Zuma żywym krokiem oddalała się od Lwiej Skały.Zaszła dość daleko, aż do Doliny Spokoju.Po takiej drodze czuła spore zmęczenie.Była przyzwyczajona do długiej drogi jednak ciąża komplikowała sprawę.Nie była jeszcze w zaawansowanej ciąży ale w tej kwestii to nie miało większego znaczenia.

    Lwica nieco zwolniła.Przyjrzała się najbliższej skale i zauważyła mały otwór.Nie miała pewności czy ktoś jest w środku.Nie czuła jednak żadnych podejrzanych zapachów. Postanowiła więc zaglądnąć to jaskini.Pusto...I całkiem przytulnie.-Pomyślała po czym wcisnęła się do jaskini.Dla jednej lwicy miejsca było całkiem sporo.Położyła się i postanowiła zrobić tu krótki postój. A może długi?

Jestem w pobliżu groty w której prawie umarłam. Nie chcę tam iść. Czemu? Natłok melancholii i smutku byłby zbyt duży. Muszę to wszystko poukładać w głowie. Mam siostrę. Pochodzę spoza krainy czterech stad. I tyle.Tyle o sobie wiem.Poszukuje wzrokiem miejsca w którym mogłabym odpocząć. I zauważam dość mały otwór wyglądający jakby jakieś zwierzę wykopało norę z za dużym na norę wejściem. Widok dość osobliwy. Wkładam głowę do srodka i moim oczom ukazuje się bardzo duża grota. Idealna żeby w spokoju i ciszy pomyśleć. I latwo przepędzać w razie czego intruzów. Wchodzę do środka bez większych problemów, lecz ktoś większy ode mnie moglby mieć problem. 

nagle czuję ukłucie w łapę. Stalagmit. Dopiero teraz zauważam, że tu się od nich roi. Układam się w miejscu w którym widzę wejście ale mnie zasłania stalagnat. Ich też to nie brakuje. Relaksuję się i pozwalam płynąc myślą. Może coś sobie przypomnę?