowych (młode są dużo większe niż powinny być).
Leczenie: Jest bardzo proste, polega na podawaniu młodej matce raz na tydzień specjalnej mieszanki z ziół do wypicia. Obniża ona poziom cukru we krwi i zmniejsza objawy choroby.]]>