Po powodzi, a obecnymi fabulatnymi wydarzeniami na fabułce.

Po długich miesiącach spędzonych pod ziemią świat wydawał się jakiś inny, w zasadzie powódź zmieniła okolicę znacząco tworząc bajora, bagienka, sytuację wykorzystały też rośliny, wysoka trawa pleniła się jak szalona tam gdzie drzewa nie zasłoniły ziemi pozbawiając jej słońca. Grube brązowe futro potwory zdążyło już przeschnąc po przymusowej kąpieli, niby wyszło to jej na dobre, ale konserem pływania zdecydowanie nie była. 

Łapy czarnuli jak zwykle poniosły ją daleko, jak zwykle w ciekawe miejsce ukazując kraine od tej intrygujacej mistycznej strony, tak niedostępnej dla zwykłego oka śmiertelnego pożeracza mięsa jakim był lew. 

W prawdzie chciała iść do wąwozu i pozbierać sobie kości do swojej trupiej groty, ale powódź wszystko jej zniweczyła, pozostaje chyba czekać aż woda wyrzuci wszystko na brzeg. Wskoczyła na czarną skałke i z podniesionym ogonem rozejżała się po zamglonej okolicy. 

Wczesny poranek, szarobury i nieco deszczowy.

Kamui ostatnimi czasy nie patrolował już terenów stada aż tak gorliwie, do klanu dołączyły nowe lwy które nieco odciążyły go z tego obowiązku. Porzucił też poszukiwania zaginionych członków, czasem podpytywał napotkane zwierzęta, z marnym skutkiem.

Obecnie był na spacerze, małej wycieczce krajoznawczej. Dobrze było poznać lepiej sąsiadów z którymi maja połączyć ich wkrótce więzi, miał też nadzieję spotkać ponownie Zevrana, od czasu ich 'schadzki', nie widział młodzika. Może oddawał się kontemplacji Księżyca? 

Wcześniej uczyła się zielarstwa i polowania u boku Santi i Zuri a jej bracia spokojnie pobierali lekcje od ojca. 

Tak też myślała i więcej, była wręcz przekonana o tym, że jej bracia to darmozjady i nic dobrego z nich nie będzie. Ojciec jednak uważał, że przysłużą się Hordzie. Też coś. 

Zaczęło ją nużyć, ale starała się nie zasypiać...