Król Lew PBF - Archiwum stad

Królestwo Mgły i Popiołu

Tue, 15 Nov 2016 21:09:47 +0000

Królestwo Mgły i Popiołu nie jest stadem, jest rodziną. Nie lękają się niczego i nikogo, a ich sposób działania może być różny, co sprawia, że są nieobliczalni. Dumni z tego kim są i świadomi swej siły, oddani swym władcą i gotowi walczyć za stadne ideały. Każdy nowy członek składa przysięgę wierności na swe życie i zaczyna od najniższego szczebla aby poprzez szkolenie oraz samodoskonalenie i prace na rzecz królestwa, mógł stać się przydatnym członkiem rodziny. Są ambitni i chcą sięgać wyżej, nie osiadać na laurach.

Na przestrzeni wieków ziemie te zamieszkiwało wiele stad, których świetność wspomina się do dziś. Pierwszym z nich było stado Złej ziemi, które panowało ciężką łapą, siejąc wokół zniszczenie, strach i łzy. Polegli jednak kiedy do krain przybył Legion, potężny klan hien. Z popiołu tego co było potężnym stadem zrodził się zaś Szkarłatny Świt, który wkrótce potem także upadł. Ci którzy pozostali, pod wodzą Ragnara stworzyli kolejne stado. Nazwali się Stadem z Zachodnich Ziem. Sam jednak przywódca wyruszył w podróż, zdradzając tym samym swą rodzinę. Podczas jego nieobecności wydarzyła się tragedia a lwy zostały ponownie zjednoczone przez Kahawiana. Ten kontynuował politykę neutralności dodając zasadę izolacji na inne stada. Stado miało być rodziną... Ta jednak przeżyła rozłam. Przywódca odszedł i zaginął, uprzednio mianując Myra swym następcą. Stado podzieliło się i większą cześć odeszła, ignorując najważniejsze wartości. Lojalność, rodzina... Pozostawili grupkę lwów samym sobie. Myr jako nowy przywódca zrewolucjonizował stado i szybko wezwał tych, którzy przybyli na jego wezwanie. Jeśli mieli przetrwać musieli działać. Przywódca zamknął kolejny rozdział istnienia tych ziem, pozostawiając za porzuconymi lwami kolejną bolesną historię i nadał początek nowej. Mglisty Brzask - tak właśnie nazwał swój azyl, na którym pragnął zbudować coś więcej niż nietrwałą grupę samotnych lwów. To, co powstało za jego sprawą, miało stać się ogromną rodziną. Nie mógł pozwolić by ból po zdradzie bliskich zaślepił ich. Teraz spisywać będą historię tych ziem wedle tego co uczynią. Gdyż to co powstało, upaść musi... to jednak, co upadło, może powstać. Tak właśnie i teraz lwy z Mglistego Brzasku powstaną aby pisać swoją historię, starając się nie popełnić błędów przeszłości.

W okresie poprzedzającym zniknięcie władcy z stada odłączył się Otieno i wraz ze swoja partnerka Sadi i Kami postanowili zacząć coś nowego. Myr rozmawiał z nimi jednak postanowił zostać wierny swemu władcy, mimo swych wątpliwości. Lwy ruszyły w drogę i osiedli się na niegościnnych terenach tuz przy wulkanie i bagnach. Grupa trochę się powiększyła i mianowali Kami jako swoą liderkę i przywódczynie. Szybko pobliskie tereny uznali za swoje i nazwali Ziemiami Cinis. W końcu Kami ruszyła na dawne Zachodnie Ziemie nie wiedząc, że ich władca się zmieniła, a same stado nazywało się już inaczej. Duże było jej zdziwienie kiedy dowiedziała się o sytuacji tych ziem. Spotkała się z Myrem, lwem z którym znajdował już wcześniej wspólny język. Po rozmowie oboje władców postanowiło, że dobrym krokiem będzie złączenie stad. w końcu Ziemie Cinis w pewnej części wywodziło się z ziem Mglistych. W tym celu oba stada musiały być bliżej siebie. Kolejnym więc krokiem Kami było przejęcie ziem obok Mglistego brzasku i porzucając część starych. Tak też uczyniła zajmując stare ziemie Cieniowiska i zdobywając Kanion. Tym samym Ziemie Cinis już dotykały się z Mglistym Brzaskiem. Kami porzuciła te treny, które były najdalej wysunięte.

Kolejny krok to powiadomienie o tym władce Mglistego brzasku. Na Skale Skazy oboje się spotkali a następnie wyznaczyli moment złączenia. Zorganizowano go o zachodzie słońca. Oba stada w wielkiej uroczystości złączyły się w jedno tworząc Królestwo Mgły i Popiołu.

Od początku swej historii na tych ziemiach cechował się niezwykłą wytrwałością i upartością, z jaką dążył do celów – nie ważne, czy to małych, czy to dużych. Pracowity, cały swój czas wypełniał stadnym obowiązkami, które sumiennie wykonywał, oraz treningami i szkoleniami. W ten sposób zaskarbił sobie szacunek swych pobratymców, był znany jako ktoś, na kim zawsze można polegać. Nawet wtedy, gdy stado Zachodnich Ziem, jego wartości, legło w gruzach. Gdy poprzedni władca odszedł, zostawiając wszelkie obowiązki na barkach Myra, ten z dumą je poniósł, zebrał pozostałą resztę stada i dał z siebie wszystko, by przywrócić im godność oraz siłę. Zaczął werbować nowych, rozdzielać zadania, szybko zorientował się w polityce międzystadnej. Pod jego wodzą, pod nową nazwą Mglistego Brzasku, stado podniosło się z kolan i wyprostowało dumnie. Po to, by wyciągnąć łapę ku innemu stadu, tak bliskiemu im ideologią oraz wartościami. Tak powstało Królestwo Mgieł i Popiołu. Myr wie, że siła stada to lojalność i oddanie sobie wzajemnie jego członków, dlatego dba, by stado naprawdę było rodziną, a nie tylko pustym frazesem. Każdy jego poddany wie, że w chwilach wątpliwości może się do niego udać, by zostać wysłuchanym. Uczy również szanowania siebie nawzajem, oraz wiary w swych braci i siostry. Jednak najważniejsze jest wzmacnianie więzi w młodym sojuszu, jaki zawiązał się między Mglistymi a Popielistymi.

Kudłata zmora, niczym koszmar nawiedza te ziemie raz po raz, nigdy nie odchodząc na zawsze. Mało kto jest na tyle odważny, by próbować rzucić jej wyzwanie, ale i gdyby taki śmiałek się znalazł, zostałby zmiażdżony w mgnieniu oka. Samym swym wyglądem może zasiać trwogę w sercach bojaźliwych, potężna, naznaczona pamiątkami bitewnymi, mówiąca prosto z mostu to, co uważa. Sama nie boi się niczego.
Tak oschły i groźny wizerunek zna każdy obcy, bowiem dla swoich Kami może i jest wymagająca, ale i tak skoczy za nimi w ogień. Dla swojej rodziny zrobi wszystko, wiedząc, że ona zrobi tyle samo dla niej. Charyzmatyczna przywódczyni, ma posłuch wśród poddanych, a rządzi twardą oraz wymagającą łapą. Wszystko po to, by jej stado było najsilniejsze i żyło mu się jak najlepiej. Doświadczona, rządziła już wieloma stadami, widziała jak inne powstają oraz upadają, co do tego ostatniego – nierzadko z jej winy. Zna zasady gry i wie, kiedy je łamać, by najlepiej na tym wyjść.
Kto z nią nie trzyma, ten może skończyć marnie. Kto jest po jej stronie, dostąpi zaszczytów i dobrodziejstw – o ile wykaże swoją wartość.

Współdzieliła władzę z Myrem jednak będąc w ciąży zaginęła.

Lojalność- żyj dla stada, a stado będzie żyć dla ciebie.
Zdecydowanie- Doskonale wiemy czego chcemy i po to sięgamy.
Siła- Jesteśmy najsilniejsi, nikt i nic nie ma prawa podważać tej kwestii.
Organizacja- Każdy w stadzie ma jakieś zadania i wypełnia je z oddaniem.
Stado = rodzina- Stado to rodzina niezależnie czy łącza więzy krwi. Każdy może na każdego polegać.

Przywódca stanowi prawo i żyje dla swego stada, a te jest nasza rodziną- szanujemy się.
Nie przynoś stadu wstydu.
Znaj swoje zadania i wypełniaj je.
Pilnuj, byś nie dopuścił do krzywdy pobratymca.
Nie zrobisz nic, co mogłoby zaszkodzić stadu.
Zdrada karana będzie śmiercią. Pod pojęciem zdrady rozumiemy:
- Bratanie się z wrogiem
- Zdradzanie tajemnic stada
- Przejście do stada wroga

Przywitanie: "Salve"
Motto:"Rodzina jest w życiu oparciem, czymś co chroni, co daje siłę."

Przygotowali: Myr i opis władców- Sami

Zaćmienie

Sun, 17 Jul 2016 14:15:16 +0000

~Stara lwica mówiła, że gdy słońce przysłani tarcza księżyca,
to nadchodząca noc będzie mroczna i pełna strachu.~

Na trupim ciele dawnego królestwa rozkwita nowy czarny kwiat. Pełen gniewu i nienawiści. Na północnych ziemiach po latach ciszy, zaczął rozbrzmiewać nowy dźwięk, który przywołuje do siebie tych, którzy stracili już wolę walki. Czy jesteś jednym z tych, którzy pomimo sił w łapach stracili nadzieję na to, że ich życie ma sens?

Piękna to kraina, w której rzeki opływają w ryby, a tereny pełne są zwierzyny. Jednak tylko na czarnej, spalonej glebie wyrasta siła i rodzi się duch wyższego dobra. Tutaj nie uświadczysz przepychu, za to wiele okazji do wypraw i testowania samego siebie.

Zaćmienie nie powstało po to by chronić tych, którzy są słabi. Powstało po to by trenować tych, którzy są silni. Nadać im cel, a ich zdolności przekuć w oręż. To stado o silnej strukturze autorytarnej, w którym wypełnianie powierzonych zadań jest sprawą nadrzędną.

Zaćmienie to stado o strukturze najemniczo–militarnej, w którym panuje silna hierarchia o niskim stopniu skomplikowania. Każdy ma w niej równe szanse!

Lider – jest duszą stada i wyznacza jego cele.
Namiestnik – niepokonany czempion, po osiągnięciu wieku starczego zostaje uhonorowany tytułem namiestnika stając się następcą przywódcy. Nadawany w przypadku gdy lider nie posiada potomstwa zdolnego do przejęcia władzy w stadzie.
Czempion – tylko dwóch wybitnych spośród żołnierzy, może doznać tego zaszczytu. Siła i wiedza uosabiające dwa filary stada.
Żołnierz – każdy kto na stałe zagościł w stadzie ma prawo zwać się żołnierzem i być z tego dumnym.
Najemnik – każdy kto poprosi o miejsce w stadzie rozpoczyna swoją karierę z tą rangą. Zobowiązań jest niewiele, ale korzyści z przestrzegania zasad mogą być ogromne… Jeśli oczywiście zechcesz zostać.

Tylko silna wola jest w stanie przedłożyć własne pragnienia nad wspólny cel.
Pamięć o sobie należy pielęgnować, zadania wykonywać, a siłę i dumę okazywać.
Ten kto dba o wspólny cel, zawsze zostaje nagrodzony.
Ten kto wspólny cel ma za nic, nie może być na naszych ziemiach mile widziany.

Dążenie do celu osiągamy wszelkimi możliwymi metodami.

Krwi: każdy najemnik, który wykonał powierzone mu zadania przechodzi proces pełnoprawnego wstąpienia do stada. Nocą lider oraz dwójka czempionów swoimi pazurami pozostawiają na ciele najemnika trzy pionowe, głębokie nacięcia – zwykle na którejś kończynie. Wygłaszane jest wtedy motto stada, które znać musi każdy jego członek. Od świtu, najemnik staje się żołnierzem tracąc możliwość dobrowolnego opuszczenia szeregów stada.

Chwały: każdy żołnierz, który uważa, że jest godny tytułu Czempiona może zażądać próby chwały, która polega na pokonaniu obecnego Czempiona i zajęciu jego miejsca. Zwycięzca ma prawo żądać od Lidera stracenia przegranego, ale nie jest to aprobowana praktyka.

Pamięci: podczas zaćmienia słońca wspomina się tych którzy polegli na polu walki składając ofiarne pamiątki na miejscach, gdzie ich ciało i kości wsiąkły w ziemię.

W Zaćmieniu liczy się potencjał oraz umiejętności. Każdy kto wykazuje się siłą ciała lub umysłu ma prawo poinformować Lidera o woli wstąpienia w szeregi stada. Akt woli zawsze jest rozpatrywany pozytywnie, a od Najemnika wymaga się posłuszeństwa oraz sprawdzenia się w polu.

Na wykazanie się nowo przyjęty ma dwa tygodnie. W tym czasie musi wypełnić po jednej misji: od Lidera i wybranego Czempiona. Jeżeli zawiedzie lub zlekceważy zadania, zostaje wydalony z szeregów Zaćmienia, a jego kolejna wizyta na ziemiach stada zakończy się aktem agresji.

Każdy ma równe szanse. Cenimy zarówno siłę jak i rozum. Nie ma u nas miejsca na faworyzowanie tylko jednej strony medalu.

Mglisty Brzask

Sat, 14 May 2016 20:55:56 +0000

Twe łapy przyprowadziły Cię tutaj... Na otulone gęstą, tajemniczą mgłą tereny. Czego szukasz, nieznajomy? Oczekujesz czegoś...? Do Twych nozdrzy napływa świeży zapach. Ktoś niedawno tędy przechodził. Idziesz dalej pchany przeczuciem, zaintrygowany enigmą, jaką wypełniona jest przestrzeń dookoła. Czujesz się obserwowany... ale przez kogo? Wydaje Ci się, że ktoś tu mieszka? A może jedynie Twój umysł płata Ci figle. Czy jesteś gotowy na spotkanie z mieszkańcami i ich Przywódcą?

Wiedzieć musisz, że ci którzy zamieszkują takie tereny nie są potulni jak młoda gazela. Mgliści, gdyż tak siebie zwą nie boją się obcych, ich siła pochodzi z lojalności i zaufania wobec siebie. Tworzą rodzinę, której więzi to coś więcej niż więzy krwi. Nawet jeśli nie są spokrewnieni, są gotowi wspierać się nawzajem w każdej sytuacji. Czujesz ich spojrzenia na swym licu? Widzisz ślady łap na ziemi, słyszysz nieprzyjemne pomruki... Nie zawracasz? Wciąż coś Cię ciągnie do tego miejsca?

Nadal tu jesteś, teraz towarzyszy Ci potulny szmer wiatru. Czujesz jak niesie ze sobą wonie, piach, który drażni nos i oczy. Nie wykazujesz agresji? Wiedz wędrowcze, że Mgliści są twardzi niczym skała. Obserwują, jednak jeśli przyjdzie na to moment niczym lawina zejdą i nie będzie już odwrotu...

Nie lękasz się? Chcesz być częścią tej rodziny? Wiedz zatem, że droga ta jest bezpowrotna. Rodziną jest się do końca swych dni...

Członkowie stada nie lękają się nikogo i niczego. Są grupą ambitną, dążącą do swoich celów każdym kosztem. Stado stanowi dla nich rodzinę i jest rzeczą świętą. Każdy przyjęty do Mglistych składa przysięgę lojalności wobec stada i przywódcy. Złamanie jej będzie z cała pewnością karane.

Potrafią być być mili ale bez problemu mogą obcego przywitać łapą po pysku jeśli ten nie wykaże się ostrożnością i wyczuciem. Taki delikwent może skończyć w jednej z więziennych jaskiń.

Zadzierając z jednym z nas, zadzierasz ze wszystkimi.

Myr

Lew o stoickim spokoju, który został mianowany przez Kahawiana jako jego zastępca. Kiedy jednak dwugrzywy zaginął, to właśnie Myr przejął władzę nad stadem, które wkrótce potem upadło, gdy wieść o odejściu Kahawiana rozniosła się po terenach Zachodnich Ziem. Pozostało jednak kilku, którzy okazali swą wierność i lojalność, licząc na to, że młody lew poprowadzi ich ku chwale i nie pozostawi, jak uczynił to poprzednik. Postawiony w ciężkiej sytuacji Myr szybko dokonał niemożliwego, stawiając wszystko na równych łapach i organizując pozostałe lwy. Jego największym pragnieniem było wprowadzenie między lwy wzajemnego szacunku i poczucia bycia wielką rodziną, zaś za cel obrał sobie nigdy nie dopuścić do sytuacji, by członkowie stada nie znali się nawzajem. Również do jego zasług należała zmiana polityki izolacji na bardziej otwartą względem innych stad oraz na budowaniu siły stada na fundamencie lojalności wobec siebie.

Władcy, którzy panowali na tych ziemiach nim Mglisty Brzask zmienił swoja nazwę z Zachodnich Ziem

Kahawian
Odpowiedzialny i rozważny, Dwugrzywy przejął władzę kiedy Zachodni - zdradzeni przez własnego przywódcę - najbardziej tego potrzebowali. Pomógł zebrać się lwom w rozsypce i na nowo stworzyć potęgę stada. Pokazał im, że siła Zachodnich jest w ich jedności. Każdemu lwu przydzielił obowiązki i zadbał o szkolenie najmłodszych, co szybko zaowocowało umocnieniem pozycji stada.
Silny, inteligentny i sprawiedliwy zaskarbił sobie coś więcej niż posłuszeństwo - zdobył zaufanie lwów, które już raz zostały zdradzone. Dzięki niemu Zachodni stali się czymś więcej niż stadem - są prawdziwą rodziną, w której każdy troszczy się o każdego.

Ragnar
Lew żył i rozwijał się stadzie Szkarłatnego Świtu. Można było go określić prostymi słowami: dzielny, odważny, lojalny. Rósł w siłę wraz ze stadem aby po pewnym czasie stanąć na jego czele jako przywódca. Był to jednak trudny czas, poprzedni przywódca zaginął, a stado potrzebowało silnego przywództwa, które poprowadzi ich dalej. Przemianował Szkarłatny Świt na stado Zachodnich Ziem. Tę decyzję podjął widząc jak dawne ideały poczęły się wypaczać. Stado przewodził w myśl, że to jest rodziną, która musi być silna ale i rozważna.

Wzajemna pomoc i odpowiedzialność
Pamiętaj, że jeśli będziesz w potrzebnie nie bój się członków stada poprosić o pomoc. Sam też nie odmawiaj takiej pomocy jeśli ktoś ze stada przyjdzie do ciebie.
Bądź też świadom, że to co robisz może wpłynąć na los stada i jego członków. Nie zachowuj się lekkomyślnie i ponoś odpowiedzialność za swoje czyny.
Lojalność wobec członków stada, przywódcy i wartości
Pełne zaufanie względem siebie i przywódcy stanowi trzon siły stada. Ufaj przywódcy i jego decyzjom, nawet jeśli samemu nie do końca się rozumiesz ich sensu. Pamiętaj, że przez swoje wątpliwości lub niewiedzę nie możesz sparaliżować działań i funkcjonowanie stada.
Stado = rodzina
Stado to rodzina. Nie trzeba być spokrewniony więzami krwi aby tak było. Troszczymy się o siebie nawzajem i każdy brat czy siostra pomogą ci jeśli ich o to poprosisz. Nawet w swych najcięższych chwilach nie obawiaj się, każdy spróbuje ci w jakiś sposób pomóc. Rodzina się nie okłamuje.
Organizacja
Każdy w stadzie ma swoje miejsce i swoje zadania. Lwice zajmują się głownie polowaniami, a samce patrolowaniem terenów i pilnowaniem bezpieczeństwa. Wszyscy jesteśmy od siebie zależni, pamiętaj, że jeśli zawiedziesz i tym samym zaszkodzisz stado, nie ominą cię konsekwencje.

Przywitanie: "Salve"
Motto:"Rodzina jest w życiu oparciem, czymś co chroni, co daje siłę."

Przywódca stanowi prawo
Stado ponad wszystko
Znaj swoje zadania i wypełniaj je.
Pilnuj, byś nie dopuścił do krzywdy pobratymca.
Nie powoduj zagrożenia dla innych; twoja brawura może sprowadzić na nich potężne kłopoty.
Nie zrobisz nic, co mogłoby zaszkodzić stadu

1. Kształt: odcisk lwiej łapy
2. Kolory: czerń oraz indygo
3. Zapach: woń palonych ziół
4. Znaczenie: Znamię oprócz oczywistego określania przynależności stadnej, poprzez poszczególne części symbolizuje szczeble hierarchii, które obejmuje jego posiadacz; tym samym obrazuje stopień zasłużenia na rzecz stada.
5. Etapy powstawania:
I. Kontur powstaje poprzez nacinanie skóry zgodnie, w wyniku czego w jego miejscu powstają wypukłe rysy, zabliźniające się z czasem w powstały kształt.
II. Wcześniej blizna rozcinana jest ponownie i wypełniana czarnym trwałym barwnikiem.
III. Wnętrze znamienia jest pokrywane jest barwnikiem indygo w taki sposób aby było to trwałe.
IV. Znamię zwieńczane jest w środku mniejszą plamą o dużym natężeniu indygo

Teksty by Myr, częśc zreadagowana przez Ate; oprawa graficzna by Myr, znamię by Ragnar, kolor zmieniony przez Ate

Stado z Ziem Cinis

Wed, 11 May 2016 09:32:16 +0000

~Nikt nie może cofnąć się w czasie i napisać nowego początku,
ale każdy może zacząć od dzisiaj i dopisać nowe zakończenie.~

~*~

Łapy stąpają po spękanej, spopielonej ziemi. Gdzie jesteś? Na równinach...? Nie, zbyt cicho. Tu do niedawna było jałowe pustkowie. Wypalona ziemia. Boisz się? Rozumiem... Ten strach ma swoje uzasadnienie. Wiesz, że ktoś tutaj mieszka. Nie wiesz kto, słyszałeś tylko pogłoski. Co widzisz? Chmury na niebie. Szare, jak ziemia po której kroczysz. Wiesz, że nie jesteś tutaj bezpieczny. Ale kto może czuć się bezpiecznie, chodząc po obcym terenie? Słyszysz te szepty? Przerażają cię... widzę to w Twoich oczach. Słyszysz je wyraźnie, ale nie wiesz skąd dochodzą. Kiedy Twój strach sięga zenitu słyszysz pieśń. Pieśń paraliżującą Twe ciało. Nie jesteś tu mile widziany. Wiesz jednak co przeszedłeś i nie zamierzasz się zatrzymywać. W akompaniamencie szeptów idziesz przed siebie. Przełykając gorzko ślinę, rozglądasz się i widzisz ICH – właścicieli szeptów, które układają się w słowa trwożącej pieśni. Czyżby powitanie...? ONI. A między nimi ich przewodnik. Jakbyś znał tę postać, ale lękasz się jej tak samo jak pieśni i lwów które śpiewają ja dookoła ciebie. Pierwsza próba już za tobą, ośmieliłeś się tutaj przyjść i nie zląkłeś się stada.

~ Będziemy władcami - na zawsze
Będziemy walczyć
W nas ogień będzie trwać wiecznie
Naszej odwagi nic nie wyrwiecie z naszych serc~

Głosy nie są już dla Ciebie obce. Czujesz od nich empatię, tworzy się między wami więź. Słowa Przewodnika sprawiły, że Twoje serce zapłonęło żywym ogniem. Strach uleciał. Czujesz, jak płonie? Spokojnie. Tylko spokojnie... Musisz nauczyć się nim władać. Ale pomożemy Ci w tym. Zdradzimy Ci mrożące krew w żyłach tajemnice ognia. Twoje łapy nie będą się już bały płomieni... Zaprzyjaźnisz się z nimi, a one pomogą osiągnąć Ci upragniony cel.

To jak...?

~*~

Chyba jednak nadal się nieco boisz, prawda? To dlatego, że Cię obserwują. Jesteś nowy. Uważają, że nie poradzisz sobie ze strachem. Ale ja Ci pomogę. Wszystko przyjdzie z czasem. Szacunek wyrobisz sobie wraz z zaufaniem. Nie myśl sobie, że w tej chwili Cię nie szanują – ohh, skądże znowu. Jesteś jedynie nieco bardziej obserwowany niż pozostali. Gdybyś teraz dopuścił się zdrady – niech Przodkowie już mają cię w opiece. Nadal Cię nie odstraszyliśmy? Wspaniale! Wydaje mi się, że czuję do Ciebie coraz większe przywiązanie. Kontynuujmy zatem, jeśli Cię nie nudzę jeszcze.

Dąż do samodoskonalenia, dziel się swoją przeszłością i przyszłością z innymi i bądź sobą. Jednak, kiedy nadejdzie trudny czas będziesz zobowiązany porzucić swe dotychczasowe życie i wspomóc swoich braci i siostry. Każdego dnia pracuj nad sobą. Byś mógł być gotowy, kiedy nadejdzie czas... Nie będzie wówczas odwrotu. Jesteśmy połączeni więzią, pamiętaj. To ona nas zespala w całość.
Bez niej nie zdołasz sięgnąć po rzeczy wielkie.

~*~

Charakter: Praworządny zły

- Lojalność- żyj dla stada, a stado będzie żyć dla ciebie.
- Zdecydowanie- Doskonale wiemy czego chcemy i po to sięgamy.
- Siła- Jesteśmy najsilniejsi, nikt i nic nie ma prawa podważać tej kwestii.

[color=#626262]Była ongiś przywódcą najsilniejszego stada w krainie czterech stad. Odeszła, lecz powróciła. Wraz z wnukiem udała się na dawne tereny Płonącej Ziemi by zbudować nową przyszłość dla niego i jego potomstwa, swej rodziny, sprawy jednak potoczyły się nieco innym torem, który stworzył niesamowita okazję by po raz kolejny wziąć udział w grze.
Brązowa samica jest potomkiem lwa jaskiniowego Malakaia i przeciętnej lwicy Jalli, niektórzy też podejrzewają że to siły nieczyste ingerowały w jej wygląd, być może całkiem słusznie.
Powiedzieć trzeba że jest to kawał lwicy, większa od niejednego samca, uparta, niewiele rzeczy jest w stanie ją powstrzymać.
Jest niczym rozpędzony głaz któremu lepiej zejść z drogi.

I. Władca żyje dla swego stada, a stado jest naszym domem- szanujmy się.
II. Nie przynoś stadu wstydu.
III. Zdrada karana będzie śmiercią, bądź innymi poważnymi konsekwencjami- pod pojęciem zdrady rozumiemy rażące działanie na niekorzyść stada:
- Bratanie się z wrogiem
- Zdradzanie tajemnic stada
- Przejście do stada wroga
IV.Z stada można odejść, jednak łamiąc przy tym pkt. 3 zasad trzeba liczyć się z konsekwencjami.

Karmazynowe Bractwo

Mon, 25 Apr 2016 08:18:13 +0000

Członkowie niegdysiejszego dawnego Bractwa Jadu po tym jak zostawił ich przywódca odchodząc do jakiejś kochanki, zgodnie orzekli, że nie chcą już mieć nic wspólnego z tamtejszym gadem. Chcąc zmazać jego pamięć tak jak on uczynił. Zebrani i postawieniu na duchu przez sępa Vult utworzyli Karmazynowe Bractwo. Ugrupowanie różnorakich zwierząt, w którym interesy i dbałość o rodzinę są priorytetem. Postanowili ukryć się jeszcze bardziej, rozgłosić plotkę o upadku Bractwa Jadu tylko po ty by odpowiednim momencie i z zaskoczenia użyć swoich wpływów i mącić w innych stadach.

Choć to szaleństwo, jest w nim przecie metoda.

1. Nigdy nie obrażaj Guru.
2. Nigdy nie zdradzaj sekretów KB.
3. Nigdy nie odmawiaj przyjęcia zlecenia od Guru.
4. Nigdy nie kradnij od swych braci i sióstr.
5. Nigdy nie zabijaj członka KB.
6. Szanuj rodzinę swoją.
7. Za zdradę przewidywane są surowe kary.

1.Tajemniczość - Nikt nic konkretnego o tej organizacji nie wie. Nawet lokacja ich terenów jest sekretem. Plotki na ich temat często są wyolbrzymiane lub bez pokrycia. To oni będą pierwszymi gdy zajdzie taka potrzeba i cię znajdą.
2. Praca zespołowa - Większość zadań jest wykonywanych indywidualnie, jednakże ich efekty przynoszą korzyści dla całej rodziny.
3. Tolerancja - Nieważne jakiego gatunku jesteś, szanuje się każdego członka KB. Ocenia po jego dokonaniach a nie wyglądzie.
4. Intrygi - Knucia, spiski znajdują tu większe zastosowania niż bezpośrednia walka.

Obecnie sęp Vult, dawny współzałożyciel Bractwa Jadu, który pozostał na miejscu doradcy. Jako pierwsza nie pochlebiała decyzji gada, przywłaszczaniu sobie jej osiągnięć. Tragiczne w skutkach sianie zamętu i tworzenia intryg wewnątrz bractwa skutkujące niszczeniem zaufania. To ona była tą, która zasugerowała wielkie zmiany dla dobra rodziny.

Bractwo Jadu

Wed, 29 Jul 2015 19:26:34 +0000

1. Yehisses
Władca, który podejmuje najważniejsze decyzje, włada grupą i jeśli jest na miejscu zawsze to do niego należy ostatnie słowo. Dzięki niemu Bractwo może normalnie funkcjonować, lecz zawsze ma zastępców w postaci Ehisses i następców tronu.

2. Ehisses
Jest to tytuł nadawany tylko i wyłącznie przez Yehisses , i tylko przez niego może być odwołany. Uprawnia on osobę do bycia doradcą, i najbliższą gwardią dowódcy. To im Yehisses ufa najbardziej. Osoba która zostanie nią obdarowana ma najwięcej praw.

3. Serikali
Pomagają i trenują młodszych od siebie. Są starszyzną,
ich wiedza wzmacnia Bractwo. Jako weterani nie muszą już wyruszać na niebezpieczne misje daleko poza tereny należące do Bractwa Jadu.

4. Stahili
Pełnią role nauczycieli i wojowników. Są tytułem pośrednim między Serikali i Wawisumu. Gdy przyjdzie czas na prawdziwe walki, to właśnie oni będą najbardziej potrzebni i szanowani. Na codzień jednak ich obowiązkiem jest dbać o ogólne bezpieczeństwo Bractwa.

5. Wawisumu
Wojownicy i łowcy. Jest ich najwięcej, lecz za zasługi mogą wysoko awansować. Jest to tytuł podstawowy.
6. Safidamu
Nowicjusz, którym trzeba się zająć i wytłumaczyć co i jak. Awansuje na wawisumu. Okres nowicjatu trwa co najmniej kilka miesięcy.

By zostać przyjętym, trzeba zostać uznanym za godnego przez Ehisses. Inną możliwością, raczej rzadszą jest postawienie się przed samym Yehisses. Wpływ na decyzje ma też zdanie pozostałych członków Bractwa. Warto się im przypodobać.
Przyjmowani są tylko tacy, którzy nie będą ciążyć Bractwu, jednak możliwości przysłużenia jest bardzo wiele. także takich których niekoniecznie można się spodziewać. Jednak niektóre z nich są przez Bractwo utajnione i nic o nich nie wiadomo.

Ponoć jeśli ktoś się jakoś wyróżni w dolinie, to Bractwo o tym wie jako pierwsze.

Zasłyszane od pająka na sawannie - " Sadism ceni zwłaszcza gatunki jadowite"

Mówią, że jedzą nawet kości swych ofiar. Nic nie zostaje, nic.

Usłyszane od papugi w dżungli - "Pamiętam ja tego gada. Kojarzę kilku członków tego Bractwa. Nie chcą niczego co wyjdzie na dobre tej krainie."

Władza dla mądrych

Bractwo nie jest stadem, jest nieco innym organizmem grupo-podobnym. Łączy ono swych członków jak rodzinę, jest swego rodzaju mafią. Wszystko zaczęło się jako ambitny plan Sadisma, pragnącego stworzyć ugrupowanie kompletnie inne od dotychczasowych stad. W Bractwie można zdobyć wielkie wsparcie, jednak za cenę lojalności dla grupy. Przez liczne zawirowania polityczne i rodzinne, Bractwo sięgnęło swymi "mackami" w różne niekoniecznie spodziewane miejsca sawanny.

Władcy:

Bardzo utytułowany, niepozorny lecz śmiercionośny. W jego to umyśle pojawiła się idea Bractwa. Utworzył je i starał się wszelkimi sposobami kontrolować. Budził respekt i korzystał z wielu metod których nikt jeszcze na sawannie nie używał w polityce czy przemowach. Zasłynął wśród swych towarzyszy z nagłych i efektownych wejść.
Dumny, przekorny lecz honorowy. Dotrzymywał umów, ale nic nie robił bez przyczyny. Obwieścił się Prekursorem Wizji Nowej Krainy Czterech Stad. Zawiązał liczne sojusze, oraz przejął na własność Skałę Sherkhana uznając ją swą siedzibą. Niedługo potem przemianował ją na Skałę Yehisses. Jemu też zawdzięcza się hierarchię Bractwa. Został zdradzony podczas egzekucji i wtedy to rozpoczął się kryzys w Bractwie, który zażegnał on sam wyruszając na wielką podróż w poszukiwaniu wartych uwagi person, mogących chcieć przyłączyć się do Bractwa. Zawiązał liczne stosunki dyplomatyczne a także umocnił Bractwo na arenie międzystadnej.
Po swych kilkuletnich rządach, odmienił wielką radę, i oddał swój tytuł Ehisses Vult, w uznaniu jej zasług, aczkolwiek z chłodnym zastrzeżeniem, iż kolejnym spadkobiercą władzy Yehissses ma być jego syn Sargon.

Sępica która wraz z Sadismem była fundamentem Bractwa Jadu. Z początku prawa ręka żmija, później sprawczyni wewnętrznych przemian ugrupowania. Sroga, chwilami szalona, bardzo ceniąca Bractwo jako rodzinę. Charakterystyczna ze względu na maskę która nosi.

Cieniowisko

Tue, 28 Jul 2015 13:27:17 +0000

Cieniowisko to nazwa, którą ciemno umaszczeni mieszkańcy Nory nadali swoim ziemiom. Określenie to nie jest dziełem przypadku, ziemie te zasłużyły sobie bowiem na nie, gdyż przez większość dnia jest tam po prostu ciemno i szaro. Nie mówiąc już o nocy, gdy wszystko jest tak czarne jak serca lwów, które tu mieszkają.
Jak już wcześniej wspomniano, kotowate żyjące tutaj to stworzenia, dla których ich odmienny wygląd i upodobania to cecha tworząca więź. Żyją po to by dać świadectwo, że ich ciemne futra to coś, czego trzeba się obawiać. Żyją dla siebie, liczy się dla nich tylko ich własne dobro, dobro stada i jego siła. Ziemia ta przyjmuje wyrzutków, lecz nie wszystkich. Lwy z Cieniowiska chcą być do siebie podobne, chcą, patrząc na innych, wiedzieć, że tu jest ich miejsce, dlatego nie każdy ma tutaj wstęp. Można by zaryzykować stwierdzenie, że są zgrają rasistów wielbiących ciemne futra i tylko tak ubarwione stworzenia mogą stać się ich częścią. A charakter? To dość oczywiste, że nie przyjmują tu słabeuszy ani tchórzy, kandydaci muszą być silni psychicznie i pewni siebie. Ale przede wszystkim muszą kochać Cieniowisko ponad wszystko i wszelkimi sposobami dążyć do świetności stada. Bo w końcu... cel uświęca środki, prawda?

~*~

Minęło sporo czasu, żeby stado uzgodniło między sobą, że dość już ochrony stada przed innymi futrami jak te ciemne. Może to po prostu świadomość, że jeśli się nie otworzą... to po prostu zginą? Cieniowisko przechodzi obecnie dość trudny okres i żyje w nieświadomości niechęci innych stad.

1. Cel uświęca środki.
2. Nie bądź powodem do wstydu swojego stada.
3. Dbaj o swój rozwój by stać się dla stada wartościowym członkiem.
4. Nie ufaj obcym, bij intruzów, tajemnice stada bierz do grobu.
5. Trzymaj emocje na wodzy.
6. Bądź zawsze gotowy do walki.
7. Lojalność nagradzamy, zdrajców gładzimy. [/list:u]
- - Tajemniczość - trzymanie sekretów stada to wartość nadrzędna, musisz być gotów do poświęcenia członka stada, który chce sprzedać nas naszym wrogom.
  - Pewność siebie - silny członek stada pod względem fizycznym to nie wszystko. Gdy wierzysz w swoje umiejętności i wiesz na co Cię stać poradzisz sobie z każdym problemem.
  - Wracasz jako zwycięzca lub wcale - jeśli poniosłeś porażkę na polu walki musisz odzyskać swój honor. Lepiej zginąć w walce niż żyć jak tchórz.
  - My i tylko my - liczy się tylko nasze stado i nasz cel. Reszta jest nic nie warta z małymi wyjątkami, a śmieci należy sprzątać...[/list:u]
  
  Mirra i Ghalib
  Pierwsi przywódcy Cieniowiska. Ghalib był lwem wychowanym w krainie rzeki Tsavo, wśród bezgrzywych drapieżników. Jego doświadczenia z młodości jak i gorąca krew kotowatych pochodzących z tych rejonów sprawiły iż stał się władcą okrutnym dla intruzów i rządzącym twardą łapą swoimi podwładnymi, ale mimo to zawsze miał na względzie dobro mieszkańców Cieniowiska.
  Pewnego dnia wędrując po krainie trzech stad spotkał Mirrę, która podzielała jego pragnienie o silnym i niezależnym stadzie respektowanym przez inne. Razem z nią zajął pierwszy teren, który stał się domem lwów z Cieniowiska, nazwanym później Norą. Wspólnie doczekali się potomstwa.

Stado z Zachodnich Ziem

Thu, 04 Sep 2014 22:40:23 +0000

Stado zamieszkujące Zachodnie Ziemie to grupa lwów charakteryzujących się silną lojalnością wobec siebie nawzajem, wynikającą nie tylko z więzów krwi. Indywidualne talenty są w nim wykorzystywane na rzecz dobra całego stada, nie dla korzyści pojedynczych członków. Jeśli pobratymiec potrzebuje pomocy, udzielisz mu jej – jeśli otrzymałeś pomoc, okażesz za nią wdzięczność. Zachodnioziemcy rozumieją, że grupa to coś więcej niż suma jednostek; że rodzina, którą sam z rozwagą wybrałeś, ma o wiele większą wartość niż ta stworzona przypadkiem.
Stado zachowuje postawę neutralną, nie oznacza to jednak, że jest pacyfistyczne. Jego dążeniem jest budowanie siły i szacunku wśród innych zwierząt. Nie brzydzi się przemocy, ale nie stosuje jej jako bezmyślnej odpowiedzi na wszystko. Lwy z Zachodniej Ziemi najpierw rozpoznają sytuację, a dopiero potem zareagują – w sposób, który uznają za adekwatny.

Zła Ziemia upadła, nadszarpnięta kłami hien. Na jej miejscu znalazł się Szkarłatny Świt, któremu również nie było dane długo trwać. Okrutna zaraza zdziesiątkowała szeregi niegdyś silnego stada. Ci, którzy przetrwali czas choroby, zjednoczeni pod wodzą Ragnara stworzyli nowe stado, odrywające się od umierających w objęciach czasu tradycji lwów, które odeszły. W bystrych niebieskich ślepiach skrywała się wizja przyszłości, w której nie byłoby miejsca dla duchów dawnych czasów. Wiedział, że czas był luksusem, na który nie było ich stać. Nie zamierzał również powielać błędu swoich poprzedników i po raz kolejny próbować odbudować martwą przeszłość - zamiast tego skupił się na budowaniu dla swojego stada nowej przyszłości. Szkarłatny Świt dobiegł końca - lwy teraz nazywają się już stadem z Zachodnich Ziem

Kahawian

Odpowiedzialny i rozważny, Dwugrzywy przejął władzę kiedy Zachodni - zdradzeni przez własnego przywódcę - najbardziej tego potrzebowali. Pomógł zebrać się lwom w rozsypce i na nowo stworzyć potęgę stada. Pokazał im, że siła Zachodnich jest w ich jedności. Każdemu lwu przydzielił obowiązki i zadbał o szkolenie najmłodszych, co szybko zaowocowało umocnieniem pozycji stada.
Silny, inteligentny i sprawiedliwy zaskarbił sobie coś więcej niż posłuszeństwo - zdobył zaufanie lwów, które już raz zostały zdradzone. Dzięki niemu Zachodni stali się czymś więcej niż stadem - są prawdziwą rodziną, w której każdy troszczy się o każdego.

Ragnar

Ukształtowany został przez Szkarłatny Świt; dołączywszy do stada jako młody, choć dorosły lew, rozwinął się w jego tradycji. Przebył kolejne stopnie hierarchii stadnej, od strażnika po przywódcę. Jego charakter umacniał się wraz ze Świtem: lojalny, konsekwentny, dzielny, ale pozbawiony arogancji Ragnar przejął schedę w trudnym czasie zarazy, gdy poprzedni przywódca zaginął. Powodowało nim poczucie lojalności wobec grupy, której przysiągł oddać wszystkie talenty, nie zważając na osobistą wygodę.
Jako przywódca Ragnar zrozumiał, że jego siła jest wspornikiem dla innych członków i musi być pewien tego, co robi. Nauczył się przewidywać zdarzenia i wpływać na nie tak, by rozwijały się w sposób korzystny dla stada. Umiejętności te wykorzystuje jako pierwszy przewodnik Stada Zachodniej Ziemi, które powołał do istnienia, gdy stare ideały Świtu zaczęły się wypaczać. Kontynuuje myśl tworzenia silnej i zgranej rodziny, która charakteryzuje się większą rozwagą niż ta, z której wyrosła.

1. Wzajemna pomoc i odpowiedzialność
~ gdy jesteś w potrzebie, zawsze możesz liczyć na członków stada. Odpłać im tym samym, nawet jeśli zrozumieją dopiero po czasie, że potrzebowali pomocy.
2. Lojalność wobec członków stada, przywódcy i wartości
~ pełne zaufanie jest podstawą siły stada. Jeśli wątpisz, zapytaj w czasie, który jest do tego odpowiedni. Nie możesz paraliżować działań grupy dlatego, że nie wiedząc wszystkiego, wysnuwasz inne wnioski.
3. Dążenie do ideału
~ nie spoczywaj na laurach! Samodoskonalenie się i praktyka własnych umiejętności to minimum, jakie możesz oddać stadu, by przysłużyć się jego rozwojowi.
4. Stado = rodzina
~ Zachodni od zawsze stanowili jedną, wielką rodzinę, chociaż nie są połączeni więzami krwi. Każdy brat i siostra jest twoją ostoją i służy ci pomocą w nawet najcięższych chwilach.
5. Organizacja
~ Każdy ma swoje miejsce w stadzie. Łowczynie polują w grupie, samce mają za zadanie patrolować tereny. Przetrwanie stada zależy w jednakowym stopniu od obu frakcji, jeśli zawiedziesz, licz się z konsekwencjami.

Przywitanie: "Salve"-używane przez niegdysiejszych członków Szkarłatnego Świtu
Motto:"Za każdym triumfem kryją się nowe wyzwania"

1. Ufaj rodzinie, bacz na obcych.
2. Znaj swoje zadania i wypełniaj je.
3. Pilnuj, byś nie dopuścił do krzywdy pobratymca.
4. Nie powoduj zagrożenia dla innych; twoja brawura może sprowadzić na nich potężne kłopoty.
5. Pamiętaj, że o hierarchii decyduje doświadczenie i umiejętności, nie traf lub dziedziczenie.

1. Kształt: odcisk lwiej łapy
2. Kolory: czerń oraz szkarłat
3. Zapach: woń palonych ziół
4. Znaczenie: Znamię oprócz oczywistego określania przynależności stadnej, poprzez poszczególne części symbolizuje szczeble hierarchii, które obejmuje jego posiadacz; tym samym obrazuje stopień zasłużenia na rzecz stada.
5. Etapy powstawania:
I. Kontur rysowany węglem oraz przecinanie skóry zgodnie z nim, w wyniku czego w jego miejscu powstają wypukłe rysy, zabliźniające się z czasem
II. Wcześniej wspomniana blizna wypełniana jest czarnym, trwałym barwnikiem
III. Wnętrze wyrysowanego znamienia wypełniane jest ciemnoczerwoną ochrą o średnim natężeniu
IV. Znamię zwieńczane jest w środku mniejszą plamą o dużym natężeniu szkarłatu

historia by Naara; reszta tekstu by Khayaal; oprawa graficzna by Ragnar

Stado Szkarłatnego Świtu

Mon, 16 Jul 2012 22:45:37 +0000

Stado Szkarłatnego Świtu jest grupą w której każdy lew jest inny, łączy ich jednak jeden wspólny cel, który będą osiągać razem, bez względu na wszystko, dążąc do niego przysłowiowo po trupach. Nie boja się osiągania marzeń, marzenia istnieją po to by je spełniać.
Są rodziną w której każdy członek może liczyć na wsparcie drugiego. Młodsi uczą się od starszych, zaś starsi całą swą wiedze z poświęceniem przekazują młodszym, którzy są przyszłością stada.
Nazwa stada całkowicie oddaje jego charakter, są niczym noc, skryci, tajemniczy i przebiegli, są niczym pierwsze promienie czerwonego wschodzącego słońca, które powoli obnaża to co skrywał mrok w swej czerni. Czerwień to kolor ich serc, odważnych, nieugiętych nie znających litości dla wroga.
Są realistami, świat jest zbudowany z kamienia, a życie to dar który siłą trzeba wydrzeć losowi, litość i słabości okazują rzadko, wiec jeśli spotkał cię ten przywilej bądź pewny że był to najprawdopodobniej ten jeden ostatni raz.

Siła- Nie bądź powodem do wstydu, trenuj swoje ciało.
Wiedza- posiadając tylko siłę, możesz być jedynie narzędziem.
Lojalność- stado to rodzina, zdrada rodziny to zdrada samego siebie. [/list:u]

Ktoś dawno temu powiedział, że wielcy i wspaniali już się takimi rodzą, za młodu jasno widać, kim będą w przyszłości. Kami jasno staje naprzeciw tym słowom, wykazując ich fałsz. Dawno temu, chociaż mało kto pamięta teraz te czasy, nikt by nie powiedział, że brązowa kupa kłaków zajdzie tak daleko, jak to się miało później okazać. W Stadzie Złej Ziemi, do którego dołączyła i którym pozostała aż do jego rozwiązania, większość swojej kariery spędziła pełniąc rolę Medyka, jakże potrzebnego grupie pokroju Złoziemców. Pięła się w górę, by pewnego zwyczajnego z pozoru dnia, dowiedzieć się, że Black Hayate, ówczesny Przywódca przekazał władzę w jej łapy. I sumiennie objęła funkcję liderki, dbając zarówno o dobro swych poddanych, jak i pozycję wśród pozostałych Stad. Nie zeszła z tronu pomimo wielu pokus i wewnętrznej niechęci do pełnionej przez siebie roli, odpowiedzialności, jaka byłą na nią nałożona. Jednakże nic nie trwa wiecznie. Zniechęcona sytuacją we własnym Stadzie, jak i ogólnie w Lwiej Krainie przechodzącej plagę hien, za namową najwyżej położonego samca rozwiązała Złą Ziemię, zrzucając z siebie brzemię odpowiedzialności za nielogiczne poczynania członków rzekomo spójnej grupy.
Wkrótce po tym w Kami zaszły zmiany, zarówno fizyczne jak i mentalne. Pochodzenie tajemniczych rogów jest zagadką dla wszelkich lwów, które miały okazję pomyślnie przetrwać spotkanie z lwicą, a sama kudłata nie zwykłą dzielić się tym sekretem. Ponadto przybrała na masie jak i stała się silniejsza, nawet w stosunku do lwów jaskiniowych, których niewiele pozostało.
Rozwiązanie Złej Ziemi, porozumienie ze swym wnukiem i inne czynniki sprawiły, że lwica postanowiła zawiązać nową grupę, złożoną wyłącznie z zaufanych członków rodziny i jej przyjaciół, w końcu miała czas, by w stu procentach się im poświęcić. I ta koncepcja Zaowocowała powstaniem Szkarłatnego Świtu.

Niegdyś Kami Lionheart - założycielka Szkarłatnego Świtu i pierwszy jego władca. Tuż po upadku Złej Ziemi postanowiła stworzyć to stado, mające być rodziną. Pod jej czujnym i srogim okiem nie przeszedł nawet najmniejszy szpieg. Kami znana jest ze swojej srogości i nieustępliwości, gdzie nie stanie, niesie strach i spustoszenie. Sława jej persony rozeszła się na całą Krainę Czterech Stad, a kto wie, czy i nie poza nią? Do celu dojdzie za wszelką cenę, bardzo często po trupach, co nie zmienia faktu, że jej jedną z najważniejszych wartości jest honor. Mimo swojego wyglądu i charakteru, wiedziała, co to miłość, wszak pozwoliła sobie na dzieci, które kocha całym sercem.
Niewątpliwie była dobrym władcą, pod którym najplugawsza istota chodziła jak szwajcarski zegarek.

Drugi Przywódca Szkarłatnego Świtu, który władał nim wraz ze swą przybraną babką, Kami. Przed upadkiem Złej Ziemi zajmował w niej wysokie rangi, by potem jako Caesar prowadzić hienią bandę zwaną Legionem. Lew jest legendą i postrachem Krainy Czterech Stad - z pewnością nie należy lekceważyć jego słów. Nie da sobie w kaszę dmuchać. Jeśli raz stałeś się jego wrogiem, będziesz nim na zawsze i z pewnością nie będzie ci łatwo. Naprawdę, nie warto. Arto dotrzymuje danego słowa, zawsze zdobywa to, co obrał sobie za cel.

Pierwszy władca nowego pokolenia, nie pamiętający czasów Złej Ziemi. Jego spojrzenie na rzeczywistość jest czyste, nie kieruje się dawnymi zasadami, pozwala zabliźnić się starym ranom. Wychowany przez Arto, z jego woli jest prawnym dziedzicem tronu Świtu. Choć stale mierzy się z cieniem starego pokolenia, gdy trzeba, umie wykazać się wrażliwością czy taktem. W swym działaniu kieruje się dobrem Stada, jego członków i przyjaciół. Zdrowe spojrzenie na sprawę i odpowiedzialność czynią z młodego samca dobrego Przywódcę, gotowego przeprowadzić Świt przez spokojne czasy tak, by ten nie zszedł z pierwszego miejsca podium.

Drugi z władców, których historia nie jest związana ze Złą Ziemią. Ukształtowany został przez Szkarłatny Świt; dołączywszy do stada jako młody, choć dorosły lew, w nim właśnie rozwinął się i dojrzał, za swój autorytet uważając Arto. Przebył kolejne stopnie hierarchii stadnej, pnąc się od zwykłego strażnika aż do bliskiego doradcy poprzedniego władcy i przyjaciela zarazem, Morana. Poznał w ten sposób wszystkie sposoby działania Świtu i nauczył się przekuwać je w atut. Jego charakter rozwijał się wraz ze stadem; lojalny, konsekwentny, dzielny, ale pozbawiony arogancji Ragnar przejął schedę w trudnym czasie zarazy, gdy poprzedni przywódca zaginął. Zawsze odpowiadał na wezwanie Świtu, gdy jego umiejętności i doświadczenie były potrzebne; tak stało się i tym razem.
- Przywitanie: "Salve", bądź "Salvit"
  Motto: "Wybór nie jest pomiędzy dobrem a złem. To byłoby proste. Prawdziwe wybory w życiu są pomiędzy mniejszym złem a większym dobrem." [/list:u]
  
  Przygotowali: Kami, Arto, Darkned, Szaid, Mirra, Frey, Moran, Ragnar.

Stado Strażników Niebios

Sun, 24 Jun 2012 13:10:15 +0000

- [/list:u][/list:u] Opis stada zawiera w dużym skrócie to, co jest napisane poniżej. Możesz więc przeczytać opis lub jeśli nie jesteś typem osoby lubiącej czytać przejdź do pozostałych punktów. Ale z drugiej strony - jeśli chcesz dołączyć do SN, a nie masz zapału by czytać to skąd możemy mieć pewność że chcesz być jednym ze stadem? ;)
  
  Tam, gdzie istnieje władza i podział, od zawsze istniały też konflikty. Tam, gdzie ziemia jest urodzajna, zawsze była więcej niż jedna strona, która chciałaby je przejąć. Jednak są też byty ponad tak przyziemnymi sprawami. One mają inny cel. Tacy właśnie są Strażnicy Niebios. Poświęcają swe życie zgłębianiu swego kunsztu by potem nieść wiedzę o nim innym lwom, lub wykorzystywać je w celu zachowania równowagi. Nie jest to stado, jak każde inne. Tutaj jesteś albo na szczycie, albo wcale cię nie ma.
  
  "Liczy się jakość, a nie ilość, a stado jest tak silne, jak jego najsłabsze ogniwo."
  
  Tak właśnie mają się sprawy w SN. Tylko Elitarne jednostki zostają przyjmowane pod skrzydła Mistrzów, pod którymi dodatkowo się szkolą i pracują. Każdy lew większość czasu spędza wędrując by nauczać lub pilnować porządku.
  
  Neutralność i brak ingerencji w sprawy pomiędzy stadami są niezwykle ważne. Jeśli ktokolwiek wda się w konflikty między stadami lub zanadto się zaangażuje całym sobą, zostanie wydalony bez jednego "ale"... Nie można sobie pozwolić na taki luksus. To ciężka, ale opłacalna praca. Współtowarzysze ze stada są rodziną, która jest gotowa oddać za siebie nawzajem życie.
  
  Nietypowa neutralność stada działa w obie strony. Nie udziela się ani w konfliktach ani w innych sprawach. Nigdy nie trzyma głosu żadnej ze stron i nie jest brane pod uwagę. Stada mogą walczyć między sobą, ale Strażnicy będą tylko obserwować. Oni są po to by nauczać i pilnować równowagi... Czego dokładnie? Nie trzeba chyba przypominać sytuacji z hienami, a może należy dodać, że to nie jedyne skorumpowane stworzenia w tej krainie? Strażnicy istnieją by nauczać, ale także po to by gdy nastąpi ten czas stanąć na wysokości zadania. W czasach głodu pomóc zdobyć żywność. W czasach choroby pomóc leczyć poszkodowanych. W czasie wojny z inną rasą staną jako pierwsi na linii frontu. Gdy ujrzą prześladowanie niewinnych przez samotników lub inne zwierzęta staną w ich obronie (Innymi słowy MG mogą wtryniać się z najróżniejszymi pomysłami członkom stada, gdy widać, że mają za dużo luzów i się nudzą. Inne stada mają bitwy między sobą, a to stado musi inaczej się.. ekhem... wyżywać..).
  
  Jednak nigdy, nigdy w życiu.. nie zaangażują się w sprawy stad... neutralność przede wszystkim.
  - - [/list:u][/list:u]
      Pierwszy człon. Strażnicy. Jak sama nazwa wskazuje, stado stoi na straży czegoś. W tym przypadku stoją na straży Równowagi i Wiedzy.
      
      Drugi człon. Niebiosa. To już jest przenośnia. Pamiętacie, co widzicie jako pierwsze wychodząc z jaskiń po przespanej nocy? Co widzicie, gdy wznosicie łby wysoko w górę. Widzicie coś, co zawsze tam było i będzie... Niebo... Jednocześnie bliskie nam, gdyż każdego dnia i nocy towarzyszy nam nieustannie niczym cichy wielbiciel.. obserwuje z oddali zawsze, jednak jest tutaj dla nas. Niebo jest też, jednak nieosiągalne dla chodzących po ziemi istotach... Każdy wie, że niebo nigdy nie zejdzie na ziemię pośród nich i nie wmiesza się w ich sprawy. To chyba jasno wyjaśnia wszystko... Stado Strażników Niebios zawsze jest gotowe do pomocy i udzielenia rady. Zawsze jest obecne, nawet jeśli jego członkowie są daleko. Z drugiej, jednak strony stado nigdy nie wmiesza się w sprawy innych stad... nie wejdzie między nich... kroczą inną drogą.
      
      Taka jest główna historia powstania nazwy tego stada... Tyczy się tej nazwy jeszcze inna sprawa, ale o tym już w historii.
      - [/list:u][/list:u]
        Arcymistrz z pomocą Rady rządzi stadem. Każdy lew winien posłuszeństwo nie tylko Arcymistrzowi, ale i Radzie.
        
        Należy pamiętać o obowiązkach. Nieść naukę i pomoc. Każdy musi być na bieżąco. Czy np. gdzieś na brak medyków. Czy gdzieś nie panuje głód. Czy gdzieś padlinożercy nie wdzierają się za daleko na tereny lwów.
        
        W związku z powyższym lwy powinny co jakiś czas odbywać patrole. Podróżować po terenach całej krainy i dowiadywać się czy nie potrzebna jest ich pomoc lub wiedza Rady.
        
        Zakazane są walki pomiędzy członkami stada oraz awantury.. Wszelkie problemy należy iść rozwiązywać przed obliczem Arcymistrza lub któregoś z Mistrzów.
        
        Nie ważne jakie ktoś ma usposobienie.. czy jest nieczuły lub złośliwy.. ważne by wykonywał swoją pracę... bo z racji swej neutralności członkowie stada nie muszą być aniołami mimo, iż w nazwie mają wyraz "Niebo"... Należy też pamiętać, że względem wyższych rangą złośliwości i inne nawyki powinny iść w odstawkę.
        
        Nie wolno znęcać się nad członkami innych stad (mowa o neutralności) ale też nad samotnikami.. chyba, że stoi się w obronie członka jakiegoś stada, którego samotnik atakuje.
        
        Należy być zawsze przygotowanym na to, że MG wpierniczy się wam do tematu i stworzy jakąś... "rozrywkę" ekhm...
        
        Wolno się zakochać, wolno się z kimś związać.. i to nie tylko ze stada SN... jednak jeśli dany osobnik zatraci swą neutralność zostanie wydalony.. Więc jeśli stado ukochanej i inne są w trakcie wojny mąż musi pozostać wierny nie rodzinie, a stadu..
        .
        Po raz enty wyklęty... Neutralność i dystans są najważniejsze! Złamanie takowych i ingerencja głębsza równa się wydaleniu ze stada.
        
        [/list:u][/list:u]
        I. Arcymistrz
        
        Maksymalne 1 na stado no chyba, że partnerkę posiada.
        
        II. Rada Mistrzów
        
        Są równi sobie i są elitą i mistrzami wykonywanych przezeń czynności. Co jakiś czas odbywają zebrania z Arcymistrzem. Niekiedy Mistrzów może zastąpić jeden z podwładnych, gdy nadejdzie czas danego Mistrza i "odejdzie".
        
        III. Oddziały Mistrzów
        
        Pod każdego mistrza podlegają dwa rodzaje jednostek, ale winne są posłuszeństwo także pozostałym Mistrzom.
        
        IV. Młode Stada
        
        Młode, która urodzą się od jednego z członków stada "zostają w rodzinie" i od młodych lat mają ciężki trening... Zwłaszcza młode Mistrzów i Arcymistrzów.
        
        V. Rekruci
        
        Na szarym dole osobnicy nie będący jeszcze w pełni częścią stada. Odbywają szkolenia i zawsze biorą sobie na nauczyciela jednego z lwa Oddziałów Mistrzów by odbyć ostateczne szkolenie i testy pod jego okiem w danej dziedzinie. (W razie braku takowych lwów, miejsce opiekuna zajmuje Mistrz).
        
        [/list:u][/list:u]
        (W nawiasach kwadratowych napisane jest jaka ranga odpowiada danemu tytułowi jeśli chodzi o nazwę - czyli jaka ranga widnieje nad avatarem, jeśli obie nazwy są takie same to postać otrzymuje tylko rangę, bez tytułu. Od Chorążego do Mediatora lwy mają statystyki przyznawane Wojownikom/Mordercom)
        
        Arcymistrz [Przywódca] - najwyższa i najmędrsza postać w stadzie. Jego doświadczenie i wiedza wynikają z wieku i lat ciężkiej pracy oraz przeżyć. Od młodego wyrzekł się przyjemności na rzecz wiedzy. To miejsce wymaga wielu poświęceń, jak rozrywka, przyjaźń czy miłość... Bo nawet jeśli są one dozwolone to i tak neutralność stada są najważniejsze, więc Arcymistrz musi zawsze być gotów się poświęcić.
        
        Mistrz Mędrców [Mistrz] – nie każdy potrafi korzystać z wiedzy o roślinach oraz naturze lwów by móc ratować życie jednostki, a czasem nawet wielu istot, poprzez dyplomatyczne debaty i przekazywanie mądrych rad.. z pewnością, jednak Mistrz Mędrców potrafi to i poświęca się tym zajęciom całkowicie.
        
        Mistrz Strażników [Mistrz] – jest lwem prawym i potrafiącym walczyć w obronie tego w co wieży całym sercem. Chroni nie tylko równowagi, ale też i tych którzy walczą za jej zachowanie. Jest niczym anioł stróż, który czuwa, nad bezpieczeństwem każdego kto ma prawą duszę.
        
        Tropiciel[Wojownik] – należy do najlepszych myśliwych w stadzie i świetnych zwiadowców. Cechuje się odwagą, wytrzymałością i opanowaniem. Zdolny jest wytropić każdą zwierzynę w dowolnych warunkach, nie bojąc się poświęcić na polowanie nawet kilku dni. Swoje umiejętności rozwija systematycznie, trenując wspólnie z innymi tropicielami, a szkolenie na tę rangę należy do najbardziej wyczerpujących fizycznie.
        
        Strażnik [Wojownik] – to wojownik świadomy swoich obowiązków i lojalny wobec Rady Stada. Dba o wykonywanie jej postanowień, pilnuje spokoju i równowagi zarówno w obrębie własnych terenów, jak i poza nimi. Zawsze gotowy do obrony pobratymców i lwiątek, nie ugnie się przed przewagą liczebną, naprzeciwko masy stawiając swą siłę woli, spryt i wyszkolenie.
        
        Druid [Wojownik] - wiedza o roślinach i zwierzętach tego lwa jest wszystkim czego mu trzeba... potrafi zachować stalowe nerwy w każdej sytuacji i odnaleźć to czego mu trzeba.. Nawet gdyby cały las płonął to on i tak ruszy do niego po zioła, gdy ktoś zachoruje.. Potrafi leczyć ciało i duszę, swą mądrością i umiejętnościami.
        
        Mediator [Wojownik] - nie jest wyczynem stanąć do walki i rozgromić przeciwników.. wyczynem jest zakończyć konflikt pokojowo za sprawą rozmowy... ale nie tylko konflikty potrzebują mocy słów by zostały zażegnane. Mediatorzy to lwy o złotych językach.. mogą nie być silne i szybkie, ale żaden inny lew nie dorówna ich manierom, sposobie dostosowania się do sytuacji i niezwykłej argumentacji.
        
        Lwiątko [Lwiątko] - młode, które urodziły się w stadzie lub jednym z rodziców przynajmniej jest członek stada. Mogą - i często są - zostać przyjęte i od najmłodszych lat są szkolone by godnie zastąpić swych poprzedników. Za panowania Zeusa czasem też przygarnia się sieroty z racji umiłowania Arcymistrza do dzieci i wiary w ich umiejętności i zaradność.
        
        Adept [Adept] - lew chcący dołączyć do stada, ale będący na "okresie próbnym". Określa się z jakiej dziedziny jest dobry i chce zrobić z niej "ekspertyzę". Potem z tej właśnie specjalizacji dostaje opiekuna - jeśli takowego lwa nie ma to Mistrz przejmuje rolę opiekuna. Pod jego okiem Rekrut zbiera cenne lekcje i wskazówki, a następnie zdaje swój test... w sumie to nawet nigdy nie wie, kiedy test się odbędzie. Rekruci nie dajcie sobą pomiatać przez innych członków! Chcecie stać się Strażnikami Niebios! Drzemie w was siła i ambicja! Wykorzystajcie je, a osiągniecie wiele! - powiada często Zeus na zachętę.
        
        [/list:u][/list:u]
        Karibu ~ Witaj.
        
        Kwaheri ~ Żegnaj
        
        Anga ni juu angani ~ Niebo jest wysoko na niebie. (Tradycyjne Powitanie) ~ przenośnia
        
        Inaweza Mbinguni kuwa na wewe katika safari ~ Niech Niebo towarzyszy ci w wędrówce. (Tradycyjne Pożegnanie) ~ przenośnia
        
        Baraza ~ inne określenie "Rady Mistrzów"
        
        Mtawala ~ inne określenie "Arcymistrza"
        
        /język suahili/
        
        [/list:u][/list:u]
        Głównym kolorem stada jest perłowy, a podrzędnym, błękitny. W takich kolorach bywają tatuaże. Mają one najczęściej motyw obłoków, jak ten znak pod logiem, ale mogą to być także kreski przy oczach i na ciele, czy nawet "łapki". Mogą odnosić się do konstelacji lub innych wzorów. Otrzymują je tylko członkowie stada, którzy "odbębnią" już nieco roboty. Świeża krew nie ma, co na nie liczyć.
        
        [/list:u]
        [/list:u][/list:u]
        "Liczy się jakość i umiejętności, gdyż stado jest tak silne, jak jego najsłabsze ogniwo. A silne stado podoła wyznaczonym mu obowiązkom."
        
        Najważniejsze cechy:
        
        Siła Woli - wytrwałość w zachowaniu dystansu i neutralności bywa często niezwykle ciężka i potrzeba ogromnej siły woli by nad sobą zapanować.
        
        Ambicja - chęć kształcenia się i przekazywania dalej wiedzy, jest jedną z najważniejszych cech.
        
        Honor - postępowanie zgodnie z zasadami przede wszystkim.. honorowość to ogromna cnota.
        
        Współpraca - umiejętność współpracy i słuchania rozkazów sprawia, że między członkami stada powstaje nierozerwalna więź.
        
        [/list:u][/list:u]
        "W jasny dzień, w ponurą noc,
        
        Ich oczy zawsze dostrzegą zło,
        
        Niechaj złych czynów czciciele marni,
        
        Strzegą się stada Strażników Niebiańskich.
        
        Czy księżyc na niebie,
        
        Czy słońce wśród chmur,
        
        Lew Niebiański czuwa co tchu,
        
        Słowem niesie ukojenie,
        
        A czynem swym wybawienie.
        
        Przestrogi niech więc ci słuchają,
        
        Którzy złem i korupcją się parają,
        
        Niebianin zawsze stoi na straży,
        
        A serca jego nic nie przerazi."
        
        (początek na podstawie przysięgi Zielonych Latarni)
        
        [/list:u][/list:u]
        Biały Dzień ~ Pierwszy weekend każdego miesiąca (wedle naszego realnego kalendarza) wszyscy członkowie stada mają czas wolny na relaks i na służbie pozostają tylko Mistrzowie i Arcymistrz przejmując na oba dni obowiązki pozostałych. To czas radości i świętowana, bo rzadko kiedy zdarzają się inne okazje do wypoczynku, zabawy i spotkania z bliskimi.
        
        Więcej świąt itp. powstanie z czasem...
        
        [/list:u][/list:u]
        To najcenniejszy skarb stada. Niezwykły amulet wyglądający jak łapacze snów, które tworzą Indianie. Przymocowane są do niego pióra białego kruka, a także pukiel grzywy białego lwa... ojca Zeusa. Na co dzień amulet chroniony jest w specjalnej pieczarze najniżej pod główną siedzibą stada - rzekomo. Czasem, jednak Arcymistrz zakłada go na specjalne okazje. Podobno amulet ma moc objawiania snów innych. Ci którzy go nosili dzielą sny.. w tym także koszmary... Tak straszy się nowych członków, którzy, gdy z Rekrutów stają się prawdziwymi członkami otrzymują amulet na czas inicjacji. Następnie amulet jest zabierany. Chodzą pogłoski, że tego samego jeszcze dnia, każdy lew ma dziwne sny, które stanowią dla niego natchnienie i inspirację. Nic więcej, jednak na ten temat nie wiadomo.
        
        [/list:u][/list:u]
        
        [/list:u][/list:u]
        
        Dokładna historia tego, jak Zeus trafił do Afryki i skąd jego natchnienie do stworzenia stada znajduje się w obszerniejszym opisie tutaj. A w ogólnym skrócie... Wszystko zaczęło się, gdy Złocisty lew przybył do tej krainy i spotkał lwa o srebrzystej grzywie imieniem Demi. Oba lwy po chwili stały się sobie bliskie niczym bracia i narodził się pomysł... Chcieli stworzyć rodzinę. Silną, zżytą rodzinę... Z którą mogliby zasiedlić się na tych ziemiach i robić to, co Zeus uważał za ważne, a co robili jego ojcowie. Demi przyznał mu zresztą rację. W ten sposób rozpoczęły się poszukiwania Zeusa. Spotkał rannego lwa imieniem Aslan, który stracił łapę. Jego siostrę, która mu ją odjęła lecz również potrzebowała pomocy. Spotkał też lwa o brąz grzywie, który stał się młodszym bratem Demi'ego i Zeusa.Złoty otrzymał też wsparcie nowej 'siostry' Shayen oraz adoptowanych lwiątek Alise i Ingrid. Razem byli silną rodziną i byli gotowi założyć stado, którego cele rozpisano powyżej.

Stado Kryształowego Przymierza

Fri, 22 Jun 2012 17:13:29 +0000

Całe istnienie to nieustanny koniec.

Każdy z nas zawsze stara się podążać za marzeniami, nieprawdaż? Czyż nie powinniśmy czasem zapomnieć o formalnościach i po prostu żyć? Nie patrząc na to, jakie konsekwencje przyniesie ze sobą przyszłość? Łapać tą ulotną chwilę, bo ona jako jedyna potrafi być najpiękniejszym momentem w naszym życiu. Żyjemy jak byśmy mieli nigdy nie umrzeć, a umieramy, jak byśmy nigdy nie żyli. To powinniśmy zmienić. Powinniśmy nie baczyć na władze czy dobra materialne. Życiem trzeba się cieszyć, a szczęście dzielić z innymi.

~Taki jest sens życia, tak winniśmy wszyscy myśleć.~

Nasuwa się więc pytanie: jaki sens ma to wszystko? Jaki jest związek między szczęściem, a Przymierzem? Otóż dość łatwo go wypatrzeć, o ile patrzy się sercem. Jeśli wybiera się to, co w życiu potrzebne, najważniejsze. Potrzebujemy rodziny, a Przymierzę nam ją zapewni. Czy aby na pewno? Wiele razy się zdarzało, że członkowie jakiegoś ugrupowania byli po prostu lalkami w rękach swojego przywódcy, jego marionetkami.

~Stwórzmy więc wszyscy jedną, wielką rodzinę. Gdzie nikt nie będzie gorszy.~

Kryształowe Przymierze od początku miało zwracać uwagę zarówno na samopoczucie członków, jak i hierarchę wśród wszystkich dookoła. Darkned chciała stworzyć stado silne, Destiny bliskie sobie nawzajem. Było to doskonałe połączenie potęgi wraz z wzajemnym szacunkiem do siebie. Zapewniało wygodę i bezpieczeństwo. Respekt wśród obcych i miłość wśród bliskich. Stado, które zostało nazwane Kryształowym Przymierzem, jest mieszaniną postaci złych i dobrych. Nie liczy się tutaj to, co kryje się w głowie, wartości jakie wpoili w nas od kociaka, lecz to, co znajdziemy głęboko w sercu. Nie można więc określić jednoznacznie, jaki jest charakter stada. Wszyscy nawzajem się szanujemy, każdy toleruje przekonania drugiego. W stadzie nie akceptowane się kłótnie, które również wykraczają poza obręb stada. Każdy jest mile widziany w jego progach, nie ma żadnych ograniczeń wiekowych, czy kulturalnych. Jeśli szanujesz nas, my szanujemy ciebie.
Stado potrafi pokazać pazur. Nie dopuszcza się sytuacji, w których inne stado kieruje życiem Przymierza. W takim wypadku każdy jest gotów pójść za swoim władcą w imię własnych zasad. "Jeśli nie mogę być sobą, lepiej czułbym się martwy", ktoś kiedyś powiedział. Trudno jest ścierpieć ograniczenia, a Przymierze może chwalić się wolnością, bo jest w stanie poświęcić za nie życie- jedyną możliwą formę płatności.
Władza w stadzie bywa różna, jednak charakter stada się nie zmienia. W końcu władca jest jedynie przedstawicielem, który ma kierować wszystkich w odpowiednim kierunku. Nie ma tu podziału na wyższych rangą, nowych, czy nastolatków. Wszyscy jesteśmy równi, wszyscy traktujemy się z szacunkiem. Jak rodzina. Jednakże wiedz, jeśli potraktujesz kogoś gorzej niż robaka, zmieszasz go z błotem, to władca tak samo ciebie potraktuje wedle zasady "oko za oko, ząb za ząb" . Stado wyznaje kilka ważnych wartości. Są to: lojalność, odwaga, zaufanie, równość, mądrość.

Najważniejsze wartości:
-Odwaga- nią powinien kierować się każdy z członków. Pamiętajmy jednak, że odważny to nie ten, który niczego się nie boi, a który wie, że istnieją rzeczy ważniejsze od strachu, że jest to panowanie nad nim, a nie jego brak. Każdy z nas powinien umieć przezwyciężyć lęki i przeć przeciwko nim w stronę lepszego jutra. Nie da się wycenić lojalności. Nie powinniśmy ufać tym, którym można za nią zapłacić. Każdy z członków ma obowiązek być lojalnym wobec innych, wobec stada, wtedy inni będą go tak samo traktować. Podobnie zaufanie- Jest niesamowite trudne do zdobycia. Należy jednak próbować, a kiedy czujemy, że coś jest źle, nie tonąć w kłamstwach, a po prostu zacząć wszystko od nowa. Wszyscy nawzajem winniśmy darzyć się zaufaniem, albo chociaż próbować właśnie na nim opierać stado. Zaufanie jest najważniejsze, nie ufając sobie nigdy nie osiągniemy zamierzonego celu jakim jest wielka rodzina, a w rodzinie liczy się przede wszystkim to. Każdy z nas jest inny, mamy różne charaktery i różne prawa wyniesione z dzieciństwa nami kierują. To jednak nie jest powodem by nie szukać wspólnego punktu zaczepienia. Wszyscy jesteśmy tacy sami, a równość wytycza niewyraźne granice między nami... i nie chodzi o to, aby pozjadać wszystkie rozumy, a żeby kierować swoim życiem mądrze. Wszyscy wzajemnie się uzupełniamy a silniejszy pomaga słabszemu, nie skazując go na niepowodzenie.

Motto
Konkurs w stadzie, pokaże się niedługo.

Znamię
Konkurs w stadzie, pokaże się niedługo.

Święta
Święto Wygasłych Gwiazd
Jest to dzień w którym stado powstało i obchodzone jest co roku podczas pełni księżyca. Święto obchodzi całe stado, obecność na nim nie jest wymagana. Wszyscy spotykają się przed zmierzchem w Grocie Pradawnych. Szaman znaczy na czole każdego lwa fioletową kropką.. Czemu akurat taki kolor? Gdy słońce zachodzi, do groty wpadają różowawe promienie, które odbijając się od lustra kryształów rozświetlają pomieszczenie cieplejszym ich odcieniem. Wystrój jaskini to głównie kryształy różnej wielkości i kształtu, oraz jedna, wcześniej wspomniana, dziura w suficie. Sadzawki wypełnione wodą, które zostały kiedyś wyciosane. W grocie znajduje się jeszcze stół z kamienia. Szaman układa na nim symbole wartości, które wyznaje stado i zapala obok stos ziół, które wydzielają przepiękny zapach. Lwy przez całe święto milczą, porozumiewają się za pomocą mimiki. Po ukończeniu rytuału przychodzi czas na rzeczy mniej religijne. Szaman wypala znamiona na ramionach członków a młodziki mogą bawić się w sadzawkach. Stado wychodzi z groty razem, nigdy pojedynczo.

Artefakt
Artefaktem Przymierza jest piękny, kryształowy sopel. Został wyciosany przez pewnego pawiana, który nawiedza krainę Czterech Stad od dawien dawna. Druga przywódczyni stada znalazła go po drzemce w swoich łapach. Z tego też powodu nosi go zawsze samica. Jest on przewieszony przez jej szyję trzymając się na srebrnym łańcuszku.

Tereny Kryształowego Przymierza ozdabia głównie zieleń, błękit i fiolet. Są one pełne różnorakich sadzawek, nad którymi górują zielone wzgórza często przyozdobione wrzosem. Efektem tego było wysuszenie się częściowe bagien, które po jakimś czasie odzyskały swoją wilgotność, jednak nie było już wtedy miejsca na typową florę bagienną. Dookoła powyrastało mnóstwo kwiatów, stare, martwe drzewa zniknęły pod miękkim mchem, a miejsce mokrej ziemi zajęła wszędobylska, zieloniutka trawa. Oczywiście nie możemy zapomnieć również o otoczeniu charakterystycznym dla Afryki. Stado przejęło charakterystyczną dla byłych jej mieszkańców Złotą Skałę, pod którą znajduje się grota, w której stado obchodzi święto.
-konkretne opisy- konkurs.

Przekazywanie
Władza u Kryształowych przekazywana jest dziedzicznie przez potomków władcy, który ma jednak prawo wybrać na swojego następce innego lwa, jeżeli stwierdzi, że jego potomek nie dojrzał jeszcze do tak poważnej funkcji.

Przywódcy

~Darkned~
Pierwsza przywódczyni stada. To ona wraz z kilkoma innymi lwami utworzyła stado, które wydaje się być najlepiej ustawione odkąd pamięć sięga. Nikt nie wie o stadzie, a utrzymywanie tej tajemnicy sprawia niemałe trudności... wszystko jednak wydaje się być dobrze zaplanowane przez czarną. Lwica należała wcześniej do stada, któremu wiernie służyła i po jego upadku udało jej się utworzyć własne za pomocą zdobytego doświadczenia. Samica zawsze serce miała przesiąknięte nienawiścią, a czarny charakter nie pozwalał jej na życie w stadzie takim, jakim jest Przymierze. Zawsze kierowała się zemstą, dlatego niedługo królowała w Przymierzu. W późniejszym momencie władania odkryła, że nie jest to stado, do którego samica pasuje. Z powodu swoich przekonań odeszła, a władzę oddała w ręce Destiny.

~Destiny~
Destiny jest dość młodą przywódczynią. Niedoświadczoną, ale niezwykle inteligentną. Władzę przejęła po Darkned, z którą wcześniej od dłuższego czasu współpracowała. Samica jest władczynią dość pewną siebie, jednak zbyt mało stanowczą. Stado traktuje jak rodzinę, bez wahania oddałaby swoje życie za członków Przymierza, gdyby była taka potrzeba. Jako młoda lwica nie radzi sobie dostatecznie- przynajmniej w jej mniemaniu. Dlatego szuka kogoś doświadczonego, kto mógłby jej w tej władzy pomóc.

Kodeks
1. Każdy ma obowiązek zaznajomić się z kodeksem.
2. Żaden członek nie ma prawa podnieść łapy na drugiego członka Przymierza.
3. Stado jest rodziną. Nieważnie od naszych poglądów, nie wolno wykluczać drugiego członka.
4. Członek stada ma obowiązek bronić inne lwy należące do Kryształowego Przymierza.
5. Zakaz wyjawiania osobom z zewnątrz wszelkich tajemnic Przymierza.
6. Karę za złamanie któregoś z praw określa przywódca, zależnie od przewinienia.

Powitanie
Konkurs wewnątrz stada

Hymn
Gonimy kłamstwa w prasie
Stajemy w obliczu czasu,
I mimo to toczę,
I mimo to toczę,
Tą bitwę całkiem sam.
Nie ma komu się wypłakać
Nie ma miejsca, które można nazwać domem...

Pogwałcono moją chęć dzielenia się sobą,
Ograbiono moją prywatność,
I wciąż znajduję,
Wciąż znajduję tą myśl
Kołaczącą mi się w głowie.
Jeśli nie mogę być sobą,
To wolę być martwy...

Rangi Specjalne
Do obgadania z resztą.

Sojusze
Aktualnie stado ma zawarty sojusz z Cienistą Ziemią, jednak jest to raczej na zasadzie przyjaźni między sobą, jak formalnościami i obustronną korzyścią.

Przed założeniem
Tuż po upadku Czterech Stad, ich członkowie rozeszli sie po krainie bez konkretnego celu.
Wszystkimi terenami zawładnęły hieny, zostawiając prawowitych właścicieli bez domu.
Lwy stworzyły wiele ugrupowań, by razem przetrwać w tych trudnych czasach- wyjątkiem nie była Darkned ze Stigmą i Destiny. Szwendali się po krainie szukając schronienia i pożywienia, o które w trójkę walczyć było trudno. Po jakimś czasie takie życie okazało się zbyt skomplikowane i Darkned postanowiła założyć stado- silne i niezależne, jednak posiadające swoją nutkę tajemniczości. Z początku stado miało na celu przepędzić plagę hien, lecz po jakimś czasie same się wyniosły, bez jakiegokolwiek sensownego wytłumaczenia. Stado nie miało już po co istnieć, ale trójka znajomych nie potrafiła się rozejść i niedługo zapadła decyzja o poszukiwaniu kolejnych członków. Darkned chciała stworzyć stado, w którym strona (dobra lub zła) po której się jest nie miała znaczenia. Chodziło o zebranie najbardziej wartościowych członków. Do stada mogą dołączyć lwy, które mają dosyć ciągłych walk i wojen, pragnących spokoju, bezpieczeństwa i zrozumienia. Każdy lew, mający coś we łbie, będzie mógł tu dołączyć bez względu na swoje poglądy, charakter czy wygląd. Wrota otwarte, ale to od was samych zależy, czy będziecie w stanie przez nie przejść.

Stado z Płonącej Ziemi

Fri, 22 Jun 2012 17:11:53 +0000

Stado Upadło dnia 12.04.2011.

Płonący to lwy, które zawsze służyły swoim despotycznym i rządnym krwi władcom. Najpierw przewodził im Scorpius, potem Dżafar i wreszcie Sherkhan. Stado lękało się ich i było na każde ich skinienie. Jednakże dzięki takim władcom Płonąca Ziemia, mimo iż nigdy nie była nader potężnym stadem ,składała się z pewnych siebie, odpornych na ból i dyskomfort lwów. Każdy był gotów poświęcić za swojego pana życie.
Poza tym, stado to nigdy nie poświęcało się za innych. Zawsze w czasie wojen trzymało się na uboczu, aby niepotrzebnie nie przelewać swojej krwi. Wkraczało zawsze na sam koniec i dobijały słabe już po długiej walce stada, aby zgarnąć to wszystko, za co tamci walczyli tygodniami.

Po prostu lwy z Płonącej Ziemi od zawsze uważały, że nie ma sensu marnować sił, skoro ktoś może za nich odwalić brudną robotę.

Stado nie utrzymuje kontaktów z innymi, zwłaszcza "tymi dobrymi". Litość, wyrozumiałość i tolerancja, współczucie, wreszcie- miłość czy przyjaźń wobec lwów "spoza" są tu określane jednym słowem: słabość.
I bezlitośnie tępione.

Płonąca Ziemia to stado bardzo ceniące sobie prawo. Przestrzega jednak tylko tych zasad, które dyktuje władca i ono samo. Jego kodeks moralny ogranicza się do bezgranicznego patriotyzmu i wierności przywódcom. Złamanie choćby jednego z tutejszych praw niemal zawsze karane jest śmiercią. Płonąca Ziemia gromadzi lwy silne, nieugięte i gotowe poświęcić się za swoje stado. I tylko za nie.

Lwy zgromadzone na tych upalnych, nieprzystępnych terenach stanowiły i stanowią jeden organ, idealny mechanizm nastawiony na zabijanie i walkę o swoje. Bunty nigdy nie miały tu miejsca, nieważne, jak despotyczna była władza. Za czasów Scorpiusa i męskiej linii jego potomków stado przechodziło surowy okres. Władcy uwielbiali knuć intrygi, byli chłodni, aroganccy i obojętni na los innych. Były to czasy największego egoizmu, okrucieństwa i surowości lwów z Płonącej Ziemi.
Później władzę przejęła lwica, córka Sherkhana. Wówczas stado złagodniało, choć wciąż uwielbiało pogrywać z innymi i nieustannie manifestować swą siłę. Kiedy Sherkhan powrócił na tron, wraz z nim wróciły czas surowych rządów... i bezpośredniej bezduszności stada z Płonącej Ziemi.

Płonąca Ziemia jest stadem położonym wyłącznie na ciemnych, ponurych terenach wulkanicznych i piaszczystych. Jedynym obszarem żyznej, bogatej w zwierzynę ziemi jest Ognisty Step. To dzięki niemu mieszkańcy dysponują stałymi zapasami pożywienia- choć polowanie w tak trudnych, upalnych warunkach nie należy do łatwych.
Tereny stada są niezwykle niebezpieczne dla tych, którzy nie znają ich dobrze. Wystarczy jeden nieostrożny krok, by zostać pochłoniętym przez ciągnące się milami Zdradliwe Bagna. Wodopój, rzeka Fuego obfituje nie tylko w czystą wodę, ale także w wygłodniałe krokodyle, a otchłań Przepaści Śmierci w Skalistym Wąwozie zieje nieprzeniknioną czernią, czekając na tych, którzy zbyt nieostrożnie stąpają po śliskim kamykach zaściełających jest krawędź...
W centrum terytorium znajduje się drzemiący wulkan Burgess Shale, z którego unoszą się leniwie kłęby czarnego dymu, okazjonalnie wypluwający na brzeg strugi wrzącej, kleistej lawy. Tuż obok pnie się Skała Sherkhana, kamienna lwia paszcza, tak wysoka, że można objąć z jej szczytu wzrokiem nie tylko całą Płonącą Ziemię, ale i krawędzie terenów sąsiednich stad.
Skała ta jest siedzibą przede wszystkim władców i ich rodzin, choć nierzadko można tu spotykać i inne lwy stada.
U podnóża Skały znajduje się głęboka, ciemna grota, nazywana Jaskinią Przodków, w której spoczywają szczątki umarłych przywódców: obecnie Scorpiusa i Dżafara.

Około czternaście lat temu - dokładna data nie jest znana stadu- na całkowitym pustkowiu, zapomnianej przez żywych pustyni, przyszło na świat lwiątko o sierści białej, jak śnieg na szczycie Kilimandżaro. Rodzice nazwali je imieniem Scorpius na cześć jednego z Przodków, których duchy lśniły na niebie jako gwiazdy. Młody lewek dorastał pod okiem surowego ojca i matki, która była dla niego zawsze dobra, mimo iż bała się męża, który nie pozwalał na żadną czułość w stosunku do syna. Według niego Scorpius nie miał prawa znać słowa: "miłość" i miał być lwem o kamiennym sercu, który potem poradzi sobie w życiu, a nawet przy odrobinie szczęścia będzie kimś. Miał zamiar uczyć syna aż do okresu wkroczenia w czas dorosłości. Sprawy jednak potoczyły się inaczej. Ojciec i matka Scorpiusa zginęli w pożarze, który pewnego razu wybuchł w dżungli, gdzie przebywali wraz z synem. Białemu młodzieńcowi udało się zbiec, ale jego rodziców strawił ogień. Nauki wpajane mu przez ojca pozostały w psychice Scorpiusa na całe życie. Nie chciał już żyć w miejscu gdzie spotkało go tyle bólu i zła. Wyruszył w długą podróż przed siebie. Po drodze poznał samotników, którzy uznając, że nadaje się na przywódcę dzięki swym wyjątkowym cechom i upartej naturze przyłączali się do niego. Po kilku miesiącach wędrówki owe stado liczyła dwanaście silnych lwów, trzy lwice i dwa małe lwiątka. Wszyscy byli wyrzutkami, charakterem podobnymi do Scorpiusa. Nienawidzili czułych, litościwych i przyjaznych lwów, przez które spotkało ich potępienie i wydalenie ze swoich dawnych stad. Uwielbiali Scorpiusa i wraz z nim osiedli na ziemiach u podnóża wulkanu, od którego nadali swemu stadu imię Płonącej Ziemi. Od tej pory grupa przechodziła gorsze i lepsze okresy, nigdy jednak nie poddała się ani nie upadła. Zawsze potrafiła się podnieść i walczyć o swoje.
Główną siedzibę swojego stada Scorpius nazwał na cześć swego ojca tyrana, którego mimo wszystko bardzo szanował, a który zginął w walce z tak silnym żywiołem, jakim był sam ogień. Ten, od którego swą nazwę wzięło jego nowe stado.

Scorpius
Biały lew o potężnych rozmiarach, czarnych niczym węgle ślepiach i bliźnie na prawej stronie pyska, którą zdobył w czasie walki o Płonącą Ziemię. Posiadał bujną białą grzywę. Był wierną kopią swojego zmarłego ojca Satela. To właśnie on założył i ukształtował stado. Ojciec od małego wpajał w jego psychikę twarde i surowe zasady, które sprawiły iż do końca życia był chłodny, nieczuły i niebywale surowy. Jednakże mimo tego iż był tyranem stado na tym nie ucierpiało- wręcz przeciwnie, za jego rządów było niezwyciężone. Lwica o imieniu Meneya urodziła mu potomka. Sam Scorpius zmarł w wieku siedmiu lat na wojnie z łap władcy wrogiego stada. Mimo, iż wiedział, że nie pokona przeważającej siły przeciwnika, nie poddał się i walczył do końca.
Był odważny, a stado stanowiło całe jego życie.
Życie, które w końcu za nie oddał.

Dżafar
Był on jedynym potomkiem Scorpiusa i Meneyi. Po matce odziedziczył czarną jak węgiel sierść, a po ojcu ślepia pełne chłodu i nienawiści nawet do samego siebie. Był jeszcze większym despotą niż jego ojcem. Stado za jego czasów było mocno terroryzowane. Każdego lwa trzymał pod swoją silną łapą i nikomu nie pozwalał się zanadto wychylać. Nie były to najlepsze czasy dla Płonącej Ziemi.
Polubił on władzę i zbyt usilnie to wykorzystywał. Stadu to się niestety nie spodobało. Powstały bunty w wyniku czego Dżafar został pozbawiony tronu i wygnany. Jednak po miesiącu kiedy Kaliff, zastępca Dżafara uznał, iż w stadzie nie dzieje się najlepiej, a lwy zaczynają wchodzić mu na głowę pomógł Dżafarowi wrócić do stada i odzyskać tron. Czarny lew związał się z lwicą o imieniu Merysa, a ta spłodziła mu syna o imieniu Vader. Sam Dżafar zmarł po dwóch latach rządzenia na atak serca. Rozwścieczyła go wiadomość o odejściu Merysy; jego serce nie udźwignęło ciężaru złości i stanęło na zawsze.

Sherkhan (Vader)
Biały lew, prawie pozbawiony bujnej jak u swojego dziadka Scorpiusa grzywy, masywnej sylwetce i żółtych niczym u jastrzębia ślepiach. Jego ciało zdobią najróżniejsze blizny, które zdobył w wielu walkach wychodząc z nich cało. Objął on rządy po swoim ojcu Dżafarze. Za jego czasów stado żyło w dostatku. Był jednak tak jak swój ojciec i dziadek lwem nieufnym i bardzo pewnym siebie. Nigdy nikomu nie ufał a lwy ze stada zawsze traktował na spory dystans. Związał się z dwoma lwicami, których tak naprawdę nigdy nie kochał. Jedna z nich Favita spłodziła mu córkę o imieniu Nike, druga zaś o imieniu Shine dała mu córę o imieniu Montana. Dopuścił się też gwałtu na lwicy, która dała mu potomka płci męskiej, którego wychował i nazwał Xan. Opuścił w pewnym momencie stado, chcąc pomścić śmierć dziadka- i udało mu się to zrobić. Kiedy wrócił, odmówił ponownego wstąpienia na tron, by rządzić nim z boku, a pełną władzę oddać córce. Po dłuższej przerwie ponownie wrócił do władzy, dzieląc ją z córką. Po pewnym czasie odszedł od stada w poszukiwaniu czegoś niewątpliwie cennego na terenach, na których się wychował. Gdy wrócił, na tronie zasiadali już jego wnukowie, Chanon i Aemilius, stary lew jednak odzyskał władzę w stadzie i utrzymuje ją do dziś.

Montana
Była jedyną lwicą w linii potomków władców Płonącej Ziemi; posiadała grzywę i szarą sierść. Przejęła posłusznie rządy po tym, jak ojciec oddał jej swoją władzę by trochę odpocząć. To ona sprawowała nad wszystkim pieczę, a Vader był jej przewodnikiem i mentorem. Nigdy nie była tak chłodną i surową przywódczynią jak jej ojciec, trzymała dystans do wielu uczuć, nie tolerowała władzy despotycznej, ale mimo to udawało się jej trzymać stado w ryzach. Wydała na świat dwóch synów: Chanona i Aemiliusa oraz córkę o imieniu Selene. Jej koniec nie był godny władczyni Płonącej Ziemi: zginęła w wulkanicznej lawie. Nikt do końca nie wie czy był to wypadek, czy też samoójstwo. Nikt nie spodziewał się tak wczesnej śmierci.

Chanon
Biały lew który, podobnie jak jego dziadek, Sherkhan, nie posiada grzywy. Tron przejął po swej matce, Montanie, która zginęła w otchłani wulkanu. Był zimny i oschły, jednak swą rolę wykonywał wiernie. Biały lew często przechadzał się po bagnach spowitych mgłą pilnując terenów stada, które odradza się, powraca do dawnej świetności. Najpewniej dążył do tego, aby stado wyrwało się z szponów Złej Ziemi, a raczej sojuszu który został ustalony przez Sherkhana i Ghasha Burz. Chanon pragnął, aby stado powróciło do swego dawnego statusu, aby znów było neutralne. Posiadał trójkę dzieci z Blood, Złoziemką: Shilę, Laviego oraz Tabithę. Gdy wraz ze swą ukochaną opuścił Tereny Czterech Stad, władzę po ojcu przejął Lavi.

Aemilius
Brat Chanona, Selene, Shun oraz Reiki, dzielący władzę z Chanonem. Posiada zielonkawo-szarą sierść i wielkie, żółte ślepia, które zdają się skrzyć w ciemności. Aemilius to lew zasłużony, ponoć kiedyś dzierżył rangę Ciernistego Płomienia. Jego temperament jest nieco bardziej "ognisty" niż u brata, porywa, torturuje, gwałci z uśmiechem na pysku. Posiada troje dzieci ze swoją partnerką Arwenirą- Fernuma, Hekate i Shakę oraz Anubisa z nieznaną nikomu lwicą. Tak jak brat, dobrze sprawował się w swej funkcji oraz, dodatkowo, trzymał stado w ryzach jako władca absolutny, który przewodził stadu twardą łapą tępiąc niedowiarków i słabeuszy. Razem z bratem zasiadł na tronie z celem wypisanym na czole - chcąc powiększyć stado, podbić nowe ziemię, innymi słowy, stać się jedną, wielką potęgą. Wraz z odejściem Chanona oddał tron Vaderowi, sam zasiadając na randze Mistrza.

Lavi
Lavi był dziedzicem tronu po swoim ojcu, Chanonie, który zrezygnował z tronu i oddał władze swojemu synowi. Cechy wyglądu odziedziczył po swojej matce, Blood- to lewo o szarej sierści, czekoladowych ślepiach i piaskowej grzywie, którego charakterystycznym elementem wyglądu są dwa, grube warkocze. Mimo, iż nie miał nawet skończonego roku życia i był mało doświadczony, to był rozsądny, odważny, oddany, pragnął jak najlepiej dla stada. Posiadał rodzeństwo, Shilę i Tabithę, po których jednak ślad zaginął. Miał twarde zasady i za wszelką cenę chciał odbudować stado i pomóc mu znów stać się potęgą, która będzie siała postrach i grozę. Nie był lwem o złym nastawieniu, wolał sprawy przeprowadzić pokojowo, a dopiero w ostateczności użyć w nich kłów i pazurów. Na ogół opanowany i odpowiedzialny, wierzył w swoje stado. Przy boku miał swojego pradziadka, Vadera, który jako doświadczony lew pomagał mu, doradzał w politycznych sprawach i był jego prawą łapą.

"Gdzie dwa inne stada zmęczone spór toczą, tam Płonący wkraczają w pełni sił z przemocą"

Do każdego członka stada zwracamy się ze słowami: Anudora
Do władcy mówimy: Aszdenu Danador

Każdy lew z niższą rangą po przywitaniu się z lwem o randze wyższej niż jego, ma obowiązek skinąć łbem w jego stronę.

Każdy z nowych Płonących wkraczających do naszego stada ma obowiązek wypowiedzieć owe słowa przysięgi:
Oto i ja, [wpisz swe imię], na swe marne życie zaprzysięgam Laviemu i Vaderowi, Panom Płonących Ziem, wieczną służbę, swe życie oraz to, iż nigdy nie ujrzą mnie więcej po Światłości stronie.

Maska - częściowo symbol przyjaźni, jak też i symbol wojny. Maska jednak nie przedstawia nikogo wyższego rangą - jak na przykład przywódcę - ale gdyby ją ktoś wykradł i założył, miałby na sobie symbol władzy nad Płonącą Ziemią. Jego faktem władzy byłoby to, że zdobył maskę i ją założył, co dla kogoś zwykłego, byłoby to niemożliwe, gdyż sama wybiera swego właściciela. Można jej więc używać do testów na następcę.
Maskę posiadał pewien władca o imieniu Scorpius. Był niezwykłym przywódcą, ale podczas wojny został potwornie oszpecony na prawej części twarzy. Po powrocie poprosił swojego sługę o wykucie maski. Sługa wykonał zadanie. Maska o niezwykłej idealności i pięknie, budziła strach w wrogach, którzy widzieli takiego 'upiora'. Wrogowie nazywali Scorpius'a Upiorem, ponieważ maska stwarzała owe straszne wrażenie. Miała ona jednak także wady - ktokolwiek maski używa ma życie długie i przepełnione bólem, bądź życie krótkie, lecz wypełnione chwałą.
Scorpius miał bardzo krótkie życie.
Nikt nie wie jak to się stało, że maska została tak przeklęta, wiadomo jednak, że bez niej, Scorpius wywoływałby wstręt nawet we własnej partnerce.

1. Symbol:
Symbol Płonącej Ziemi przedstawia cztery płomienie, połączone podobizną legendarnej maski- artefaktu stada. Pierwszym elementem znamienia jest maska, podczas kolejnych rytuałów dodaje się pojedynczo języki ognia.

2. Kolor:
Nie posiada on żadnej specjalnej barwy; po zasklepieniu, znamię staje się różowo-brunatne/szare, jak każda blizna po oparzeniu, z ewentualnymi zabrudzeniami od kamienia.

3. Zapach:
Znamię ma zapach palonego ciała i siarki.

4. Nadawanie znamienia:
Znamię wypala się specjalnym kamieniem, przekazywanym z pokolenia na pokolenie od początku istnienia stada. Nagrzewa się go w lawie lub ogniu; ten, kto ma otrzymać znamię prowadzony jest do wnętrza wulkanu Burgess Shale, gdzie odbywa się rytuał.

5. Osoby z uprawnieniami do nadawania Znamion:
- wszyscy Szamani

Zabierzemy to!

Odrzuceni od pierwszego dnia,
Nasze imię to dzieci upiora.
Ustrojstwo stworzone z
Nakrętek i śrubek tworzy
Nowego potwora,
żeby spalić świat teraźniejszy!

Nie czekamy na rycerza w lśniącej zbroi,
Nasz wybawca stoi na skale,
A te kwiaty urosły na plamach krwi na ziemi.

Zabierzemy to! (Zniszczymy, zabijemy, skrzywdzimy)
Oto dźwięki przemocy Płonących!
Zabierzemy to! (Zniszczymy, zabijemy, skrzywdzimy)
Oto dźwięki przemocy Płonących!

Uciekaj! Chowaj się!
Płonący nadchodzą...
Idź! Odejdź!
Nic dla nas nie znaczysz...
Proś! Płacz!
I tak skończysz jak inni...
Błagaj! Klęcz!
Bo jesteśmy lepsi...

Hymn by Aemilius

Opis stada stworzony przez Sherkhana, poprawiony przez Maratha.
12.02.2010r.

Stado Cienistej Ziemi

Fri, 22 Jun 2012 17:08:35 +0000

„Bądź tu i teraz. Po prostu tu i po prostu teraz.
Bez oczekiwań i bez obaw, bez jutra i bez wczoraj, bez utrzymywania i bez odpychania.
Z pełną przytomnością - tu i teraz.”
— Ole Nydahl

Cieniści to grupa lwów, których serca spowija wieczny cień. Nie współczują. Nie kochają. Grupa silnych osobników, którą powinna cechować odwaga, przebiegłość i bezwzględne posłuszeństwo wobec władcy. Te persony tworzą jeden, idealnie zespolony ze sobą mechanizm: mechanizm zwany rodziną, wspierającą się nie tylko radą, ale także krytyką, gdyż to ona najczęściej doprowadza do świetności.
Cienista Ziemia to stado, które ceni sobie prawo. Zasady, prawa, nauki, słowo władcy – cieniści to osobniki, które przestrzegają kodeksu i wszystkich praw, jakie ich obowiązują – twarde zasady, to dobre zasady. Ład i porządek zachowany jest tu dzięki nieograniczonej i bezwzględnej władzy przywódcy, dla którego posłuszność i niebywały patriotyzm są najważniejszymi cechami tutejszych lwów.
To persony, które nie boją się żadnych wyzwań, kierujące się często mottem: „Przez trudy do gwiazd”. Osobniki często zawzięte, waleczne a także powściągliwe – nigdy nie działają pod wpływem impulsów, kierują się rozwagą i inteligencją. Każdy z nich jest w stanie bronić swojej ojczyzny aż do nieprzytomności. Cechują się posłusznością i wiernością swojemu Przywódcy; są w stanie oddać za niego życie, podobnie on uczyniłby, by tylko ocalić swoją ojczyznę.
Wraz z kreowaniem się stada odpadły takie cechy jak: nieodpowiedzialność, lekkomyślność, bezuczuciowość, bycie złym bez żadnego powodu. Dyscyplina zwiększała się i zwiększała, aż zaczęła t obowiązywać zasada: „Podporządkuj się przywódcy, albo odejdź.”
Wielu z Cienistych ma za sobą trudną i ciężką przeszłość, sprawiło to, iż Cienista Ziemia składa się wyłącznie z członków silnych psychicznie - odpornych na ból, zarówno ten psychiczny jak i fizyczny. Przykładem tego jest chociażby pierwsza władczyni Cienistej Ziemi – lwica, chorująca na schizofrenię, która potrafiła zawsze doskonale sobie radzić.
W kilku słowach, Cienistych można określić jako zdyscyplinowanych, chytrych i bezlitosnych względem innych.

[/list:u]
- Swoje początki, Cienista Ziemia, ma już przy końcu wielkiej wojny, która wstrząsnęła całą krainą – mianowicie wojny pomiędzy Płonącą a Złą Ziemią. Gdy po tym wielkim rozlewie krwi, w którym tak wielu zginęło, Płonąca Ziemia upadła, ci, którzy przetrwali, postanowili na nowo odbudować to stado.
  Miało stać się potężnym i niezależnym mocarstwem, które miało być silniejsze nawet od Złej Ziemi. Aczkolwiek niedługo potem, w powietrzu na nowo zawisła katastrofa. Wielkie plemię parszywych hien wtargnęło do krainy, grabiąc wszelakie Ziemie i niszcząc resztę stad. Upadli musieli na chwilę zapomnieć o odnowie stada, aby chronić siebie i swoje rodziny. Plemię hien na długo zapanowało nad krainą. Jednakże… Wkrótce potem, lwy poczęły się zbierać w grupy, które za wszelką cenę chciały odbierać to, co doń należało.
  Podobnie było z pewną, zielonowłosą lwicą i jej kompanem. Czarna Pani nosiła miano Ate, zaś owy kompan, szczycił się mieniem Kar Vastor. Jedynie oni pozostali wierni swojej ojczyźnie i wspólnie zdecydowali o rozpoczęciu nowej dlań ery. Uzbierali prawdziwie silną grupę lwów, która ruszyła na ziemie, które dawniej zamieszkiwali Płonący. W szczególności ważnym celem dla nich było odbicie Skały – miejsca, które było dla nich w szczególności istotne.
  Wspólnie połączone ze Stadem Kryształowego Przymierza siły doprowadziły do ostatecznego upadku hien na owym terytorium. W zamian za wielką pomoc, Płonąca działaczka oddała przyjaciołom część ich ziem, aby i oni mogli się gdzieś zasiedlić.
  Na skale Skerkhana, gdy zebrali się już wszyscy, Ate wzniosła wielki okrzyk. Okrzyk, który oznajmił Lwiej Krainie iż na onych terenach powstało nowe stado: Stado z Cienistej Ziemi.[/list:u]
  - [/list:u]
    - Odwaga
      Bądź zawsze śmiały, mężny, pokaż, że jesteś nieustraszony, że nie lękasz się niczego; pokaż swoją odwagę. Wszystkie swoje nieśmiałości, każdy lęk należy przezwyciężać. Lęki są jedynie wielkie w naszych umysłach, w rzeczywistości są tak naprawdę niczym.
      
      Siła
      Zarówno ta fizyczna jak i psychiczna. Czym jest neandertalczyk, który nie umie powiedzieć „Nie, nie skrzywdzę go, bo jest słabszy…”? Czym jest osoba o silnej woli, która nie potrafi się obronić, albo walczyć o coś… Co kocha…? To właśnie ta wartość uczy nas tego, że obie siły zawsze muszą się ze sobą wiązać. Nie można być silnym tylko fizycznie, albo tylko psychicznie. Albo posiadasz obie te cechy, albo nie posiadasz ich w ogóle.
      
      Lojalność
      Nie ufaj tym, którym można za nią zapłacić. Winien jesteś postępować zgodnie z prawem, zgodnie ze słowem władcy. To względem niego: względem niego i całego swojego stada powinieneś być lojalny – pamiętaj, że to oni zadecydowali o tym, że tu należysz, że jesteś jednym z członków Cienistej Rodziny.[/list:u]
      
      „Nikt nie może cofnąć się w czasie i napisać nowego początku, ale każdy może zacząć od dzisiaj i dopisać nowe zakończenie.”
      — Maria Robinson
      
      Cieniści witają się i żegnają się ze sobą słowem: Merhaba
      Zaś z władcą, witają się i żegnają słowami: Merhaba Ibilisi
      
      „Na mój honor, z łaską byłych władców tych ziem przyrzekam całym swoim życiem służyć Władcy, mym braciom i siostrom, i mojej ojczyźnie, nieść w każdej potrzebie im pomoc, przestrzegać Kodeksu Cienistej Ziemi, oraz to, iż nigdy nie przejdę na stronę światłości i nie wyprę się tego, kim jestem.”
      
      ~Ate~
      Tuż po upadku Płonącej Ziemi rozpoczęła planowanie odbudowy stada, albo właściwie założenie nowego stada. Celem jej było stworzenie wielkiej, wspaniałej rodziny, lojalnej wobec siebie. Pragnęła stworzyć cudowny dom, do którego nikt nie będzie bał się wrócić.
      Po wielu trudach nareszcie jej się to udało. Ate jest znana jako założycielka Stada z Cienistej Ziemi. Jej nieokiełznane chęci poskutkowały stworzeniem tej rodziny. Zielonowłosa lwica jest znana także ze swojej srogości i bezwzględności. Mimo swej choroby potrafi dobrze rządzić swym stadem, potrafi kochać i ma uczucia, pomimo, że często ich nie okazuje. Jej zdaniem należy dawać szansę każdemu. To, że nam takiej szansy nie dano, nie znaczy wcale, że musimy być niesprawiedliwi wobec innych.
      - [/list:u]
        Ród Cienistych osiedlił się na ziemiach, które dawniej były zamieszkiwane i zasiedlane przez Płonącą Ziemię. Są to w większości tereny wulkaniczne i piaszczyste… Jednakże mimo tego, łatwo można tu odnaleźć urodzajne gleby, na przykład nad rzeką, gdzie często też można odnaleźć zwierzynę, którą ciągnie do wodopoju.
        Jak już zostało wspomniane w historii, Cienista działaczka oddała w prezencie, za swe zasługi, dwie ziemie, należące dawniej do Płonącej Ziemi, mianowicie: Zdradliwe Bagna a także Ognisty step. W ten sposób, dla Cienistych pozostały cztery ziemie:
        
        Skała Sherkhana
        To właśnie w tym miejscu zostało założone nasze stado. Jest to miejsce obchodzenia różnorakich świąt, obrzędów. Tu stado gromadzi się w ważnych dniach, np. podczas wyborów, czy to przywódcy, czy zastępcy, a także innych, ważnych osób. Wszelkie spory rozstrzygane są tu. Powszechnie, Cieniści zwą to miejsce „Stolicą Swojej Ojczyzny”, miejscem świętym.
        
        Wulkan Burgess Shale
        Gdy Cieniści odbijali swą skałę, w pewnym momencie dało się słyszeć wielki wybuch wulkanu… Dziś nazywany jego ostatnim oddechem. Wraz ze śmiercią hien na skale, umarł także wulkan. Teraz jest już nieczynny, jednakże nadal panuje tam ciepłota, a ognistą magmę można zauważyć jeszcze w wielu miejscach.
        
        Rzeka Fuego
        Nawet się nie spostrzeżesz, gdy z trzciny wyłoni się potężny krokodyl, z zamiarem zabicia Twojej osoby. Wspaniały wodopój, miejsce urodzajne i powszechne u wielu zwierząt. Nie dało by się żyć na tych ziemiach, gdyby nie to źródło… Można nawet powiedzieć życia...
        
        Skalisty Wąwóz Śmierci
        Cóż, nazwa raczej zniechęca, tak samo jak i miejsce. Nazwa pochodzi od wyglądu tej okolicy. Na jego dnie widnieje wiele szkieletów tych, którzy znieważyli mordercze to miejsce i chcąc wykazać się wspaniałą odwagą, a zarazem i głupotą, schodzili w dół Onego wąwozu, zaś opiekun miejsca tego zsyłał ich do bram śmierci.
        
        I tak oto właśnie przedstawia się terytorium całej Cienistej Ziemi. Znajdują się tu zarówno miejsca niebezpieczne, jak i te, bez których nie znalazłoby się tu życie. Można ziemie nasze porównać to person, zamieszkujących je (czyt. Członków Cienistej Ziemi)[/list:u]
        
        - Przemierzyłem doliny, pył śródziemia,
        By odszukać potęgę zdolną otworzyć wrota,
        Teraz, jestem w pobliżu ołtarza,
        Ukrytego wewnątrz sekretu, jak mówi legenda,
        Moje wewnętrzne słońce, oświetla twój los,
        
        W drodze do zwycięstwa, oddaje cześć swemu mieczu,
        By służył dobrym sprawom i sprawiedliwości dla mych braci,
        
        Nareszcie się zdarzyło,strach wypalił im oczy,
        Zaklęcie tworzyło dziwną grę świateł,
        Dzięki ukrytym lustrom, znalazłem swą zagubioną drogę,
        Nad kamieniami, osiągnąłem to miejsce, była to ukryta kraina,
        Po długiej krwawej bitwie, o której mówiły przepowiednie,
        
        Po kres, wśród swoich, w odwiecznej gonitwie
        Dla zielonych wzgórz gdzie wciąż można być wolnym
        Dla mocy i chwały zdolnych pokonać wewnętrzne zło
        Będę teraz biegać za zielonowłosym aniołem
        
        Ku kresowi, dla rodziny, dla nas
        Dla zielonych wzgórz gdzie od teraz biegamy wolni
        Dla mocy i chwały zdolnych pokonać wewnętrzne zło
        Biegamy razem za zielonowłosym aniołem -
        
        Prace przy opisie: Ate, Shun
        Zastrzeżone wszelkie kopiowanie treści!
        Więce informacji na temat Cienistej Ziemi, znajdziecie w Subforum: Cienista Księga!

Stado Złotej Gwiazdy

Fri, 22 Jun 2012 17:02:58 +0000

Stado ze Złej Ziemi

Fri, 22 Jun 2012 16:41:18 +0000

Skaza, lew, którego postanowieniem było stworzenie silnej grupy lwów, którzy tak jak on zostali wygnani z Lwiej Ziemi. To postanowienie zapoczątkowało Stado Złej Ziemi... W tym stadzie miejsce znajdą tylko ci wytrwali, nieustępliwi i niepokonani w swej wiedzy i pewności samego siebie. Lwy z tego stada są aroganckie w stosunku do innych stad. Szczególnie pałają nienawiścią do LZ. To ich odwieczni wrogowie. Członkowie ZZ są okrutni wobec swych więźniów, bezlitośni dla zdrajców, a agresję okazują tylko wtedy kiedy trzeba. Na zaczepki odpowiadają ignorancją. Nie łatwo jest ich wyprowadzić z równowagi. Zazwyczaj mają coś do powiedzenia. Szacunek mają jedynie do siebie samych, bądź stad będących z nimi w sojuszu[/list:u]
- Obowiązuje tu władza przechodząca z pokolenia na pokolenie. Jednak jeśli obecny Przywódca nie posiada potomstwa, lub jego potomstwo nie jest na tyle obeznane w stadzie ,aby móc przejąć tron, władza w ZZ jest przekazywana najodpowiedniejszemu członkowi stada, wybranego przez lud. Zazwyczaj wybiera się już wcześniej Przyszłego Przywódce, w razie właśnie takiej sytuacji[/list:u]
  
  ~Drzewo Genealogiczne Władców Złej Ziemi~
  
  - Skaza & Zira
  ISkaza był bratem Mufasy, jednego z wielu władców Lwiej Ziemi. Nie przepadał za bratem, ponoć rodzicie braci faworyzowali Mufasę, jednak jest to tylko plotka, może prawdziwa, może i nie. Wcześniej nosił inne imię, zwał się w młodości Taka.
  Owy lew zawsze miał wysokie ambicie, zawsze pragnął zdobyć tron Lwiej Ziemi, i, o dziwo, udało mu się to. Wpierw musiał wydziedziczyć swego brata z tronu. Uknuł plan. Zaprowadził Simbę, syna Mufasy i Sarabi, dziedzica tronu, do wąwozu, namówił hieny aby spłoszyły stado gnu. Skaza wdrapał się po ścianach wąwozu i pobiegł do Mufasy z wieścią że na jego syna gna stado antylop. Mufasa umarł pod ich kopytami próbując ratować syna który przeżył. Skaza wygnał go, sprawił że ten uwierzył w to, iż zabił swego ojca. Hieny miały zabić Simbę, jednak ten uciekł... gdzieś daleko, nikt nie wie gdzie. I tak oto Skaza objął tron. Był dobrym władcą, ci Lwioziemcy się mylą. Głęboko pokochał lwicę o imieniu Zira, z nią miał syna, Nukę. Jednak jego pierworodnym był Lewvis, ale o tym później.
  Jednak Simba powrócił, i w walce o tron strącił Skazę z Lwiej Skały. Dlatego Lwioziemcy są uważani przez Złoziemców za zabójców... Nie dane mu było patrzeć jak jego stado rośnie w siłę i zaczyna robić za konkurencję Lwiej Ziemi.
  
  Zira była chudą lwicą, brązową lwicą. Miała drobny ubytek na prawym uchu w kształcie koła. Na jej głowie i grzbiecie widniała ciemniejszy pasek, jakby dzida którą posługiwali się pierwotni do obrony. Owa lwica szczyciła się swymi czerwonymi, niczym krew, ślipiami.
  Cóż by tu jeszcze dodać, ogółem Zira nie była bezdusznym mordercą, była jedynie mścicielem. Była także matką która pokochała swe pociechy całym sercem i duszą, jednak najbardziej pokochała Kovu, choć ten nie był synem Skazy, a może o tym, nasza pierwsza królowa, nie wiedziała? Hm... Tego też możemy się jedynie domyślać. Vitani i Nuka byli zepchnięci na drugi tor, z tą różnicą że Vitani to akceptowała, Nuka chciał zaimponować matce.
  Królowa Złej Ziemi jednak zniknęła, prawdopodobnie umarła śmiercią naturalną - ze starości, lecz samotnie, z dala od stada które ukochała całym sercem
  
  - Mal Ombre
  Lew który zwie się Mal Ombre był synem Mufasy, czyli bratem Simby. Nie podążał ścieżką którą wybrał brat, szedł drogą zła, za swym wujem. Ze względu na swe pochodzenie odziedziczył tron po Zirze, władam dzielnie, był sprawiedliwym, a zarazem surowym monarchą. Wszyscy byli tego samego zdania - Mal Ombre był lwem którego dzieje warto jest spisać, był kimś ważnym, jednak nie wzleciał wyżej niż następni władcy. Do dziś kojarzony jest on z wielkim królem który ma charyzmę i zna się dobrze na tajnikach perswazji.
  Brązowa sierść, ciemna grzywa oraz czarne "skarpety" na łapach... Tak można krótko scharakteryzować wygląd drugiego króla, trzeciego monarchy Złej Ziemi. Miał on również wielkie, zielone ślipia, a na lewym oku bliznę, podobnie jak Skaza. Może dlatego jest z nim kojarzony?
  Charakter... Charakter to on miał. Żywiołowy, mściwy, wierny... Zaledwie trzy cechy, jednak są to wartości cenione wśród Złoziemców. Był przykładem dla młodych pokoleń, drogowskazem, pomocą. Może i nie zabłysnął jakimś wielkim czynem, jednakowoż swa postawą budził respekt, szacunek... Czyli to, co potrzebne jest dobremu władcy.
  Swe berło złożył długo po wstąpieniu na tron, jednak był wierny stadu, może nadal jest. Nikt nie wie czy żyje czy nie, jedno jest pewne - Mal Ombre zasłynął swą siłą, a to, że jeszcze nie został przez nikogo przyćmiony, choć w historii pojawili się władcy więksi od niego, mówi samo za siebie.
  
  - Levis
  Syn Skazy powrócił! Tak, Levis to pierworodny Skazy, nikt nie wie kim była jego matka, jednakowoż ten fakt nie przeszkodził mu w drodze na tron. Rządził wraz z Ombre, to pierwsza sytuacja gdy Złą Ziemią rządzili dwaj władcy, jak na razie jedyna. No i tak Zła Ziemia zdobyła kolejnego władcę sumiennie pełniącego swe obowiązki.
  Pierwszą cechą Levisa którą warto jest wymienić na starcie to wielkie, czerwone oczyska. Jego czarna grzywa doskonale komponowała się z szarym futrem. Levis posiadał jeszcze jedną cechę która go wyróżniała, a mianowicie ogon. Od dołu zwisały z niego czarne pasy długich włosów. Na jego ciele aż roiło się od blizn po walkach.
  Był kobieciarzem, to największy fakt z jego życia. To nie było hobby, to była prawdziwa pasja. Był twardy i niedostępny, kochał najbardziej jedną lwicę o imieniu Stal. Ale, co jest dziwne, następca nie był dzieckiem Satal... Może to coś mówi o związku dwójki owych lwów? Może to nie była prawdziwa miłość? Niestety, nam pozostają jednie domysły... Nic więcej.
  Odszedł, nikt nie wie co się z nim stało, jednak pozostał w naszych sercach i umysłach jako dumny władca Złej Ziemi, pan wyschniętych terenów... Koniec, nie ma już go, nikt nie wie czy żyje, czy może też nie. Pozostaje nadzieja, mały płomień nadziei że kiedyś powróci, ale kto go wyczekuje?
  
  - Black Hayate
  I wstąpił na tron on, wielki syn Levisa, znany jako Black Hayate. Charakter odziedziczył w większej mierze po ojcu, więc był doskonałym następcą. Silny lew który zamiast miecza chwyta za sarkazm... Kolejny wzór do naśladowania. Kobieciarz, ale i dobry władca... Zła Ziemia szczyci się wszystkimi którzy zasłynęli ze sprytu i siły, tak, oni z pewnością pomogli statu postawić następny krok.
  Black ma bardzo przekonywujące morsko-błękitne oczyska, i jasną sierść, nieco jaśniejszą od kremowej. Jego grzywa ma dwa kolory, czarny i biały kontrastują ze sobą tworząc zgrany duet, choć przewaga ciemnego koloru jest wyraźnie widoczna. Brzuch i łapy Blacka są jaśniejsze, to cecha większości lwów stąpających po pobliskiej sawannie, choć on wyróżnia się z tłumu.
  Hm... Owy samiec jest bardzo podobny do Levisa, upatrzył sobie dwie samice, Złotą o imieniu Sagitarii i Lacrymosę. Jest twardym i oschłym władcą, niektórzy nawet wątpią że posiada serce. Tak to już bywa. Jego życie prywatne obraca się wokół kobiet, kobiety i kobiety, zwariować można! Jednak mu to najwyraźniej nie przeszkadza, on lawiruje wśród tylu niewieścich serc, ciekawe kiedy powinie mu się noga....
  
  - Kami
  Owa postać ma dość ciekawy charakter. Black Hayate nie mógł wybrać lepszego władcy, to znaczy, bardziej zrzędliwego i złośliwego. Kami ma także... dość specyficzne poczucie humoru. Ale za to jest wierna, będzie walczyć o stado do ostatniej kropli krwi.
  Przywódczyni o której jest mowa ma brązowe futro, jest bowiem lwem jaskiniowym. Jej zielone oczy emanują ironią, a koło jednego z jej skarbeńków widnieje szrama, jak u Skazy.
  Wszystko chyba zostało już wspomniane, a może nie? Liderka Złej Ziemi ma dwóch synów i dwie córki, Darta, Ericka, Shirę oraz Laxanii. Kocha swoją rodzinę, a i owszem. Nie jest jakąś bezduszną wiedźmą, ale z pewnością nie można zaliczyć ją do najuczciwszych.
  
  - Siła- Każdy z nas musi być silny, zarówno fizycznie jak i psychicznie
  - Potęga- Wszyscy razem jesteśmy tym czego nie pokona nikt, ani nic. Potęga jest tym co ułatwi nam osiągnięcie naszego celu
  - Zło nieczyste- Pamiętaj ,aby nie okazywać uczuć. Masz być zły do szpiku kości, nie pozwól ,aby jakaś marna istota zawładnęła twoim umysłem i twym już od dawna ciemnym i nieczułym sercem
  - Lojalność- Szanuj członków swego stada. Bądź wobec nich lojalny, a i oni będą lojalni w stosunku do ciebie. Pamiętaj ,że życie w stadzie zobowiązuje cię do pewnych rzeczy
  
  Najważniejsze wartości to siła, potęga, zło nieczyste i lojalność. To one doprowadzą nas do chwały
  
  Członkowie tego stada witają się słowem: Yatta
  
  1. Nieznajomość praw nie upoważnia do lżejszych kar.
  2. Władca stada Złej Ziemi sprawuje władzę absolutną, w związku z tym ma też decydujące zdanie w sprawach dotyczących stada. Nieuzasadniony sprzeciw będzie karany.
  3. Przywódca ma prawo uznać za zdrajcę i tym samym skazać na karę śmierci każdego, kto działa na niekorzyść stada.
  4. Przywódca ma również prawo obarczyć lżejszą karą osobę, która uwłacza godności stada lub przywódcy lub działa na ich niekorzyść.
  5. Szpiegowanie dla innego stada, udzielanie komukolwiek spoza SZZ poufnych informacji jest zabronione.
  6. Karą również obarczona będzie osoba, która w jakikolwiek sposób pomoże wrogowi lub osobie dla stada neutralnej (czyli nie członkowi stada i nie sojusznikowi).
  7. Jeśli nie odbędzie się publiczna egzekucja zdrajcy, każdy ze Złoziemców ma obowiązek zabić zdrajcę, o ile będzie to w zasięgu jego sił.
  by Mal Ombre
  Przeróbka pieśni pt. "Mury"
  link:
  http://pl.youtube.com/watch?v=BM0J_AZOmuY
  - Przywódca rozważny, silny był, ich nie policzyłby nikt
    On dodawał przemową sił, mówił, że blisko już świt.
    Świec tysiące palili mu, znad głów unosił się dym,
    Mówił, że czas by wzbić się na szczyt
    Oni śpiewali wraz z nim:
    
    Stratuj wrogów siłą łap!
    Narzuć łańcuchy, w ruch weź bat!
    A mury runą, runą, runą
    My powitamy nowy świat!
    
    Stado nasze jest bezlitosne ,a lew tam to istny Szatan
    Drwiącym uśmiechem szczerzymy się, każdy tu wrogiem pomiata.
    Szydzimy i kpimy z uczuć, miłości, gardzimy Stadem wroga,
    I w ruchu łańcuch nasz ciągle jest
    Przywódca prowadzi nas
    
    Stratuj wrogów siłą łap!
    Narzuć łańcuchy, w ruch weź bat!
    A mury runą, runą, runą
    My powitamy nowy świat!
    
    Jest nas wielu, każdy to wie, czujemy potęgę swych łap
    I z myślą, że już blisko szczyt, idziemy na pole walk.
    Pomścimy naszych kompanów - Kto z nami! Kto przeciw nam!
    Nadchodzi czas by runął wróg
    Zwycięstwo w zasięgu łap!
    
    Stratuj wrogów siłą łap!
    Narzuć łańcuchy, w ruch weź bat!
    A mury runą, runą, runą
    My powitamy nowy świat![/list:u]
    
    Do boju wołam was,
    bo nastał właśnie czas
    by naszą chwałę przywrócić
    i do władzy powrócić
    
    To co nam wyrwano,
    bezprawnie wyszarpano,
    dziś odzyskamy,
    a bezprawnym śmierć wydamy
    
    Nasze ziemie na nowo posiądziemy,
    o tym dobrze wiemy,
    nasza siła mas nie zawiedzie,
    naszej racji ona dowiedzie
    
    Zła ziemia się łączy,
    ciemność noc sączy,
    przewidziane nam zwycięstwo,
    to dla ziemi błogosławieństwo
    
    Sprawiedliwość nas woła,
    bo losu łaskę nam dała,
    z pod kreski czas się wydostać,
    i Simbe w swoje łapy dostać
    
    Krew poleje się gęsto,
    ale przez niego z głodu jak umieraliśmy często,
    zagarnął co nie było jego,
    i korzysta teraz z tego...
    
    Uświadomić jemu czas,
    że ma przeciwko sobie nas,
    bo ta ziemia jest już nasza,
    niech ucieka i o litość nas wyprasza
    
    Litości i tak nie dozna,
    a upokorzenia dozna,
    on nas zmuszał do prochu jedzenia,
    niech się dziś w proch zmienia[/list:u]
    
    ,,Krew co w żyłach naszych płynie,
    I krew, co popłynie w ostatniej godzinie,
    Cień i ból przewodzi hordą wygnanych,
    Jęki cierpiących i łganie pokonanych...
    
    Cisza nastała, jak cisza przed burzą,
    A jednak, Złoziemcy każde mury zburzą.
    Ta pieśń da legionom natchnienie,
    Wrogu niech niesie jedynie cierpienie!
    
    Nasze czyny i strach przed nas zrodzony,
    Jeszcze i dziś wyda Złoziemskie plony,
    Śmierć tym, co na naszej drodze stają,
    I tym, co godności przy duchu nie posiadają.
    
    Cisza nastała, jak cisza przed burzą,
    A jednak, Złoziemcy każde mury zburzą.
    Ta pieśń da legionom natchnienie,
    Wrogu niech niesie jedynie cierpienie!
    
    Magią czarną, potężną obdarzeni,
    Z piekła powstali, w piekle zrodzeni.
    Na wieki Złej Ziemi służyć mają,
    Niech o swym władcy nie zapominają." [/list:u]
    
    1. by LuraBBL
    2. by Kouhi
    Ostatnie poprawki: Kami 19.15.2010
    Rys by Kami i Levisowa

Lwy Nowej Północy

Fri, 22 Jun 2012 15:35:08 +0000

H I S T O R I A

Założyciel stada, ślepy lew imieniem Shahaz odszedł z Krainy Czterech Stad w poszukiwaniu sensu życia i sposobu na radzenie sobie z upośledzeniem. Daleko poza granicami Krainy znalazł ogromne i silne stado zrzeszające nie tylko lwy, ale też inne wielkie koty, takie jak gepardy, lamparty i kilka zbłądzonych tygrysów.
Mimo swej niezdarności został przyjęty bardzo ciepło, a niedługo potem nauczył się „widzieć” uszami i nosem i zajął stanowisko zwiadowcy. Był jednym z najwybitniejszych tropicieli i wartowników.
Po ponad dwóch latach poznał lwa zmierzającego do Krainy Czterech. Shahaz postanowił wrócić z nim w rodzinne strony. Jednak po tym, co go spotkało, żałował, że wrócił.
Kilka miesięcy później odnalazła go jego córka, o której nie miał pojęcia. Dzięki niej uczucie pustki i braku sensu życia opuściło go, a on sam postanowił zmienić się. Przestał myśleć o przeszłości, zaczął zwracać uwagę na to, co jest teraz i co będzie.
Jednak fakt, że stado, w którym spędził najlepsze chwile jego życia zostało zniszczone, nie dawał mu spokoju. Shahaz czuł, że powinien w jakiś sposób odwdzięczyć się i odtworzyć stado Starego Brzasku, lecz tym razem pod nazwą Nowej Północy.

N A J W A Ż N I E J S Z E W A R T O Ś C I

Jedność, bo dzięki różnicom uzupełniamy się wzajemnie i tylko wtedy możemy osiągnąć cel - jako jedno ciało.
Siła, by bronić naszych braci
Zaufanie, by nie podejrzewać i nie być podejrzewanym, a swe życie bez obaw powierzać innym.
Honor, by iść przez życie w zgodzie z własnym sumieniem i nie plamić swej reputacji nieuczciwością; szanować innych i siebie.
Rozwaga, by zawsze wybierać najwłaściwszą drogę.
Pamięć, by zyskać nieśmiertelność i dawać nieśmiertelność, by nigdy nie zapomnieć kiedy przyjaciel stał się wrogiem, a wróg przyjacielem.

W Ł A D Z A

Nad stadem pieczę sprawuje para królewska lub tylko jedno z nich. Pierwszeństwo do tronu ma potomstwo "właściwego" króla, a nie jego partnerki. Nowy władca ma prawo zostać wybranym przez stado, jeśli potomkowie poprzednika są niedojrzali lub wybrali inną drogę życiową. Władza sprawowana jest dożywotnio. Król ma władzę absolutną, ale mimo tego jego obowiązkiem jest wysłuchanie poddanych.
Król ma prawo wybrać następce tronu niespokrewnionego ze sobą.

W Ł A D C Y

Pierwszy władca Nowej Północy. Z natury spokojny i zamknięty w sobie, jednak ostatnie miesiące poważnie nadszarpnęły jego zdrowie psychiczne. Urodził się w Starej Erze, na ziemiach niczyich w pobliżu Krainy Czterech Stad. Tak przynajmniej mówiła jego matka Nijobi, która kilka tygodni przed swoją śmiercią wyznała mu, że został przez nią przygarnięty. W rzeczywistości w jego żyłach płynie krew legendarnego królewskiego rodu z Lwiej Ziemi- Shahaz jest wnukiem Kovu i Kiary.
W młodości jako pełnokrwisty, nieświadomy swego pochodzenia samotnik, związał się z Płonącoziemską księżniczką Selene. Po utracie wzroku z winy agresywnej lwioziemki para po jakimś czasie rozeszła się, nikt nie wie co tak naprawdę się stało- faktem jest, ze Shahaz opuścił stado swej ukochanej i wybył z Krainy Czterech, a Selene zniknęła.
Nad oceanem spotkał stado zwane Starym Brzaskiem. Spędził tam najlepsze stada swego życia, zyskał pozycję jednego z najlepszych zwiadowców i tropicieli, z czego był bardzo dumny. Radził sobie na tyle dobrze, że niewielu pamiętało o jego ślepocie, a wręcz nawet o tym nie wiedziało.
Po powrocie do Krainy Czterech, już po Wielkiej Wojnie i Pladze Hien, w czasie zwanym Nową Erą, Shahaz spotkał Przywódczynię nowopowstałego stada Cienistych, Ate. Związał się z nią, ta jednak skrzywdziła go i bez skrupułów odeszła do innego lwa, w dodatku poroniła wyczekiwane przez Shahaza dziecko. To sprawiło, że ślepiec zamknął się w sobie i tak spędził prawie pół roku- użalając się nad sobą. Cudem odnalazła go jego córka, Oxena, o której nie miał pojęcia. Ta opowiedziała mu o makabrze jaka wydarzyła się w stadzie Starego Brzasku, po czym Shahaz, niczym nowonarodzony feniks, zebrał siły i ruszył na ratunek.

K O D E K S

1. Każdy członek stada Nowego Brzasku ma obowiązek przestrzegać niżej zawartych praw.
2. Król sprawuję władzę absolutną, poddani mają jednak prawo podważać decyzje władcy i doradzać mu, w takim przypadku Król nadal ma prawo do ostatecznego osądu.
3. Działanie na szkodę stada lub ukrywanie informacji istotnych dla społeczności będzie karane stosownie do szkód spowodowanych tymi działaniami.
4. Stosunki z członkami innych stad nie są ograniczane do czasu, gdy nie są one niezgodne z punktem 3 kodeksu stadnego.
5. Odchodzenie ze stada nie jest zakazane, jeśli lew pragnie zostać samotnikiem lub członkiem innego (nie wrogiego) stada ze względu na rodzinę. W takim wypadku powrót do Nowej Północy jest możliwy bez większych przeszkód. Inne sytuacje podlegają osądowi Władców i stada, kara śmierci lub banicji nie jest wykluczona.
6. Każdy, niezależnie od płci, pochodzenia i stanu fizycznego ma obowiązek uczestniczyć w życiu stada oraz treningach.
7. Postępowanie niezgodne z ogólnie przyjętymi zasadami, nawet niepisanymi, będzie potępiane. Stado Nowej Północy nie toleruje używania siły fizycznej jak i psychicznej przeciwko innym jeśli nie ma ku temu powodu. Najczęściej takie działania będą aprobowane przez władcę podczas wojen lub innych konfliktów i tylko wtedy.
8. Wykorzystywanie luk w kodeksie będzie karane stosownie do czynów.
9. Wzorowe sprawowanie będzie nagradzane.

Ś W I Ę T A

(w kolejności od najważniejszego)

1. Święto Nowego PoczątkuŚwięto trwające 2 doby. Podobnie jak w ludzkim świecie, data to 31 grudnia i 1 stycznia. Niestety ze względu na brak widocznych szczególnych oznak rozpoczęcia nowego roku, data została wybrana tylko ze względu na burzliwy okres zmian jakie zaszły w światopoglądzie pierwszego króla, Shahaza. Świętowanie można rozpoczynać o północy z 30 na 31 grudnia. W pierwszym dniu, od świtu aż do zmierzchu świętujący starają się rozwiązać wszystkie konflikty w których się znajdują. Są to zwykle symboliczne przeprosiny, na przykład za niepodzielenie się mięsem. Przepraszający później zapraszają osoby, które przyjęły przeprosiny na najważniejszą część Święta, czyli wyczekiwanie wschodu słońca z 31 grudnia na 1 stycznia. Wtedy całe stado zbiera się razem a członkowie dzielą się między sobą dobrymi radami, wspomnieniami i doświadczeniami, by Nowy Początek przyniósł tylko szczęście i radość. Po wschodzie słońca każdy spędza resztę doby w towarzystwie najbliższych, zwłaszcza, jeśli są oni z innych stad a nie mogli uczestniczyć w święcie.

2. Święto GwiazdJednym z wierzeń stada Nowej Północy jest legenda znana od zarania, iż wielcy władcy zasiadają na gwiazdach i stamtąd pomagają swym potomkom. Nowi wierzą jednak, że gwiazdy to nie tylko dusze władców, ale każdego lwa, niezależnie od jego czynów i zasług. Podczas corocznego deszczu meteorów (przypadającego na sierpień) wszyscy ci, którzy tylko tego chcą, zbierają się w najwyższym punkcie Skaliska i na cześć zmarłych przodków, przybywających na ziemię na tę jedną noc ryczą o północy. Jeśli ktoś z jakichś powodów nie mógł przybyć do Skaliska, ryczy samotnie, bez względu na to, gdzie się znajduje.

3. FestiwalCo jakiś czas zdarzają się podniosłe i radosne chwile. Zazwyczaj takie okazje to oficjalne "śluby", koronacje, narodziny, rocznice, sukcesy na polu bitwy... Właśnie w takich momentach warto podtrzymać tę radość. Dlatego kiedy tylko nadarza się okazja, władca Nowego Brzasku organizuje "coś" zwane po prostu festiwalem. Podczas festiwalu cały swój czas należy poświęcić radości, zabawie, zmysłowości, uciesze i przede wszystkim- rodzinie, a zwłaszcza lwiątkom. W czasie trwania wspólnej zabawy podstawą jest świeże, wcześniej upolowane mięso. Festiwal nazywany też może być świętem kolorów, gdyż szamani przygotowują ogromne ilości kolorowych pyłów i innych mazi. Obowiązkiem każdego jest przybranie festiwalowych barw, a zaszczyt ozdabiania ciał dorosłych lwów przypada lwiątkom, dzięki córce Shahaza, Oxenie, pierwszej księżniczce Nowej Północy, która tę zabawę wymyśliła. Jaskrawe barwy przyjmują także groty i skały w Skalisku. Zwieńczeniem przyjęcia są polowania lwiątek na drobne zwierzęta oraz inne czynności, które są początkiem wkraczania w dorosłość.

F A R B Y

Osobliwą tradycją praktykowaną przez Lwy Nowej Północy jest ozdabianie ciał farbami. Rytuał ten wywodzi się z czasów, gdy istniało jeszcze Stado Starego Brzasku. Lwiątka bardzo często bawiły się kolorowymi barwnikami wytwarzanymi przez stadnych szamanów. Wkrótce zabawy przekształciły się w kolorowanie ciał barwami najlepiej pasującymi do charakteru danej osoby.
Tak również jest teraz. Stado podczas festiwalu wybiera członkom kolory pasujące do usposobienia, temperamentu i innych czynników, po czym lew poddaje się malowaniu. Barwy rzadko się zmieniają, zazwyczaj pozostają takie same na zawsze.
Swoją pierwszą barwę członkowie Nowej Północy otrzymują po otrzymaniu rangi Adepta lub po dołączeniu do stada przy pierwszej okazji, czyli podczas najbliższego festiwalu.
Malowidła tworzone są przez szamanów. Barwnik połyskujący w świetle księżyca zarezerwowany jest dla Króla.

Stado z Lwiej Ziemi

Fri, 22 Jun 2012 15:15:50 +0000

Lwia Ziemia, niezwykle trwała monarchia która łączy pokolenia w całe stado. Wszystko co zostało złączone w kręgu życia już tam pozostaje, tam znajdzie swe miejsce. Powinniśmy być jak najbardziej neutralni, nieść pomoc każdemu kto jej potrzebuje, wysłuchiwać strapionych i pomagać potrzebującym. Jesteśmy jednością, a naszymi władcami są król i królowa, którzy zostali wybrani, by służyć swemu stadu, a stado winno odwdzięczać się tym samym.
Największe cnoty, jakie winien każdy posiadać, to przede wszystkim:

Prawość to niemal to samo co sprawiedliwość, jednak prawość to przede wszystkim lojalność dobru. Wszystkie poniższe wartości tworzą razem dobro. Wracając do sprawiedliwości, ktoś kiedyś powiedział "Sprawiedliwość nie jest panią tego świata, nie tego... Ale są jeszcze jej dzieci, jest także jej siostra, nadzieja."

Tolerancja. To, co łączy. Tolerancja, nauczmy się rozumieć innych, ich poglądy, zwyczaje, może nawet cechy tak powierzchowne jak na przykład wygląd. Każdy z nas jest inny, wyjątkowy, powinniśmy to rozumieć, nie tępić.

Mądrość, bo ona daje nam jasne spojrzenie na świat, pozwala zobaczyć to, co przysłania pryzmat własnej persony, własnego ego. Mądrość przybywa z doświadczeniem, z wiekiem, jednak my też musimy jej szukać, choćby u starszych doświadczeniem lwów.

Wszystko to tworzy jedność i w jedności pozostaje, cały świat kiedyś zrodził dobroć, a to my powinniśmy się nią opiekować, może kiedyś wzleci wysoko i obwieści wszystkim iż Lwia Ziemia odzyskała pełnię chwały.

.:Plakat Lwiej Ziemi 2010:.

.:Plakat Lwiej Ziemi 2013:.

.:Plakat Lwiej Ziemi 2015:.

Okres panowania władcy jest jak słońce - wschodzi i zachodzi.

Dwoje Lwioziemców, którzy objęli przewodnictwo nad Lwią Ziemią po śmierci króla Raya.
Mako nie pochodzi z królewskiego rodu, acz na Lwią Ziemię trafił za młodu i właśnie tu się wychował. Lwi stanowili dlań nową rodzinę. Stado doceniło jego dobroć względem innych, odwagę i zdolność logicznego myślenia, co skutkowało wybraniem go na króla Lwiej Ziemi.
Vasanti Vei jest córką Vitani. Pomimo krótkiego czasu przynależności do stada, została wybrana na królową ze względu na swą inteligencję, hardy duch oraz niezłomne przekonania i stanowczość, dzięki którym potrafi utrzymać w ryzach odnowione stado.

Ojciec i syn. Mohatu był założycielem Stada Lwiej Ziemi, Ahadi objął władzę po jego śmierci i wraz ze swoją wierną partnerką Uru umacniał młodziutkie stadko. Odegrali kluczową rolę w formowaniu lwiej społeczności. Wraz z atakiem hien i rozpadem pierwszej Lwiej Ziemi upadła także pamięć o tej dwójce władców. Dziś ich imiona wspominane są w opowieściach opowiadanych lwiątkom przez matki, sami Lwioziemcy traktują ich jako postacie z legend i nie uznają ich za swoich rzeczywistych królów.

Mufasa jako najstarszy syn Ahadiego, zasiadł na tronie po jego śmierci. Pamiętany jako mądry i sprawiedliwy król oraz wspaniały ojciec. W wykonywaniu codziennych czynności ogromną podporą była dla niego partnerka, Sarabi. Bardzo dobrze znała swojego syna i zawsze miała na uwadze dobro stada. Mufasa został zabity przez swojego żądnego władzy brata, Skazę. Sarabi natomiast dożyła końca swoich dni w stadzie.

Uknuł podstęp z hienami, za sprawą którego zginął Mufasa. Syn byłego króla, Simba, cudem ucieka hienom, mających za zadanie zabicie lwiątka.
Za rządów nowego króla, Lwia Ziemia przeżywała swoje najgorsze chwile. Zamieszkiwały ją hieny, a do tego brakowało pożywienia i wody. Simba, dowiedziawszy się od Nali o panującej sytuacji powraca, aby uwolnić stado od rządów stryja.

Simba jako dziecko szybko uczył się od ojca o powinnościach przyszłego władcy oraz spędzał dnie na zabawach z przyjaciółką Nalą. Po opuszczeniu Lwiej Ziemi chciał zapomnieć o przeszłości, przekonany o tym, że to on jest odpowiedzialny za śmierć Mufasy. Za namową Nali jednak powrócił, aby zmierzyć się ze Skazą. Wygrał walkę ze stryjem, który następnie zginął z łap hien. Simba jako król wykazywał się ogromną odpowiedzialnością, zawsze priorytetem było dla niego dobro stada. Jego najlepsza przyjaciółka, później partnerka i królowa stanowiła dla niego nieocenioną pomoc, zawsze wspierając go w wykonywaniu królewskich obowiązków.

Kovu jako syn Ziry, jednej z lwic wygnanej z Lwiej Ziemi, przez całe życie uczony był przez matkę nienawiści do Simby i jego rodu. Z Kiarą poznał się jeszcze jako lwiątko, jednak nie mógł się z nią więcej spotykać ze względu na konflikt między ich rodzicami. Kiedy dorósł, miał za zadanie zabicie Simby, jednak ze względu na miłość, jaką obdarzył jego córkę, nie chciał już dłużej wykonywać poleceń matki. To właśnie Kiara przyczyniła się do połączenia zwaśnionych stad pokazując im, że wcale się między sobą nie różnią. Zira wówczas zginęła po upadku do rzeki, gdy odrzuciła pomoc lwicy. Kiara i Kovu razem mądrze rządzili Lwią Ziemią. Pewnego dnia król nie powrócił ze swojego patrolu i do dzisiaj nikt nie wie, co się z nim stało.

Po śmierci swych rodziców Kiara sprawowała władzę wraz ze swym partnerem Kovu. Jednak po zaginięciu Króla, Summer pomagała Kiarze w rządzeniu Lwią Ziemią. Siostry doskonale się dogadywały, mądrze i sprawiedliwie władały lwimi ziemiami.

Pomimo tego, że nie miał królewskich korzeni, został wybrany przez Kiarę i Summer na następnego władcę. Miał partnerkę Arinę która, mimo że jest córką Kiary i Kovu, nie była jednak królową. Kiba posiadał ogromny potencjał, jednak pewnego dnia wszelki słuch o nim zaginął. Mimo to został zapamiętany jako dobry władca, skrupulatnie spełniający swoje obowiązki.

Matka i syn. Miyuki, wybrana przez Kiarę i Summer jeszcze za czasów ich panowania, na początku rzadziła stadem wraz z Kibą. Po zniknięciu króla to właśnie Morgoth dołączył do matki w pełnieniu obowiązków władcy. Pomimo tego, że sprawowali władzę bardzo sumiennie, po pewnym czasie ich zapał zgasł. Byli młodzi i nie mieli doświadczenia w rządzeniu, a stado przeżywało kryzys, przez co niemal doprowadzili Lwią Ziemię do upadku.

Syn Simby i Nali, który powrócił na Lwią Ziemię po latach nieobecności. Wybrany na nowego władcę z racji wysokiej rangi i pochodzenia. Wiele uczynił dla stada, podniósł je, gdy chyliło się ku upadkowi. Był ostatnim królem pierwszej ery Stada Lwiej Ziemi, zniszczonego przez atak hien.

Syn Kopy i pochodzącej ze Stada Złotej Gwiazdy Surreal. Po rozpadzie stad garstka Lwioziemców wyruszyła na wyprawę, mającej za zadanie odnalezienia Kopy, aby przejął on władzę w odradzającym się stadzie. Wyprawa się powiodła, a oprócz samego Raya, do grupy dołączyła jego siostra Vari oraz trzy córki Vitani: Venety, Vinity oraz Vasanti Vei. Niedługo po przejęciu władzy, nowy król zmarł z powodu choroby. Pomimo krótkiego okresu rządzenia, jest dobrze wspominany.

"Dzień dobry" po Lwioziemsku...
Witamy się słowem 'deme', a żegnamy - 'avare'.

1. Kształt.
Słońce w zenicie.
2. Zapach.
Jako, że Lwia Ziemia kojarzy się z sawanną, woń znamienia winna przywodzić na myśl to właśnie miejsce. Sawanna jest uboga w roślinność więc zapach suchych traw, czy baobabu szybko zostaje z nią kojarzony.
3. Barwa.
Ustosunkowana do umaszczenia danego osobnika, który ma mieć wykonywane znamię. Kolory w odcieniach żółci, pomarańczy, brązu lub też bordo.
4. Znaczenie.
Wschód słońca, to nowy dzień, może więc wiązać się z nowymi nadziejami, drogowskazem, czy jasnością umysłu. Kojarzy się też z harmonią, energią wewnętrzną i ciepłem, a więc otwartością na innych. Słońce jest także symbolem prawdy, początku (wiele lwów wywodzi się z LZ), słowa, wolnej woli, wierności.
5. Nadawanie.
Szaman przygotowuje maź o gęstej konsystencji i odpowiednim kolorze z roślin wszelakich, owoców, czy kwiatów. Następnie nadaje zapach poprzez wyciśnięcie aromatycznych olejków. Ostatnim etapem jest malowanie, gdyż wiadomo - stado dobre. W razie zdrady, lwy robiłyby szramy na znamieniu i to właśnie miejsce sugerowałoby, że osobnik zdradził. Przez dokonanie ran, wytworzenie znamienia innego stada w tym miejscu byłoby znacznie bardziej bolesne. A miejsce, w którym tworzy się znamię? Łopatka, bark bądź bok.

By Kiba & Inn.