Nie pragnął by to polityczne spotkanie (którego niepowodzenia nawet nie przewidywał) odbyło się na świeżym powietrzu ale również by miejsce to było godne. Pół dnia mu zajęło szukanie tego właściwego aż wreszcie dostrzegł samotną skalną ścianę stojącą stabilnie choć delikatnie pochyloną a wokół niej parę krzewów. Rozejrzał się i obszedł skałę wokół zauważając, że ziemia wokół niej była czerwona i miękka od niedawnych ulew i zalewów. Kiedy przysiadł więc pod skałą  i podniósł łapę dostrzegł, że ziemia ta wciąż pozostała na jego opuszkach. Otarł je o twardą kamienną powierzchnię i pozostawił w ten sposób wyraźny ślad po swojej łapie. Uznał wówczas, że to dobrze miejsce, że to właśnie tutaj zaprowadzi gości. Zebrał  z okolicznej łąki pokaźną ilość wciąż zielonych i mokrych traw i liści krzewów, które potem starannie rozrzucał zupełnie tak jakby ścielił legowiska. W końcu też usiadł na jednym z takich miękkich siedzeń, rozejrzał się wokół po czym wydał z siebie ryk chcąc zebrać w tym miejscu wszystkich Hordzian, którzy postanowili tu z nim zostać. 

__

Obudziła się nagle, słońce ożywiło jej powieki ale nie zrywała się wcale. Leniwie i dobrze jej było a wokół czuła słodki miodny zapach, przyjemny i kojący. Drzewo szumiało jej nad głową i odkryła niedługo później, że spała właściwie oparta o jego pień. Podniosła spojrzenie błękitnych oczu spod mocno zmrużonych powiek walczących z ostrymi promieniami światła i dostrzegła lekko zaokrąglone ale ostro zakończone liście i towarzyszące im żółtawe kwiaty. Potem rozejrzała się wokół i dostrzegła najsłodszą łąkę jaką mogła sobie tylko wyobrazić. Miękkie połacie zieleni rozciągały się wokół i zdawały się nie mieć końca. Niebo było czyste i jasne i pomimo to słońce nie grzało mocno. 

Przetarła oczy i wtedy poczuła coś wyjątkowo dziwnego spojrzała na własne łapy ale... były jakieś inne. Długie, patykowate opuszki łap zdawały się być małpie i tak samo reszta kończyny. Natychmiast dotknęła swojego pyska, ale był lwi i długi tak jak powinien. 

Odetchnęła.

Spojrzała w dół i dostrzegła najdziwniejsze ciało jakie mogła sobie wyobrazić. Przypominało małpie. Było chude, dostrzegła dwa większe sutki na klatce piersiowej i przypomniała sobie, że kiedyś widziała pawianicę, która właśnie takimi karmiła własne potomstwo. Dotknęła swojego ciała doświadczając pod palcami przedziwnych łap miękkiego acz krótkiego futra i gładkiej skóry. Poniżej pod wystającymi żebrami była okryta wokół brzucha płatem najbardziej osobliwej skóry jaką widziała. Szybko zorientowała się, że nie jest to część jej ciała, szybko to namacała i aż nabrała powietrza w płuca z zakłopotania. 

Tylne łapy - dziwne bo długie jak u antylopy ale zdawały się być zakończone normalnymi opuszkami z pazurami. Poruszyła ogonem i odetchnęła z ulgą. Potem postanowiła wstać i tak jak pamiętała ustawiła się na czterech kończynach szybko orientując się jak niewygodna była ta pozycja. Coś jej podpowiedziała by złapać się kory drzewa i wesprzeć się na nim. Podniosła się na obie tylne łapy i wyprostowała się dygocąc. Poczuła przemiły wiatr obejmujący ją czule. Zamruczała z zadowolenia. 

Spojrzała na lewo i dostrzegła coś zupełnie nowego. Kolejne drzewo, identyczne jak to pod którym spała a w jego towarzystwie wysokie trawy i trzciny otaczające staw pełen wodnych kwiatów. Uśmiechając się i chwiejąc na patykowatych nogach dotarła do stawu a tam obejrzała się w jego lustrze. Uklękła przy nim i z wielkim zadziwieniem przyglądała się sobie.